Ameryka jest lepsza niż to
Mój dom, praca moich rodziców i ciocia Rosie: to trzy numery telefonów, które zapamiętałam, gdy moja rodzina po raz pierwszy przyjechała do Stanów Zjednoczonych z Filipin. To były numery – ludzie – na których mogłam liczyć, gdyby cokolwiek się stało. Tyle zrozumiałam jako 6-letnia dziewczynka.
Serce złamało mi się w tym tygodniu, gdy usłyszałam nagranie audio płaczącego dzieci błagających o rodziców w placówce U.S. Customs and Border Protection. Potem usłyszałam głos małej Salwadoranki, zaledwie 6-latki, błagającej kogoś, by zadzwonił do jej cioci, bo to mama powiedziała, że ciocia ją odbierze. To, jako 47-letnia kobieta, po prostu nie mogę zrozumieć.
Jako imigrantka, matka i założycielka oraz CEO firmy poświęconej opiece nad dziećmi i poprawie życia rodzin, było męcząco obserwować traktowanie rodzin naszą południową granicą. I to wciąż trwa: w tym tygodniu rzecznik Pentagonu powiedział, że USA „przygotowują się do schronienia nawet 20 000 dzieci migrantów na czterech amerykańskich bazach wojskowych”. Niektórzy chcą polityzować te dzieci i rodziny, ale dla mnie to proste: rodziny nie powinny być rozdzielane przez rządy, ani nie powinny być zatrzymywane w obozach lub klatkach. To po prostu źle.
Rodzina to podstawowe prawo człowieka, a siła rodzin tworzy tkankę naszego społeczeństwa. Niezależnie od poglądów, możemy się na tym zgodzić. Żadna partia polityczna, żadna wiara nie chce widzieć cierpiących dzieci. To odzwierciedla się w lawinie oświadczeń z obu stron politycznego barieru i wszystkich żyjących Pierwszych Dam.
Koszmar zadany tym dzieciom dzisiaj, najprawdopodobniej wpłynie na nie przez resztę ich życia. To nie jest hipérbola; opiera się na wszystkim, co wiemy o wczesnodziecięcym rozwoju i edukacji.
Serce złamało mi się ponownie, gdy przeczytałam o wizycie dr Colleen Kraft, prezes American Academy of Pediatrics, w placówce aresztowej dla maluchów. Dr Kraft określiła politykę rozdzielania dzieci od rodziców jako „urządowo sanctionowane prześladowanie dzieci” i powiedziała, że była świadkiem dzieci w stanie „toksycznego stresu”, stanu, który „zakłóca architekturę ich mózgu i powstrzymuje je od rozwoju języka, społecznych, emocjonalnych więzi i umiejętności motorycznych”.
Jako rodzice, opiekunowie i Amerykanie wiemy i czujemy, że to jest złe z każdym włóknistem naszych istot. Teraz musimy zdecydować, jak stać w obronie tego, w co wierzymy.
Care.com dokłada darowiznę w imieniu firmy i wszystkich pracowników na rzecz ACLU, który walczy o zjednoczenie rodzin i zapobieganie przyszłym rozdzielaniom.
Nie dzielę się tym, by być politycznym. To nie jest polityka – to my.
Care.com nie istniałoby bez imigrantów. Od założycieli po utalentowanych pracowników po dedykowanych opiekunów, którzy korzystają z naszej platformy, by znaleźć pracę, wielu z nas ma własne historie imigracyjne.
Poza naszymi murami wiemy, że wielu imigrantów znajduje drogę do pracy domowej, dlatego nasz zespół pracuje z jednymi z najbardziej wrażliwych populacji, by dać im najlepsze szanse na sukces i szacunek w swoich dziedzinach.
Nasz program CareForward w Berlinie szkoli uchodźców do wejścia na niemiecki rynek pracy i prowadzi kampanie świadomościowe walki z uprzedzeniami. Mamy podobne aspiracje dla Care Institute, by szkolić opiekunów, w tym wielu z tych wrażliwych grup, by przygotować ich do karier, w których będą szanowani, cenieni i sprawiedliwie wynagradzani.
Dziękuję za pracę, którą robicie każdego dnia, by stworzyć świat, w którym opieka jest ceniona, a rodziny silne.
Sheila Lirio Marcelo to założycielka, przewodnicząca i CEO Care.com.
Previous:7 pytań, które musisz zadać na rozmowie kwalifikacyjnej do opiekuna
Next:Jak znaleźć pracę jako opiekunka w podróży (travel nanny)
-
Twój 2-latek pełen jest energii i pęka w szwach, by stać się bardziej niezależny. Fakt, przygotuj się na usłyszenie mnóstwa „ja sam zrobię” zanim rok się skończy. Niestety, gdy maluch walczy z nowo odkrytą niezależnością, będziesz też mieć do czynien
-
Pierwszy był Chris. Poznałem go w trzeciej klasie i byliśmy najlepszymi przyjaciółmi do piątej, gdy uderzył mnie ceramicznym dinozaurem w autobusie w drodze do domu. Mój najlepszy przyjaciel w szóstej klasie to Manoj. Najlepsze w naszej przyjaźni by
-
Jeśli jesteś typową mamą, to cały rok szkolny biegniesz jak szalona, marząc o leniwach, upalnych, wręcz leniwych dniach lata. Jednak zdrowy rozsądek podpowiada, że pewna dawka ruchu w miesiącach letnich jest niezbędna. Aktywność niesie korzyści: db





