• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Ciąża pęcherzykowa (Molar Pregnancy)

Utrata ciąży zawsze jest trudna, nawet jeśli dzieje się bardzo wcześnie. Ciąża pęcherzykowa, choć rzadka, to jedna z przyczyn przedwczesnego zakończenia ciąży. Dowiedz się, czym jest i co ją powoduje.

Czym jest ciąża pęcherzykowa?

W ciąży pęcherzykowej (hydatidiform mole) tkanka, która powinna stać się przysadką, nadmiernie rośnie, tworząc guzkowatą masę.

Czasem nie ma zarodka, czasem występuje częściowo ukształtowany, ale niewydolny płód lub fragmenty tkanki zarodkowej/płodowej – to tzw. ciąża pęcherzykowa częściowa.

Ciąża pęcherzykowa całkowita vs. częściowa

Przyczyną jest anormalność przy zapłodnieniu, prawdopodobnie gdy dwa zestawy chromosomów ojca pomieszają się z jednym zestawem matki (ciaża częściowa) – lub z żadnym z jej chromosomów (ciaża całkowita).

Większość ciąż pęcherzykowych wykrywa się w ciągu kilku tygodni po zapłodnieniu, i wszystkie kończą się poronieniem.

Jak często występują ciąże pęcherzykowe?

Szczęśliwie są rzadkie: 1 na 1000 ciąż.

Kto jest narażony na ciążę pęcherzykową?

Nieco wyższe ryzyko mają kobiety: powyżej 35 r.ż., poniżej 20 r.ż., z wielokrotnymi poronieniami w przeszłości, oraz z Meksyku, Azji Południowo-Wschodniej i Filipin.

Objawy ciąży pęcherzykowej

Mogą obejmować:

• Ciągłe lub przemijające krwawienie brązowe lub jaskrawo czerwone (najczęstszy objaw)
• Krwawienie z pochwy
• Silne nudności i wymioty
• Bolesne skurcze
• Niewytłumaczona utrata wagi
• Nadciśnienie
• Macica większa niż przewidywano
• Macica miękka ("ciastowata") zamiast twardej
• Brak tkanki zarodkowej/płodowej na USG
• Nadmierny poziom hormonów tarczycy
• Wydostanie się z pochwy owalnego, winogronopodobnego pęcherzyka (trofoblasu) lub wielu pęcherzyków
• Guzki jajnikowe (wykryte przez lekarza)
• Preeklampsja (zazwyczaj wykryta na wizycie u lekarza)

Czy martwić się, jeśli podejrzewasz ciążę pęcherzykową?

Ciąża pęcherzykowa jest czynnikiem ryzyka dla trwałej nowotworowej choroby trofoblastycznej (GTN) – gdy pozostałe tkanki przysadki kontynuują wzrost.

Bardzo rzadko może to prowadzić do raka zwanego choriokarcinomą. Na szczęście GTN i choriokarcinoma są wyjątkowo rzadkie – choriokarcinoma występuje w 1 na 40 000 ciążach.

Co robić, jeśli podejrzewasz ciążę pęcherzykową?

Zadzwoń do lekarza prowadzącego ciążę przy jakichkolwiek z powyższych objawów. Ponieważ niektóre trudno odróżnić od normalnych objawów wczesnej ciąży (spotting, skurcze, nudności są częste), ufaj swojej intuicji. Jeśli coś wydaje Ci się nie tak – skonsultuj się, choćby po to, by uzyskać uspokojenie.

Lekarz zrobi USG i badanie krwi (hCG), ewentualnie RTG klatki piersiowej lub MRI brzucha. Jeśli potwierdzi ciążę pęcherzykową, anormalną tkankę trzeba usunąć metodą szorowania macicy (D&C) – procedura trwa 15–30 min. Lekarz używa spekulum (jak przy zwykłej badaniu ginekologicznym), rozszerza szyjkę macicy i usuwa tkankę vakumem.

Kontrole poziomu hCG po zabiegu są kluczowe, by upewnić się, że anormalna tkanka nie rośnie z powrotem ani nie przechodzi w choriokarcinomę. Szczęśliwie ryzyko złośliwości po leczeniu jest ekstremalnie niskie.

Kolejna ciąża po ciąży pęcherzykowej

Lekarz prawdopodobnie zasugeruje nie zakładać ciąży przez 6–12 miesięcy (kobiety próbujące wcześniej mają wyższe ryzyko powtórzenia).

Dobra wiadomość: jedna ciąża pęcherzykowa NIE oznacza wyższego ryzyka kolejnej. Tylko 1–2% kobiet z jedną ciążą pęcherzykową przeżywa drugą.

W czasie regeneracji dbaj o zrównoważoną dietę – badania sugerują, że niedobór białka i witaminy A może być związany z takimi anormalnymi ciążami.