Poronienie i ciąża

Utrata ciąży to złamanie serca, ale jest niezwykle powszechne. Oto odpowiedzi na najczęstsze pytania o poronieniu.

Czym jest poronienie?

Poronienie (medycyna: aborcja spontaneous) to niespodziewane zakończenie ciąży przed 20. tygodniem. Płod lub zarodek zostaje wypchnięty z macicy, ale nie jest w stanie przetrwać poza nią.

Po 20. tygodniu utratę płodu nazywa się martwym urodzeniem (stillbirth), a nie poronieniem.

Fakt, że często dzieje się to wcześnie, nie zmienia tego, że poronienie jest bolesne dla przyszłych rodziców. Ważne: Poronienie NIE jest Twoją winą. Wielu rodziców nie mówi o tym otwarcie, ale zdarza się to znacznie częściej, niż się sądzi.

Co dzieje się podczas poronienia?

Zarodek lub płód zostaje wypchnięty z macicy przed 20. tygodniem. Objawy to mocne krwawienie i bóle brzucha, czasem trwające kilka dni lub dłużej.

Objawy poronienia

Objawy różnią się u każdej kobiety, a nawet przy wielokrotnych poronieniach u tej samej kobiety. Najczęstsze:

  • Skurcze lub ból w dolnej części pleców lub brzucha
  • Mocne krwawienie, ewentualnie ze zgrudkami lub tkankami, podobne do miesiączki
  • Lżejsze krwawienie trwające ponad 3 dni
  • Zniknięcie objawów ciąży (nudności, wrażliwość piersi)

Krótko trwające, lekkie spottingi są zazwyczaj normalne – nie ma powodu do natychmiastowego niepokoju. Jeśli jednak zużywasz więcej niż jedną podpędzkę na godzinę, albo krwawienie trwa ponad 3 dni – skontaktuj się z lekarzem natychmiast.

Przyczyny poronienia

Poronienia NIE wywołują: umiarkowany wysiłek, upadki, seks, stres w pracy, kłóty z partnerem, choroba poranna. To po prostu sposób biologii na zakończenie ciąży, która nie idzie dobrze.

Przyczyny są różne: od wad genetycznych u dziecka po reakcje immunologiczne matki. Ok. połowa wczesnych poronień wiąże się z anomaliami chromosomowymi.

Często przyczyny nie da się ustalić. W niemal każdym przypadku matka nic nie zrobiła źle i nie mogła tego zapobiec.

Jak często zdarzają się poronienia?

Częściej, niż myślisz: szacuje się, że 10–20% ciąż kończy się poronieniem. Liczba ta może być zaniżona, bo wiele poronień dzieje się tak wcześnie, że kobiety nie wiedzą, że były w ciąży – mylą to z miesiączką.

Nawet jeśli nikt w Twoim otoczeniu nie mówił o poronieniu, ktoś bliski prawdopodobnie przez to przeszedł. Nie jesteś sama.

Choć niektórzy twierdzą, że poronienia są dziś częstsze, w rzeczywistości zawsze były powszechne – po prostu częściej je wykrywa, bo dostępne są tanie, wczesne testy ciążowe domowe.

Kiedy najczęściej występują poronienia?

Wczesne poronienia (I trymestr) to 80% wszystkich. Wiele z nich dzieje się w pierwszych tygodniach, zanim kobieta dowiedzie się o ciąży.

W I trymestrze dzieje się wiele: komórki zarodka dzielą się tworząc narządy, zarodek zagnieżdża się w macicy, przysadka nawiązuje połączenia krwionośne, układ immunologiczny matki musi zaakceptować płód. Wiele kroków może pójść nie tak.

Późne poronienia (po I trimeestrze do 20. tyg.) to ok. 6 na 1000 ciąż. Częściej wynikają z problemów z przysadką/szyjką macicy, toksyn lub zdrowia matki.

