• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Jak zapobiec hysterii przedszkolaka przy jedzeniu

Jak zapobiec hysterii przedszkolaka przy jedzeniu

Teraz, gdy potrafi lepiej komunikować swoje preferencje żywieniowe, Twoje dziecko może męczyć Cię bardziej niż kiedykolwiek o jedzeniu. Dzieci, które regularnie odmawiają jedzenia w czasie posiłków lub wymagają rozprzątek, jak telewizja i zabawki, by jeść, są skłonne do tego, co nazywam „histeriami przy jedzeniu”: Używają jedzenia, by zdobyć uwagę i manipulować rodzicami i opiekunami. Kiedy dorośli chronicznie ustępują płaczącym, krzyczącym dzieciom, utrwalają to zachowanie. Dzieci chcą uwagi jakiegokolwiek typu. Więc gdy się zdenerwujesz, to dla nich tak samo zabawa, jak gdy chwalisz. Obserwacja Twojej reakcji na odmazę jedzenia może być sportem dla dzieci regularnie robiących hysterie przy jedzeniu.

Nie możesz zatrzymać dziecka od narzekania o jedzeniu. Ale możesz kontrolować sposób, w jaki reagujesz na jego wymagania specjalnych potraw serwowanych w określonych sposób. Dobra wiadomość to, że hysterie przy jedzeniu nie muszą zamieniać się w pełnoskalowe wojny o jedzenie.

Rodzice rządzą. Kto jest szefem w Twoim domu? Ty. Rodzice decydują, jakie jedzenie wpada do domu, gdzie jescie na mieście i jakiego typu i ile telewizji przedszkolakom wolno oglądać. Twoje dziecko na pewno zrobi hałas, gdy nie dostanie przekąski lub napoju, którego chce w trakcie zakupów w supermarketie, albo gdy nie wolno jej oglądać ulubionego programu podczas kolacji. Tak, dzieci będą kwaczyć i będą momenty, gdy ustąpisz, bo jesteś po prostu zbyt zmęczony/a, by się z nimi mierzyć. To oczekiwane. Ale staraj się trzymać twardej linii tak często, jak to możliwe, by zmniejszyć hysterie przy jedzeniu.

Bądź elastyczny/a. Przecież właśnie powiedziałem/am, że Ty decydujesz, ale nie musisz rządzić żelazną ręką, zwłaszcza gdy chodzi o słodycze i inne niskiej jakości pokarmy. Naturalne dla dzieci jest pragnienie słonych, tłustych lub cukrowych potraw o niewielkich wartościach odżywczych. Przypustowanie raz na jakiś czas do prośby o ciasteczko z kremem nie zniszczy Twoich starań o zdrowe odżywianie w długim terminie. Nie ma dobrych ani złych pokarmów, tylko dobre albo złe diety. Przez życie nawyki żywieniowe dziecka są wpływane przez to, jak Twoja rodzina je większość czasu, a nie przez okazjonalne wpadki na wysokotłuszczowe jedzenie.

Zostaw chłodną głowę. Czasem nie możesz przewidzieć, jak dzieci zareagują na jedzenie pewnych pokarmów, więc nie ma powodu, by nervowo się przed tym nastawiać. Oto przykład:

Moja starsza córka, Hayley, miała pięć lat, zanim jadła w fast foodzie; Hannah miała cztery. Myślę, że myślicie, że mój zawód wyklucza mnie z McDonalda i Burger Kinga, ale prawda jest taka, że po prostu nie lubię burgerów i frytek, i dlatego nie zabieram dzieci do fast foodów. (Donuty i inne ciasta to inna historia.) Jak więc dziewczyny skończyły jedzeniem fast foodem? Wizyta w McDonaldzie nastąpiła po wycieczce zorganizowanej przez moją opiekunkę żłobkową. Myślałam, pewnie kot jest już z worka, i że dzieci będą mnie męczyć o kurczaka i frytki za każdym razem, gdy przejedziemy obok fast foodu. Mylibyłam. Nigdy nie prosiły o fast food, mimo że uwielbiały posiłek w McDonaldzie.

