• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Nauczycielka brutalnie szczera o powodu odejścia – to nie te powody, o których myślisz

To nie sekret, że nauczyciele mają trudno, ale powody tego prawdopodobnie nie są tym, czego oczekują większość rodziców. Kiedy ludzie mówią o problemach w edukacji, zazwyczaj wymieniają niskie wynagrodzenie nauczycieli i okropne zachowanie „dzisiaj dzieci”. No cóż, भूतपूर्व nauczycielka przedszkola Jessica Gentry mówi, że to nie jedyne problemy, i niedawno na Facebooku postawiła sprawy na ich miejscu, co naprawdę zmusziło ją do odejścia z pracy: wymagające rodzice i sama system edukacji.

„Powiedzmy wam, dlaczego ci, którzy płyną pasją do nauczania, opuszczają ten zawód, jakby im góra włosów paliła”, pisze w swoim poście gniewna भूतपूर्व nauczycielka z Harrisburg w Wirginii. „Stare usprawiedliwienie ‚dzieci się zmieniły’. Nie. Żadnej szansy. Dzieci to dzieci. WYCHOWANIE się zmieniło. SPOŁECZEŃSTWO się zmieniło. Dzieci to tylko niewinni ofiary tego”.

Gentry mówi, że rodzice pracują zbyt wiele godzin, są uzależnieni od elektroniki i często zmuszeni do zostawiania dzieci w niestabilnych sytuacjach wychowawczych i opiekuńczych ze względu na swoje zajęte życie. Choć wiele z tego może wykraczać poza kontrolę rodziców, to zmienia to zachowanie dzieci.

„Dzieci zachowują się w niepożądane sposoby w środowisku, w którym czują się najbezpieczniej”, wyjaśnia Gentry. „… Dla tych ‚przyzwoicie wychowanych‘ dzieci – one rzucają normalne, dziecięce hysterie w domu, bo to bezpieczne. Dzieci przelewające ławki w szkole? One nie mają bezpiecznego miejsca w domu. Nasze klasy to pierwsze miejsce, gdzie usłyszały ‚nie’, otrzymały granice, doświadczyły miłości przez szacunek”.

Na wierzch wszystkich tych zmian, z jakimi mierzą się w domu, Gentry mówi, że szkoły pychają trudniejsze programy nauczania i więcej elektroniki. „W środku wszystkiego tego… naszą odpowiedzią jest to, że musimy być szkołami ‚XXI wieku’. Jeden do jednego uczeń do technologii”, pisze. „O, okej. Zapomnijmy o podstawach budowania relacji i uczeniu się przez działanie. Dzieci i tak nie potrafią czytać sygnałów społecznych i zachowywać się odpowiednio w sytuacjach społecznych… rzućmy im więcej urządzeń, bo to dobrze wygląda na naszej stronie www”.

Nie ma uniku w kwestii wzrostu technologii w klasach. Przeprowadzona w zeszłym roku ankieta pokazała, że 50% nauczycieli w USA zgłasza stosunek jeden do jednego uczeń do urządzenia w klasie, co oznacza, że uczniowie używają tabletów lub innych urządzeń mobilnych do co najmniej części swojej nauki. Jak to używanie technologii wpływa na dzieci, remains to be seen. W oświadczeniu politycznym, Narodowe Stowarzyszenie Edukacji Młodych Dzieci (NAEYC) mówi, że badania wykazały sprzeczne dowody na to, jak używanie ekranów wpływa na umiejętności społeczne i uczenie się, dlatego ich oficjalną pozycją jest to, że technologia w klasie jest OK, pod warunkiem, że jest używana „w ramach praktyki odpowiedniej rozwojowo, by wspierać cele nauczania ustalone dla poszczególnych dzieci”.

Jednak Gentry mówi, że to nie to, co się dzieje. Zamiast tego dzieci tracą cenny czas nauki. „Ponieważ nasze podejście do technologii nie wydaje się działać, nauczyciele muszą potrzebować więcej szkoleń. Więc zabierzmy dwa okresy planowania w tygodniu. I sprawmy, by ten czas był zupełnie bezużyteczny, jeśli chodzi o DODAWANIE jakości nauczania”, odsłania. „Tylko w tym roku wprowadzono nową ocenę matematyki dla nauczycieli przedszkola. Musieliśmy uczestniczyć w szkoleniu w dzień szkolny (czas stracony z uczniami), a potem zajęło nam TRZY TYGODNIE przeprowadzenie go… Tak. Marnotrawstwo”.

Może najtrudniejszą rzeczą na talerzu Gentry było budowanie silnych relacji z rodzicami. „Zamiast要求 odpowiedzialności rodziców… i czyniąc ich prawdziwymi partnerami, przyjęliśmy mentalność obsługi klienta”, pisze. „… Byłam przeklęta przez rodziców, którzy chcieli jechać na wycieczki, ale przegapili TRZY notatki, które posły do domu… Miałam rodziców, którzy nie przyszli na dni konsultacyjne wielokrotnie, a potem dzwonili, by donieść na mnie, gdy odmówiłam propozycji spotkania po szkole”.

Wszystko to, połączone ze zastojącymi się wynagrodzeniami, które często nie uwzględniają długich godzin pracy nauczycieli w roku szkolnym ani faktu, że 94% nauczycieli jest zmuszanych do wydawania własnych pieniędzy na podstawowe środki szkolne, tworzy środowisko, które Gentry mówi, „stawiało moje zdrowie fizyczne i psychiczne w niebezpieczeństwo każdego. pojedynczego. Dnia”.

W Wirginii, gdzie pracowała Gentry, w 2016 roku ponad 1000 stanowisk nauczycielskich w stanie pozostawało nieobsadzonych, a podobne niedobory nauczycieli mają miejsce w całym kraju, według New York Post. Ok. 8% nauczycieli rocznie opuszcza zawód, powołując na to rosnące wielkości klas, kurczące się budżety, brak wsparcia administracyjnego, niski wpływ na decyzje i ogólne niezadowolenie.

Post Gentry jest strzałem w dziesiątkę dla wielu nauczycieli, którzy martwią się o stan amerykańskiego systemu edukacji. Został udostępniony ponad 209 000 razy w momencie pisania tego artykułu i ma tysiące pozytywnych, wspierających komentarzy. Pytanie teraz brzmi, czy politycy, urzędnicy szkolni i rodzice mogą rozwiązać te problemy, zanim więcej nauczycieli jak Gentry opuści zawód na zawsze.