Rodzaje utraty ciąży

Istnieje kilka typów poronienia w zależności od czasu i przyczyny:

  • Ciąża biochemiczna. Wiele wczesnych poronień to ciąża biochemiczna: komórka jajowa została zapłodniona, ale nie zagnieżdziła się w macicy. Mimo wzrostu hCG (pozytywny test), USG nie pokazuje przysadki ani worka owocowego. Ze względu na wcześność, bez wczesnego testu kobieta nie zauważa utraty.
  • Pusty worek owocowy (blighted ovum). Zapłodniona komórka zagnieżdża się, zaczyna tworzyć przysadkę (produkując hCG), ale przestaje się rozwijać. Na USG widać pusty worek owocowy.
  • Zagrożone poronienie (threatened miscarriage). Lekarz podejrzewa, że mocne krwawienie (do 20. tyg.) zapowiada poronienie. Serce płodu może jeszcze bić. Ponad połowa kobiet z zagrożonym poronieniem rodzi zdrowe dzieci po przestrzeganiu zaleceń (połówa, leki).
  • Nieuniknione poronienie (inevitable miscarriage). Mocne krwawienie + otwarta szyjka macicy = poronienie w toku, nie da się go zatrzymać.
  • Poronienie zatrzymane (missed miscarriage). Kobieta porania, ale bez krwawienia. Dowiaduje się o tym na wizycie, gdy USG nie wykrywa tętna serca.

Następujące stany nie są technicznie poronieniem, ale są utratą ciąży:

  • Ciąża pozamaciczna. Zarodek zagnieżdża się w złym miejscu (zazwyczaj jajowód lub szyjka macicy). Bóle i krwawienie podobne do poronienia, ale ryzyko pęknięcia i poważniejszych powikłań. Zawsze trzeba sprawdzić USG przy krwawieniu we wczesnej ciąży.
  • Ciąża pęcherzykowa (molar pregnancy). Jajka bez materiału genetycznego zapłodnione przez plemnik rośnie jako guzki w macicy. Nigdy nie tworzą płodu, ale podnoszą hormony, udając ciążę. Zawsze kończą się poronieniem.

Jak diagnozuje się poronienie?

Przy objawach zadzwoń do lekarza. Zbadanie krwawienia, poziom hCG, stan szyjki macicy (powinna być zamknięta), USG (worek owocowy, przysadka), tętno serca płodu – to pozwala postawić diagnozę.

Rzadko diagnoza może być błędna (np. trudno usłyszeć tętno w zdrowej ciąży). Jeśli krwawienie ustąpi i objawy ciąży pozostaną, drugie USG potwierdzi, że dziecko jest w porządku.

Co po poronieniu?

Jeśli szyjka macicy zaczęła się rozstępywać, ale bez krwawienia i bólu – lekarz może zdiagnozować niedowartość szyjki i wykonać cerklaż (zszycie szyjki), by zapobiec późnemu poronieniu.

Ok. 2/3 kobiet ma poronienie pełne – cała treść macicy (płod, przysadka, błona) wypada sama w ciągu do 2 tygodni.

U 1/3 kobiet fragmenty zostają w macicy ("retained products"). Macica musi zostać oczyszczona, by wrócić do normalnych cykli.

Lekarz przepisuje leki wspomagające oczyszczanie (czasem kilka dawkowania). W ok. 25% przypadków leki nie działają i konieczna jest operacja: szorowanie macicy (D&C).

Po poronieniu przez 2 tygodnie unikać wstawiania czegokolwiek do pochwy (zapobieganie infekcji).

Czynniki ryzyka

Choć poronienia są powszechne wszędzie, niektó czynniki podnoszą ryzyko:

