Wiersz nowej mamy o śpiącym mężu – każda się uśmiechnie

Kochasz swojego partnera. Naprawdę. Ale gdy Twoje dziecko budzi się po raz milionowy, a on nie rusza nawet powieką? Żaden piekło nie porównuje się do tej złości.

Prawda jest taka, że większość nas (wszyscy?) tam była, obserwując z niewiary, jak nasza połówka wspaniale wycisza krzyki naszego potomstwa. Myśli, jakie mamy... nie dziwi, że tyle kobiet potrafi pisać mroczne kryminały.

Jedna mama jednak uchwyciła te uczucia w sposób lekki, zabawny i bliski – i ludzie to kochają.

W swoim 4-rannym wierszu pt. "Tatuś śpi", autorka Caroline Olling Andersen eloquentnie opisuje proces myślowy mamy obserwującej, jak mąż drzemie przez kolejne nocne karmienie, nie wspominając ani razu o uszkodzeniu ciała czy goleniu brewów. Zdejmuję kapelusz.

„Tatuś śpi”

Kocham twojego tatusia, naprawdę,
Bo bez tatusia nie miałabym ciebie.
Ale od północy do świtu to tylko ty i ja.
Z każdą godziną nie będę kłamać:
Miłość mamy powoli gaśnie, staje się zła i słaba,
Bo nie ważne co – twój tata jest p***any i śpi!

Wszystko zaczyna się pięknie. Całujemy się na dobranoc. Patrzymy z miłością na ciebie, taki piękny widok. Godzinę później mama budzi się z trudem. Skręcasz się, wywiewasz. Gestykulujesz po jedzenie. Mama jest tu z butelką lub piersią. Tatuś chrapie, jak najlepiej umie.

Mama dowieje cię, trzyma i hulą z troską. Wylewasz na jej świeżo umyte włosy kwaśne jogurt. Gdy mama przeżera koszulkę i ociera wymioty z podłogi. Twój tatuś puści bąbel, się przewróci i dalej chrapie.

Mamini alarm budzi się, nie ma jeszcze trzy! Ruszasz się znowu, jesteś głodna i patrzysz na mnie! „Myślę, że jest głodna” – twój tatuś zasugeruje, przyciągając kołdrę nad głowę. Mama rzuca śmiercią patrzeniem i wstaje z łóżka. Mama wraca, zmęczona i wydarta – co widzę? Twój tatuś zajął moją stronę, nie dawa f*** o mnie!

Mama kopie go i gniewnie odpcha. „Co jest, kochanie?” – mruczy w sposób, który ma być miły. Twój tatuś nie ma pojęcia, że jest atakowany. Obraca ramiona wokół mnie i całuje mnie w plecy. I właśnie, gdy moja miłość do tatusia wraca, Ty zaczynasz buczeć w kolebce i otwierasz oczy. A tatuś delikatnie mnie pcha, bym się o ciebie zająła. Pokazuję mu palec, przygotowując się do karmienia.

Ale gdy słońce zaczyna wschodzić, karta zostaje wyczyszczona. Wracam do pełnej miłości do twojego tatusia i do ciebie, moja droga. Zapominam, że tatuś śpi, gdy ty płaczesz i robisz swoje. Wracamy do całowania, przytulania i okrusywania cię.

Niedługo wyrosniesz i będziesz córką tatusia. Nie pamiętać będziesz, jak ja sprzątałam po twoich kałach i wymiotach. Gdy usiądziesz mu na kolanach i on zaśpiewa ci piosenkę, Będziesz go kochać i myśleć, że tatuś nie może nic złego. Ale moja słodka miłość, oto wiersz dla ciebie, byś wiedziała, że wszystkie te długie noce, tatuś był p***any i śpił!

Bo to internet, spotkała ona kritikę, dlaczego mąż nie wstaje z nią. Wyjaśniła, że on pracuje długo, a ona jest na urlopie macierzyńskim – co jest zrozumiałe.

Ale jednak.

Czucie wyczerpania, frustracji i wręcz ognia gniewu, gdy desperacko szukasz dobrego snu – to naturalne. Nikt nie powinien tłumaczyć się za to.

Zajrzyj na jej stronę po więcej relaksującej treści i 4-rannych wierszy o macierzyństwie.

Nasze kolejne rekomendacje:

Wykaz dowodzi, co znamy od zawsze – noworodki to fatalni śpiacze

Wiersz nowej mamy o śpiącym mężu – każda się uśmiechnie

Previous:

Next: