• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Czym jest poronienie nieodczuwalne (missed miscarriage)?

Poronienie nieodczuwalne (zwane też cichym poronieniem) występuje, gdy płód umiera, ale pozostaje w macicy. Przy cichym poronieniu kobieta zazwyczaj nie ma żadnych oznak lub objawów, że coś jest nie tak.

Zwykle poronienie powoduje krwawienie, ból lub inne objawy. Gdy dochodzi do poronienia nieodczuwalnego, objawów nie ma, a diagnozę często stawia się tylko podczas rutynowego USG.

USG w opiece przedporodowej może pokazać, że płód nie rośnie prawidłowo (za mały dla wieku ciążowego), że serce nie bije, albo oboje. Te ustalenia mogą być szokiem dla rodzica, bo nie było znaków, że coś nie tak z ciążą.

Czasem, gdy nie wykrywa się tętna płoda i wzrost nie jest prawidłowy, zamawia się kolejne USG po tygodniu lub 10 dniach.

Czym jest poronienie nieodczuwalne?

Poronienie nieodczuwalne występuje, gdy płód umiera lub przestaje się rozwijać w macicy, ale nie został jeszcze fizycznie poroniony. Najczęściej nie ma objawów, a kobieta w ciąży nie zdaje sobie sprawy, że coś jest nie tak.

Przyczyny

Fizyczne poronienia mogą nastąpić w ciągu godzin, dni lub tygodni po śmierci płodu. Moment zależy od kobiety. Przy poronieniu nieodczuwalnym upływ hormonów trwa dłużej i fizyczne poronienie zdarza się później.

Obniżony poziom hormonów może spowodować opóźnione poronienie trwające kilka dni lub nawet tygodni.

Przyczyna, dla której dochodzi do poronienia nieodczuwalnego i poziom hormonów nie spada od razu, nie jest dobrze zrozumiana.

Objawy

Gdy kobieta ma poronienie, zazwyczaj zaczyna się od bólu przypominającego krzyże miesiączkowe i krwawienia z pochwy. Przy poronieniu nieodczuwalnym tych oznak nie ma.

Mimo że doszło do cichego poronienia, hormony ciąży są wciąż wysokie. Dlatego kobieta może dalej odczuwać objawy ciąży: naprężenie piersi, nudności, zmęczenie, a test ciążowy może nadal pokazywać wynik dodatni.

Jeśli poronienie nieodczuwalne nastąpi przed II trymestrem, wciąż za wcześnie na odczuwanie ruchów płodu. Brak ruchów nie alarmuje więc kobiety, że poroniła.

Diagnoza

USG

Poronienie nieodczuwalne zazwyczaj wykrywa się podczas rutynowego USG na wizycie przedporodowej. Może zostać też zauważone ok. 20. tygodniu ciąży podczas USG genetycznego (badania środkowej ciąży między 18. a 21. tygodniem, oceniającego płód pod kątem wad fizycznych).

USG przy poronieniu nieodczuwalnym zazwyczaj pokazuje płód lub zarodek (w zależności od stadium) w worku płodowym, ale płód jest mniejszy niż powinien i nie ma tętna.

Obraz może też pokazać pusty worek płodowy lub brak worka. Wtedy płód przestał się rozwijać na bardzo wczesnym etapie i został wchłonięty przez organizm. Czasem nazywa się to zanikiem zarodka.

Leczenie

Leczenie poronienia nieodczuwalnego zależy od kilku czynników: stadium rozwoju płodu oraz potrzeb i preferencji kobiety.

Kobieta powinna omówić z lekarzem lub położną następujące opcje:

• Oczekiwanie na naturalne poronienie bez interwencji medycznej
• Przyjęcie leków indukujących fizyczne poronienie
• Zabieg chirurgiczny (np. rozszerzanie i szorowanie macicy – D&C) w celu usunięcia płodu

Radzenie sobie

Gdy diagnoza poronienia nieodczuwalnego zostanie postawiona, pierwsza reakcja emocjonalna to często szok – zwłaszcza u osób, które nie miały żadnych fizycznych oznak nieprawidłowej ciąży.

Czasem kobieta ma łagodne objawy lub po prostu „czucie”, że coś nie gra. Jednak nawet jeśli były znaki, że coś nie tak, nie znaczy to, że diagnoza będzie mniej zalamująca.

Podsumowanie

Poronienie nieodczuwalne to sytuacja, gdy dojdzie do śmierci płodu, ale fizyczne poronienie jeszcze nie nastąpiło. Jeśli kobieta ma poronienie nieodczuwalne, może nie mieć żadnych objawów. Stan ten odkrywa się zazwyczaj podczas USG na wizycie przedporodowej.

Gdy diagnoza zostanie postawiona, kobieta może zostać zapytana, czy chce poczekać na naturalne poronienie. Jeśli nie nastąpi, dostępne są leki i procedury medyczne do ukończenia poronienia.

Słowo od Verywell

Poronienie nieodczuwalne często dzieje się bez ostrzeżeń. Gdy dowiedziałeś się, że miałeś ciche poronienie, możesz czuć się tak przytłoczony/a, że nie jesteś gotowy/a uczestniczyć w decyzjach o leczeniu. To w porządku, jeśli potrzebujesz kilku dni, by to przetworzyć, zanim zdecydujesz, co dalej.

Gdy będziesz gotowy/a, lekarz omówi opcje. Poszukaj wsparcia u bliskich, a jeśli czujesz potrzebę rozmowy ze specjalistą od zdrowia psychicznego, poproś lekarza o rekomendację lub skierowanie.

Możesz też znaleźć wsparcie w grupach online lub stacjonarnych dla osób, które przeżyły poronienie, co pomoże w nawigowaniu po żałobie po utracie ciąży.

Często zadawane pytania

Co powoduje poronienie nieodczuwalne?

Dokładna przyczyna nie jest znana. Ogólnie problemy genetyczne mogą odgrywać rolę w utracie ciąży, ale niejasne jest, dlaczego niektórzy doświadczają cichych poronień.

Jak często występują poronienia nieodczuwalne?

Nie znane jest dokładne ich częstotliwość, ale jedno badanie szacuje, że występują w około 3% ciąż.

Jak długo trwa naturalne poronienie po poronieniu nieodczuwalnym?

Może potrwać kilka dni, a nawet tygodni, zanim nastąpi fizyczne poronienie po cichym poronieniu.

Jak wcześnie może wystąpić poronienie nieodczuwalne?

Poronienia najczęściej zdarzają się w I trymestrze (definicja: przed 20. tygodniem). Ok. 80% poronień ma miejsce w I trymestrze.

Jakie są objawy poronienia nieodczuwalne?

Zazwyczaj nie ma objawów. W niektórych przypadkach mogą wystąpić krzyże lub brązoworóżowy/czerwony wycid z pochwy.

Często objawy ciąży (naprężenie piersi, nudności, zmęczenie) utrzymują się po cichym poronieniu. Niektórzy mogą jednak zauważyć, że te objawy zaczynają ustępować.