  • Wiek. Starsze matki częściej poraniają – jajka i plemniki częściej mają anomalię chromosomową. Po 40 r.ż. ok. 1/3 ciąż kończy się poronieniem.
  • Poziom witamin. Niedobory wit. D i B12 podnoszą ryzyko; nadmiar wit. A jest niebezpieczny. Suplementacja prenatana i badania poziomu witamin pomagają. Poza witaminami prenatalnymi, większość badań nie wykazała wpływu suplementów na ryzyko poronienia.
  • Nieleczone zaburzenia tarczycy. Hormony tarczycy wpływają na hormony ciążowe. Obojętność i nadczynność tarczycy wiążą się z wyższym ryzykiem. Lekarze badają tarczycę w ciąży, zwłaszcza jeśli kobieta miała problemy wcześniej.
  • Nadwaga lub niedowaga. Otyłość (BMI ≥30) i niedowaga (BMI <18) podnoszą ryzyko.
  • Palenie i alkohol. Obecni i byłi palacze mają wyższe ryzyko niż nigdy nie palący. Duże spożycie alkoholu wokół zapłodnienia przez obojga rodziców podnosi ryzyko. Ciąża to dobry moment na rzucenie palenia i ograniczenie alkoholu.
  • Ośrodkowe zakażenia (STI). Kąź, niektóre wirusowe zapalenia wątroby – podnoszą ryzyko.
  • Duże miomki macicy. Łagodne guzki, częste u kobiet w wieku – jeśli duże, w określonych miejscach lub rosnące pod wpływem hormonów – podnoszą ryzyko.
  • Choroby przewlekłe. Choroby nerek, autoimmunologiczne, PCOS, cukrzyca – wyższe ryzyko. Ciąża może być klasyfikowana jako wysokiego ryzyka, z częstszymi kontrolami.
  • Leki. Unikać leków bez recepty (np. popularne przeciwbólowe) – wiele powoduje wady wrodzone, niektóre wiązane z poronieniami.
  • Toksyny środowiskowe. Ołów, rtęć, rozpuszczalniki organiczne, promieniowanie jonizujące – podnoszą ryzyko. Zazwyczaj w miejscu pracy (rolnictwo, przemysł). Jeśli martwisz się ekspozycją – porozmawiaj z lekarzem.
  • Odstęp między ciążami. Ciąża w mniej niż 6 mies. po porodzie terminowym nieznacznie podnosi ryzyko (dowody są mieszane). Ze względu na inne powikłania (poród przedwczesny) lepiej dać macicy więcej czasu na regenerację.

Większość czynników ryzyka daje tylko nieznaczny wzrost ryzyka – pojedynczy kieliszek wina przed wiedzą o ciąży czy kilka dni bez witamin nie jest powodem do paniki. Wiele kobiet bez czynników ryzyka też porania. Wiele plotkowanych czynników (np. poronienie u mamy) NIE wpływa na ryzyko.

Zapobieganie poronieniu

Większość poronień nie da się zapobiec. Chyba że lekarz zdiagnozuje konkretny czynnik (np. tarczycę, zaburzenia krzepnięcia), zaleca zdrowy styl życia:

  • Wyleczenie chorób przewlekłych przed zapłodnieniem
  • Przyrost wagi w normie
  • Witaminy prenatane z kwasem foliowym i wit. B – badania pokazują, że niedobory kwasu foliowego/B12 utrudniają zapłodnienie i utrzymanie ciąży, a suplementacja pomaga
  • Unikanie i leczenie zakażeń (STI)
  • Unikanie papierosów i alkoholu
  • Przyjmowanie tylko leków zaakceptowanych przez lekarza

Co jeśli miałam więcej niż jedno poronienie?

Po 2–3 poronieniach lekarz zamawia rozległe badania. Ok. w połowie przypadków nie znajduje przyczyny. Czasem odkrywa: chorobę autoimmunologiczną (układ odporności atakuje zarodek), problem z tarczycą, wadę budowy macicy, rzadkie zaburzenia odrzucające ciąże.

Badania obejmują też partnera: anomalie chromosomowe, zaburzenia krzepnięcia (przeciwciała atakujące własne tkanki, zakrzepy blokujące naczynia karmiące przysadkę). USG, MRI, CT macicy, histeroskopia, badanie genetyczne utraconego płodu.

Jeśli przyczyna zostanie znaleziona, lekarz pomoże zmniejszyć ryzyko: operacja wad szyjki/macicy, leki na hormony, metody niepłodności (np. in vitro).

Dobra wiadomość: Większość kobiet z poronieniem (nawet wielokrotnym) ostatecznie rodzi zdrowe dziecko, choć kolejne ciążę może trzeba prowadzić inaczej. Wedle ACOG, po 2+ poronieniach ok. 65% kobiet rodzi zdrowe dziecko w terminie.

Wsparcie po poronieniu

Niezależnie od tego, czy to pierwsze czy piąte poronienie – dbałość o ciało i umysł jest kluczowa. Skonsultuj się z lekarzem, daj sobie czas na żałobę. Gdy będziesz gotowa, znajdź kogoś do rozmowy: grupa wsparcia, przyjaciółka, która przeszła to samo. Otwarta rozmowa z partnerem pomaga. Jesteście w tym razem.

Przydatne zasoby:

  • Grupa wsparcia What to Expect: Grief &Loss
  • Grupa wsparcia What to Expect: TTC/Pregnancy After a Loss
  • National Library of Medicine, Medline Plus
  • Share Pregnancy and Infant Loss Support