Zapalenie szewronowatości pięty – przyczyny, objawy, leczenie, profilaktyka

Czym jest zapalenie szewronowatości pięty?

Zapalenie szewronowatości pięty to stan zapalny (podrażnienie i obrzęk) szewronowatości pięty. Szewronowatość pięty to pasmo twardej tkanki na tył stopni. Łączy kość pięty z mięśniami łydki.

Jakie są objawy zapalenia szewronowatości pięty?

Zapalenie szewronowatości pięty powoduje ból nad piętą i w dolnej części łydki, zwłaszcza po bieganiu lub innych aktywnościach fizycznych. Ból często nasila się przy wysiłku i ustępuje w spoczynku.

Osoby z zapaleniem szewronowatości pięty mogą mieć też:

  • sztywność i ból pięty, zwłaszcza rano
  • obrzęk lub twarde guzki w szewronowatości pięty
  • skrzypienie lub trzeszczącie przy ruchu kostki lub dociskaniu szewronowatości
  • słabość w touchowanej nodze
  • ból przy wyprostowaniu stopy
  • ból przy ucisku buta

Co powoduje zapalenie szewronowatości pięty?

Zapalenie szewronowatości pięty to zazwyczaj uraz nadużyciowy (gdy powtarzane ruchy uszkadzają część ciała). Może też nastąpić, gdy ktoś:

  • gwałtownie zwiększy trening
  • nie rozgrzeje mięśni łydki przed ćwiczeniami
  • ćwiczy w zużytych, nie wspierających lub źle dopasowanych butach
  • nie rozciąga szewronowatości pięty i tyłu nogi po aktywności
  • otrzyma bezpośredni uderzenie w to miejsce

Kto choruje na zapalenie szewronowatości pięty?

Zazwyczaj dotycha ludzi uprawiających sporty obciążające piętę, np. bieganie, skakanie, tenis, koszykówka, łyżwiarstwo, narciarstwo, taniec.

Jak diagnozuje się zapalenie szewronowatości pięty?

Do diagnozy personel medyczny:

  • pyta o objawy
  • robi badanie

Czasem lekarze zlecają badania obrazowe, np. RTG lub rezonans magnetyczny (jeśli podejrzewają pęknięcie szewronowatości).

Jak leczy się zapalenie szewronowatości pięty?

Leczenie zaczyna się od przerwy w aktywności, która doprowadziła do urazu. Zazwyczaj OK są ćwiczenia bez obciążenia wagi, np. pływanie, rower, jogę. Jeśli osoba z zapaleniem nie odpocznie, szewronowatość może się bardziej uszkodzić.

Twój lekarz może też zalecić:

  • rozciąganie szewronowatości przez 30 sekund, 3–4 razy dziennie
  • nałożenie lodu lub zimnego okładu na piętę co 1–2 godziny na 15 minut (podłóż cienki ręcznik, by chronić skórę)
  • taśmowanie lub opaska sportowa wokół szewronowatości i kostki
  • podniesienie stopy wyżej niż serce, by zmniejszyć obrzęk
  • ibuprofen (Advil, Motrin, zamienniki) na ból i obrzęk
  • wzmocnienie i rozciąganie mięśni przez rehabilitację lub program domowy
  • noszenie ortopedycznej obuwia i kulek, by unieruchomić szewronowatość
  • wkładki do butów (ortopedyczne) od lekarza lub specjalisty
  • miękkie podkładki na szewronowatość, jeśli tarzy o but, lub zmiana butów
  • wzmocnienie mięśni otaczających, by odciążyć szewronowatość i wspierać kostkę

Strzykawki steroidowe w okolicy szewronowatości są związane z pęknięciem i nie są zalecane.

Rzadko ktoś może potrzebować operacji, jeśli objawy nie miną po przestrzeganiu zaleceń lekarza.

Co jeszcze warto wiedzieć?

Z odpoczynkiem zapalenie szewronowatości pięty zazwyczaj przechodzi w 6 tygodni do kilku miesięcy. Aby zmniejszyć ryzyko nawrotu:

  • Zostań w formie cały rok. Pij dużo wody, by płukać stan zapalny, i jedz zdrowe produkty pełnoziarniste, warzywa i owoce, by zmniejszać stan zapalny.
  • Zwiększaj intensywność i długość treningów stopniowo. Eksperci zalecają max 10% przyrostu aktywności w tygodniu. Szczególnie ważne, jeśli byłeś/aś nieaktywny/a lub jesteś nowy/a w dyscyplinie.
  • Zawsze rozgrzewaj się przed bieganiem lub sportem i wyciszaj się rozciąganiem po.
  • Rozciągaj nogi, zwłaszcza łydki, dwugłowe uda, czworogłowe uda i mięśnie uda. Po aktywności trzymaj rozciąganie 30 sekund i powtarzaj kilkukrotnie dziennie.
  • Nos buty, które pasują i są do Twojego sportu. Wymieniaj przed zużyciem.
  • Spróbuj biegać na miękkich powierzchniach: trawa, ścieżki leśne, bieżnie syntetyczne. Twardy beton i asfalt dają więcej nacisku na stawy. Unikaj biegania w górę i w dół pagórków.
  • Rób różne ćwiczenia: jogę, rower, pływanie. Angażuj różne grupy mięśni, by być w formie ogólnie i uniknąć nadużywania pojedynczych mięśni.

Jeśli nie ma poprawy, idź do lekarza, bo może to inna choroba.

Previous:

Next: