Kiedy nastolatki obsesywnie myślą o wadze: Czy Wasze dziecko ma zaburzenie odżywiania?
Kiedy nastolatki obsesywnie myślą o wadze
Czy Wasza nastolatka może mieć zaburzenie odżywiania?
Z uwagi na ultra-chudych gwiazd mody i show-biznesu jako modeli do naśladowania, nie dziwi, że wiele młodych dziewcząt nie lubi tego, co widzi w lustrze. Amerykańska Akademia Pediatrii, raportując z ankiety wśród dziewcząt 5.–12. klasy, stwierdziła, że większość jest niezadowolona z kształtu ciała. Dwie trzecie chciałyby schudnąć, choć mniej niż trzecia część miała faktycznie nadwagę!
Przewlekłe dietowanie może być pierwszym krokiem na drodze do zaburzeń odżywiania. Pediatrzy zgłaszają rosnącą liczbę nastolatków z anoreksją, bulimią i zaburzeniem kompulsywnego przejadania.
Dziewczyny są szczególnie wrażliwe w okresie dojrzewania, gdy ich sylwetka staje się bardziej zaokrąglona. Choć dziewczyny są 10 razy częściej narażone na zaburzenia odżywiania, niektórzy chłopcy też stosują niebezpieczne diety. Często dlatego, by osiągnąć konkretną wagę na zawody (zapasy, gimnastyka) lub by nabrać na masę na drużynę footballową. Również sportowki często dietują.
Nastolatki i jedzenie
Nie wdawajcie się w walkę o władzę z dziećmi o tym, co i ile jedzą. Zamiast tego serwujcie wartościowe posiłki i pozwólcie im wybierać z tego, co oferujecie. W kuchni trzymajcie zdrowe przekąski zamiast „śmieci”.
Promujcie zdrowe odżywianie
Nastolatki często jedzą poza domem – lunch w szkole, przekąska u koleżanki – więc trudno wiedzieć, co i ile jedzą. Dlatego warto planować wspólne kolacje rodzinnę tak często, jak to możliwe. Rytuał ten nie tylko buduje komunikację w rodzinie, ale daje więcej szans na obserwację nawyków żywieniowych dzieci.
Nie komentujcie nawyków żywieniowych dziecka ani jego wagi. Jeśli myślicie, że dziecko ma problem z wagą, poszukajcie pomocy u specjalisty, który oceni nastolatka i zaproponuje plan interwencji.
Kto jest w grupie ryzyka?
Nie ma jednej przyczyny zaburzeń odżywiania. Oto co wiemy:
Białe nastolatki są czterokrotnie częściej na dietach niż czarnoskóre, według badania z 1997 r. Uniwersytetu Południowej Karoliny. Genetyka też odgrywa rolę, podobnie jak dynamika rodzinna. Dzieci z cechami osobowości, np. skłonnością do perfekcjonizmu, są bardziej wrażliwe.
Znaki, że Wasza nastolatka może mieć zaburzenie odżywiania
„Diety i troski o wagę są tak powszechne, że w pewnym stopniu występują u wielu normalnych dzieci” – mówi dr Diane Mickley, dyrektor Centrum Zaburzeń Odżywiania Wilkins w Greenwich.
Dr Mickley, była prezydent Amerykańskiego Stowarzyszenia Anoreksji/Bulimii, zwraca uwagę, że wiele nastolatek staje się weganami. Mniej mięsa, więcej zboż i warzyw to chwalcelne cele. Ale jak rodzicom rozróżnić, czy zdrowe zmiany nie zostały przeskalowane?
Dr Mickley mówi, że powinniście się martwić, jeśli:
- Miesiączka córki ustąpiła.
- Dziecko osiągnęło cel wagowy, ale podnosi go dalej.
- Przyjaciółki wyrażają troskę. Dziewczyny z zaburzeniami mają zniekształcony obraz ciała i wciąż czują się grube, nawet gdy przyjaciele nie dzielą tego poglądu.
- Jest tajemnicza lub defensywna w kwestii diety. „Normalni uczęszczający na diety nie wymyślają wymówek, by nie jeść”, mówi dr Mickley, ani nie złością się na troskę, że chudną za dużo.
- Troski córki o wagę rosną, mimo że schudła. Dzieci z zaburzeniami odżywiania zaczynają bać się tłuszczu.
Typy zaburzeń odżywiania
Anoreksja nervosa to potencjalnie zagrażająca życiu choroba, w której obsesja chudością prowadzi do skrajnej diety i masowej utraty wagi. Przy bulimii nervosie osoba nasila się jedzeniem, a potem oczyszcza organizm wymiotami lub nadużywaniem przeczyszczających/moczopędnych.
Nastolatki z anoreksją mogą:
- Stawać się zafiksowanymi na tłuszczu i kaloriach.
- Komulsywnie ćwiczyć.
- Cierpieć na wahania nastroju, depresję, lęk.
- Czuć utratę kontroli.
- Kłamać w kwestii jedzenia.
Nastolatka z bulimią może mieć podobne objawy, ale nie musi schudnąć i może wyglądać zdrowo. Inne typowe znaki: gromadzenie jedzenia i częste korzystanie z toalety po posiłkach.
Trzeci problem – zaburzenie kompulsywnego przejadania – prowadzi do otyłości, bo nastolatek przejada, by radzić sobie z problemami psychicznymi, ale nie oczyszcza się potem.
Nastolatki cierpiące na te choroby mają złożone problemy i potrzebują wieloaspektowego leczenia: psychoterapii, modyfikacji zachowania, poradnictwa żywieniowego, leków, a czasem hospitalizacji.
Redukcja wagi u młodych sportowców
Chłopcy i dziewczyny w niektórych dyscyplinach – gimnastyka, cheerleading, lekkoatletyka, zapasy, łyżwiarstwo figurowe, pływanie, balet – mogą czuć presję utraty wagi/tłuszczu, co prowadzi do niezdrowych praktyk kontrolowania wagi.
Próby szybkiego schudnięcia mogą sprowadzić młodych sportowców do tabletek na odchudzanie, przeczyszczających, ograniczania picia wody lub zbyt intensywnego treningu. W wieku, gdy potrzebują dodatkowych składników odżywczych na wytrzymałość, zamiast tego obciążają organizm i pogarszają wyniki sportowe.
Jeśli trener Waszego dziecka zachęca do schudnięcia – lub przytycia – porozmawiajcie z nim o bezpiecznym planie. Możecie też skonsultować się z lekarzem.
Amerykańska Akademia Pediatrii zaleca redukcję wagi w sezonie przestrzennym, by zmniejszyć ryzyko przeciążenia organizmu. Jeśli uważacie, że trener wymusza szybką utratę wagi, interweniujcie natychmiast.
Nie wahajcie się szukać pomocy, jeśli podejrzewacie, że Wasze dziecko rozwija zaburzenie odżywiania.
Więcej informacji i skierowań u pediatry.
-
Gdy jesteś gotowy do pracy z dziećmi, czas zdecydować, jak chcesz z nimi pracować. Czy opieka w domu rodziny? Pełen etat, czy część etatu? Ile dzieci chcesz opiekować? To tylko niektóre pytania, które musisz zadać sobie – one pomogą Ci wybrać ścieżkę -
Kochasz swojego partnera. Naprawdę. Ale gdy Twoje dziecko budzi się po raz milionowy, a on nie rusza nawet powieką? Żaden piekło nie porównuje się do tej złości. Prawda jest taka, że większość nas (wszyscy?) tam była, obserwując z niewiary, jak nasz -
Urazów nie da się w pełni uniknąć w dzieciństwie — chodzi o to, by ograniczyć się do drobnych siniaków i szram, które wystarczy zakleić plastrem, a nie kończyć w szpitalu. Wedle Centrów Kontroli i Prewencji Chorób (CDC), urazy są pierwszą przyczyną
