• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

14 mamek, które urodziły w pandemii, opowiadają o najlepszych i najgorszych momentach

Rodzić nigdy nie jest łatwe. Nie bez powodu nazywa się to „pracą”. Ale rodzić w środku globalnej pandemii? To czego nikt z nas nie mógłby sobie wyobrazić. Mimo to, to co setki tysięcy kobiet zrobiło od 11 marca 2020 r., gdy WHO ogłosiło COVID-19 pandemią globalną.

W pierwszym roku pandemii, jeśli wskaźnik urodzeń w USA utrzyma się, narodzi się nawet 3,8 mln dzieci, wedle National Center for Health Statistics. Eksperci przewidują ewentualny „baby bust” – do pół miliona mniej urodzeń z powodu niepewności ekonomicznej, ale kobiety, które były już w ciąży, musiały gwałtownie przyjmować dzieci w nieprzedziwanych czasach. Ja jestem jedną z nich – urodziłam pierwsze dziecko w marcu 2020 r.

Mienie dziecka w 2020 r. było niezwykle trudne; wielu z nas nowych rodziców nie mogło liczyć na wsparcie znajomych ani rodziny, a izolacja jest namacalna. Były też piękne chwile – same ja i dziecko, przytulanki. Nie jestem sama, dlatego zapytałam 14 mamek o ich historie pierwszego roku pandemijnego dziecka – to, co najlepsze i najgorszze.

1. Brak presji społecznych, ale robimy to w całkowitej samotności.

Najlepsze: „Nie czujemy winy ani obowiązku, by ludzie poznali nasze dziecko teraz ani chodzili na imprezy.”

Najgorsze: „Nikt nie poznał naszego dziecka, i robimy to w całkowitej samotności. To nasze pierwsze dziecko.”

— Allie Nemeth, mama 4-miesięcznego, Greenville, Carolina Południowa

2. Cieszymy się wolniejszym tempem, ale wciąż czuję złość na stres, jaki przeżyłyśmy w tak wyjątkowym czasie.

Najlepsze: „Wolniejsze dni i brak obowiązków dały więcej bliskości z dzieckiem i rodzeństwem.”

Najgorsze: „Złość, że poczuliśmy się okradzione o radość z ciąży i przygotowań do niej, naszej tęczowej maluchy, do której w końcu zaczęłyśmy mieć mniej lęku. Musieliśmy odwołać babyshower i nie mogliśmy robić zakupów.”

— Meghan Smith, mama 4-miesięcznego, Orland, Maine

3. Mieliśmy dużo czasu na budowanie więzi jako rodzina 3-osobowa, ale córka wciąż nie poznała dziadków.

Najlepsze: „Możliwość pracy z domu z [dzieckiem] znacznie dłużej niż bez pandemii, mąż w domu/praca zdalna i cała jego pomoc. Kocham ten czas rodzinny, zwłaszcza samotność w szpitalu, by przyzwyczaić się do bycia rodziną 3-osobową.”

Najgorsze: „Dziadkowie i inni bliscy nie poznali jej jeszcze… a za kilka dni będzie miała 5 miesięcy.”

— Danielle Sawin, mama 5-miesięcznego, Phoenix

4. Super, że nie martwię się o FOMO… ale nie zrobiliśmy zdjęć noworodka.

Najlepsze: „Nie mam FOMO.”

Najgorsze: „Nie mogliśmy zrobić sesji zdjęć noworodka ze mną i dzieckiem.”

— Vanessa Zakes, mama 2,5-tygodniowego, Sacramento, Kalifornia

5. Mam wszystkie przytulanki, ale pierwsze święta dziecka nie są takie, jak powinny.

Najlepsze: „Trzymanie niechcianych ludzi z dala! Dostaję prawie wszystkie przytulanki.”

Najgorsze: „Wszystkie jego pierwsze święta zrujnowane.”

— Taylor Nichter, mama 4,5-miesięcznego, Hoschton, Georgia

6. Urlop macierzyński trwa dłużej, ale nieustannie martwię się wirusem.

Najlepsze: „Mogłam zostać w domu dłużej na macierzyńskim.”

Najgorsze: „Lęk o zarazienie wirusem i przezięlenie go synowi.”

— Kailee Elkins, mama 5-miesięcznego, Virginia Beach, Wirginia

7. Więcej czasu razem, ale ograniczony goście – i żadna grupa mam!

Najlepsze: „Tyle więcej czasu z dzieckiem, plus mąż pracujący z domu w moim urlopie macierzyńskim.”

Najgorsze: „Nie mogły moje przyjaciółki go trzymać, ograniczanie gości (nawet rodziny), brak spotkań z innymi mamami w urlopie.”

— Kat Miller, mama 20-tygodniowego, South Orange, Nowy Jork

8. Brak dojazdów to plus, ale brak pomocy to stres.

Najlepsze: „Nie musiałam dojeżdżać w zaawansowanej ciąży i pracować z domu cały III trymestr – to było super.”

Najgorsze: „Brak pomocy od przyjaciół i rodziny. Stały stres o wystawienie noworodka.”

— Courtney Hart, mama 4-tygodniowego, Eastham, Massachusetts

9. Czas dla nas dwojga jest miły, ale tęsknię za ludźmi.

Najlepsze: „Kocham czas samotności z dzieckiem.”

Najgorsze: „Nie mogę mieć ludzi, którzy poznają moje dziecko.”

— Katherine Fischer, mama 6-miesięcznego, Twin Falls, Idaho

10. Bycie w domu 24/7 to super, ale boję się, że ktoś przyniesie COVID.

Najlepsze: „Możliwość bycia z dzieckiem 24/7 i nie martwienie się o konieczność bycia w społeczeństwie.”

Najgorsze: „Strach, że dziecko zachoruje albo rodzina przyniesie COVID do domu.”

— Nicole Jackson, mama 4-miesięcznego, Warwick, Rhode Island

11. Praca z domu z bliźniakami to plus, ale dzieci nie rozpoznają rodziny.

Najlepsze: „Możliwość bycia z bliźniakami po powrocie do pracy!”

Najgorsze: „Nie mogę przedstawić więcej znajomych i rodziny bliźniakom. Nawet gdy widzimy rodzinę, to znacznie rzadziej. Smutne, dzieci nie rozpoznają ich z wizyty na wizytę.”

— Angela Koehn, mama 4,5-miesięcznych bliźniaków, Brooklyn, Nowy Jork

12. Mąż w domu, ale brak wsparcia rodziny i przyjaciół to trudne.

Najlepsze: „Mąż pracuje z domu w pełnym etacie!”

Najgorsze: „Brak wsparcia i nieumiejętność spotykania się z rodziną i przyjaciółmi.”

— Jennie Thomas, mama 11-tygodniowego, Nashville, Tennessee

13. Praca z domu pozwoliła nam zrezygnować z żłobka, ale rodzina z daleka nie może przyjechać.

Najlepsze: „Praca z domu, więcej czasu z dzieckiem, nie wysyłamy do żłobka.”

Najgorsze: „Rodzina z innego miasta nie mogła polecieć, by poznać ją.”

— Han Yount, mama 7-miesięcznego, Denver

14. To dar, by cieszyć się ostatnim dzieckiem, ale tak trudno nie dzielić się radością.

Najlepsze: „To moje czwarte dziecko i pewnie ostatnie. Pandemia sprawiła, że izolacja zmusiła nas do zwolnienia i wypicia każdej chwili. Ludzie żartują, że 2020 to najdłuższy rok, ale dla mnie to plus. To dziecko dorasta najwolniej, jeśli to ma sens. Naprawdę cieszę się i jestem obecna na każdym kroku, zamiast gonić za kolejną aktywnością.”

Najgorsze: „Dzieci to radość, którą chce się dzielić ze wszystkimi. Trudno, jak nie można. Wszystko inne w tym roku. Widzimy wąski krąg ludzi, prawie nikt spoza domostwa nie trzymał mojego dziecka. To dziwne i trochę smutne, ale wiemy, że to nie na zawsze i jesteśmy błogosławieni, że to nie nasze pierwsze rodeo z dziećmi, więc jesteśmy pewni siebie.”

— Jessica Anders, mama 4-miesięcznego, Lehigh Acres, Floryda