Nudź ich, ale tylko czasem. Ciekawa rzecz o zaopatrywaniu kuchni w różnorodność pokarmów: Im więcej wyborów mają dzieci, tym więcej jedzą. To działa na korzyść i na szkodę zdrowej diety. Powiedzmy, że trzymasz w szafce trzy rodzaje ciasteczek. Twoje ciekawe przedszkolak będzie chciał spróbować wszystkich i prawdopodobnie zje więcej, niż byś chciał/a (albo na pewno spróbuje, męcząc cię o dodatkowe ciasteczka). Jeśli jedyną opcją ciasteczek są graham lub animal crackers, szanse są, że dziecko zje tyle, by zaspokoić głód i skończy. Jednak gdy chodzi o promowanie warzyw i owoców, różnorodność się opłaca. Jak? Posiadanie w zasięgu tablicy różnych owoców i warzyw faktycznie zwiększa szansę, że dziecko zje więcej tych odżywczych wyborów.

Daj czas. Nikt nie spożywa wzorcowej diety każdego dnia, zwłaszcza młode skłonne do nieregularnego jedzenia. Zaledwie 2% dzieci w wieku 2-6 lat je wszystkie zalecane porcje codziennie z pięciu grup pokarmowych, wedle badań konsumpcyjnych rządu. Więc nie oceniaj jedzenia dziecka na podstawie jednego dnia. Spójrz na to, co je dziecko w okresie tygodnia przed uznaniem diety za niewystarczającą.

Bądź pozytywny/a. Cztero- i pięciolatki mogą być gotowe usłyszeć proste fakty o jedzeniu i odżywieniu, zwłaszcza jak pomaga im stać się wielkimi i silnymi. Skup się na pokarmach, które dziecko powinno jeść, jak owoce, warzywa, nabiał, mięso, drób, rośliny strączkowe i zboża pełnoziarniste, a nie na tych, które unikać, bo są „dla nich złe”. Moje dzieci zaczynają łapać pewne związki między jedzeniem a formą. Gdy Hannah pije mleko, czuje kość w kciuku i mówi, że robi się silniejsza. Wiem, że nie do końca rozumie, dlaczego mleko wzmacnia kości, ale to się kiedyś zasieni.

Szacuj ich wrodzoną zdolność do regulacji. Niemowlęta jedzą tylko do sytości. Przedszkolacy też są dość dobrzy w samoregulacji spożycia, gdy zostawieni sami. Dlatego rodzice, którzy insystują, by przedszkolacy wyczyścili talerze, zapraszają kłopot. Jeśli należałeś/aś do Klubu Czystego Talerza jako dziecko, możesz wierzyć, że Twoje dziecko powinno dojadać wszystko na talerzu, niezależnie od głodu. Jeśli czujesz się lepiej widząc czysty talerz, zaoferuj bardzo małe porcje, by zwiększyć szansę, że żadne jedzenie nie pójdzie na marne. Jest jednak inna metoda. Możesz szanować poziom głodu dziecka i zwolnić je z jedzenia, gdy powiedzą, że są syte, niezależnie od tego, co zostało na talerzu.

Dzieci nie zawsze trzymają się harmonogramu dorosłych. Nie jedzą według zegara; jedzą, gdy są głodne. Weź godzinę przed kolacją. Moje dzieci zawsze dzwonią o jedzenie, nawet gdy pośpieszam, by przygotować im posiłek. Ale ich małe żołądki nie pracują na mojej osi czasu. Gdy są głodne, chcą jeść. Daję im małą przekąskę, by przetrwać, i zazwyczaj zjadają świetną kolację po tym. Gdy odrzucasz głód dziecka, bo przychodzi w niewłaściwy czas, wysyłasz komunikat, że bycie głodnym w złym momencie jest złe.

Z mojego doświadczenia: Wyłącz telewizję
Moc telewizji nigdy nie przestaje mnie zdumiewać. Za każdym razem, gdy Hayley i Hannah oglądają nawet kilka minut telewizji komercyjnej (i wierz mi, to nie często), proszą mnie o kupno jakiegoś dziwnego przysmaku, który widziały w błyszczącej, głośnej, przyciągającej dzieci dziesięciosekundowej reklamie. Co ma robić rodzic? Ogranicz czas TV dziecka. Na początku będą protestować, ale młodzi stopniowo przyzwyczają się do limitów, które ustawiasz na czas oglądania TV, jak i na typ programów, które pozwalasz wpuścić do domu.

Poza zachęcaniem złych nawyków żywieniowych, TV jest hipnotyzujące. Dzieci, które przyzwyczaiły się do jedzenia przed telewizorem, często spożywają nadmiar kalorii, bo nie skupiają się na głodzie, więc jedzą dalej. Dodatkowo nadmierne oglądanie TV dusi kreatywność i wyobraźnię dziecka. I oglądanie TV odcina czas na fizyczną zabawę, która spala kalorie i pomaga w trwałej kontroli wagi.