Utrata i poronienie

Czasem utrata to smutna część ciąży i to często temat tabu, o którym nikt nie chce gadać, a ty stajesz się częścią tajnego stowarzyszenia, w którym nikt nie chce być.

Ok. 1 na 4 znane ciąże kończy się poronieniem, co oznacza, że to wciąż dość powszechne zjawisko.

Gdy o tym pomyślisz, każde urodzone dziecko to cud. Kur** cud. Gdy pomyślisz, ile rzeczy musi się złożyć, by powstało to małe osobowe, to naprawdę niesamowite i wspaniała rzecz. A gdy elementy nie kładą się w miejsce, to może być dewastujące doświadczenie dla ludzi, którzy czekali na to małe osobowe w ich życiu.

Kiedykolwiek słyszę, że ktoś miał poronienie, pierwsza myśl to „Jestem tak smutna z powodu ich straty”, druga to „Mam nadzieję, że ludzie nie powiedzą im głuptych rzeczy”. Rzeczy takie jak:

To nie miało się stać. To nie działa, gdy buty nie są twoim rozmiarem, a kurwa nie działa, gdy straciłaś dziecko.

To był plan Boga. Kilka osób może znaleźć w tym pocieszenie, ale większość by była zgubiona, więc nigdy bym tego nie rzuciła.

Możesz mieć więcej. Żałują TOGO dziecka, nie jakiegokolwiek dziecka. Jestem smutna, gdy zapomną moje frytki, to wyobraź sobie, jak to jest, gdy ktoś dowiaduje się, że nie będzie miało całego człowieka w swoim życiu?

To pewnie od twojego _______ (stresu, skakania, jedzenia, oddychania, itp.). Nawet jeśli strzelała heroinę w klatce UFC, jak ktoś myśli, że to może dać komuś komfort, by winnić ją za utratę? To podłe i powinni liczyć na to, że ktoś im złamie kark za to.

Przecież masz inne dzieci. Tak, jakby ktoś z trzema dziećmi był gotowy oddać jedno albo dwa? Albo: „Nie martw się, że brakuje ci ręki i ucha, bo masz zapasowe”? Nie, to nie dobre.

To nie jest takie złe, taka tam miała trzy poronienia. Każda zła rzecz może zostać przebita przez czyjąś inną gorszą, ale to nie sprawia, że osoba czuje się lepiej, tylko czuje, że nie ma prawa czuć się źle. Ale ma.

Musisz ________ (ruszać dalej w życiu, skupić się na dzieciach, które masz, dłubać gwizdki, itp.). To jedna rzecz, by zaproponować coś, co może odciągnąć uwagę od straty, ale inna, by im mówić, jak żałować. Niektórzy trzymają to w sobie. Niektórzy wyją i chcą o tym gadać. Niektórzy chcą wkraść się do łóżka i czuć się fatalnie. Żaden z nich nie jest zły.

Przecież nie byłaś tak daleko. Gdybym wygrała na loterii, mentalnie bym wydała to w 20 minut. Te pary miały tygodnie, jeśli nie miesiące, by pomyśleć o dziecku, którego nie będzie. Mówienie takiej rzeczy to tylko podważanie ich straty.

Gdy wszytko się skończy, wiem, że ludzie mówią te rzeczy, bo starają się, by osoba poczuła się lepiej, i nie chcą krzywdzić. Z drugiej strony, ludzie, którzy unikają kogoś, kto miał poronienie, bo boją się wpaść w gafę, też nie pomagają.

Naprawdę myślę, że jedna z najlepszych rzeczy, jaką ktoś może zrobić, dowiadując się, że ktoś stracił dziecko, to posłuchać. Możesz usłyszeć, jak żałują i sprawdzić, czy jest jakiś sposób, by im pomóc, a potem pomóc.

Niektóre z rzeczy, które myślę, że byłyby lepsze do powiedzenia i zrobienia:

  • Jestem tak smutna z powodu twojej straty.
  • Ja też miałam poronienie. Daj znać, jeśli kiedykolwiek chcesz o tym porozmawiać.
  • Nie wiem, co powiedzieć, ale jestem tu dla ciebie i chcę pomóc.
  • Chcesz o tym porozmawiać?
  • Zaoferuj pomoc w pracy domowej, opiece nad dziećmi, posiłkach itp.
  • Zadzwoń i daj znać, bo ból nie znika w parę dni.

Jeśli wszystko inne zawiedzie, wrzuć to do kartki, jeśli zbyt boisz się, że wpadniesz w panikę i wpiszesz nogę do buzi. Cały punkt to, by dać osobie znać, że myśli się o niej i że nie jest sama.

Co do was wszystkich, ciążonych dam, nie mogę powiedzieć wam, byście się nie martwiły, bo i tak to zrobicie, ale mogę powiedzieć, że badając tę stronę, dowiaduję się, że nie ma pierdolnie wiele, co możecie zrobić, by zmienić wynik ciąży – większość zakazów tylko „dokręca śruby” trochę w jedną lub drugą stronę. Czasem trzymają, czasem nie, i to gówno, gdy nie trzymają.

Nie ma nic, co moglibyśmy zrobić, by zagwarantować, że wszyscy dostaniemy zdrowe dziecko, więc to'autant większy powód do radości, gdy dostajemy jednego z tych krzyczących, kajdaniących, głodnych małych cudów.

Powiązane: Co robić, gdy twoja przyjaciółka ma poronienie

Previous:

Next: