• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Co to jest depresja poporodowa?

Co to jest depresja poporodowa?

Depresja poporodowa (PPD) to depresja kliniczna występująca po porodzie. Charakteryzuje się objawami, które obejmują smutek, drażliwość, trudności w nawiązywaniu więzi z dzieckiem, bezsenność i utratę apetytu. Chociaż może to być bardzo poważne, jest uleczalne i bardzo powszechne. W rzeczywistości Centers for Disease Control Prevention donosi, że około 1 na 8 kobiet doświadcza depresji poporodowej.

Objawy

Objawy depresji poporodowej są podobne do epizodu dużej depresji. W „Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders” (DSM-5), opis dużej depresji poporodowej jest „dużym epizodem depresyjnym z objawem okołoporodowym”. Depresja poporodowa rozwija się zwykle w ciągu kilku tygodni od porodu.

Niektórzy eksperci uważają, że kryteria kwalifikujące do wystąpienia po porodzie powinny być dłuższe, być może nawet do sześciu miesięcy po porodzie. Objawy PPD mogą obejmować:

• Zmiana wagi lub apetytu
• Płacz
• Obniżony nastrój, utrata zainteresowania lub przyjemności
• Trudności w podejmowaniu decyzji
• Poczucie nieadekwatności
• Poczucie bezwartościowości lub winy
• Bezsenność lub hipersomnia
• Utrata energii lub zmęczenie
• Problemy z koncentracją
• Niepokój lub pobudzenie
• Smutek

Niektóre kobiety mają również myśli samobójcze.

Jeśli masz myśli samobójcze, skontaktuj się z National Suicide Prevention Lifeline pod numerem 1-800-273-8255 o wsparcie i pomoc przeszkolonego doradcy. Jeśli ty lub ukochana osoba znajdujecie się w bezpośrednim niebezpieczeństwie, zadzwoń pod numer 911.

Diagnoza

Jeśli czujesz się przytłoczony objawami depresji poporodowej, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Tylko Twój lekarz lub doradca może zdiagnozować depresję poporodową. Twój lekarz oceni twoje objawy i określi, czy doświadczasz depresji poporodowej, depresji lub czegoś innego – i opracuje plan leczenia.

Podczas oceny prawdopodobnie:

• Wypełnij kwestionariusz przesiewowy na depresję
• Omów występujące objawy, w tym czas trwania i nasilenie
• Wykonaj badania krwi w celu wykrycia nieprawidłowości medycznych, które mogą przyczyniać się do twoich objawów

Najczęstszą przeszkodą w leczeniu PPD jest wstyd i milczenie. Kobiety często nie mówią o objawach depresji, których doświadczają. Napiętnowanie zdrowia psychicznego i idea, że ​​młode matki powinny być zachwycone, przyczyniają się do tego wahania.

Ludzie powinni wiedzieć, że przystosowanie się do bycia młodą mamą jest naprawdę trudne – a depresja po porodzie jest bardzo powszechna. Skuteczne leczenie może wiele zmienić. Nie bój się więc z kimś porozmawiać, jeśli czujesz się zestresowany, smutny, rozdrażniony, przytłoczony i/lub przygnębiony.

Przewodnik po depresji poporodowej

Pobierz nasz przewodnik do druku, który pomoże Ci zadać właściwe pytania podczas następnej wizyty u lekarza.

Depresja po zostaniu rodzicem dotyka nie tylko mamy. W rzeczywistości niektóre badania wykazały, że około 10% mężczyzn może doświadczać depresji po urodzeniu dziecka.

Przyczyny

Naukowcy nie są pewni, dlaczego występuje depresja poporodowa – i dlaczego dotyka ona jedną osobę, a nie inną. Jednak niektóre potencjalne przyczyny, które uważa się za przyczyniające się do tego stanu zdrowia psychicznego, obejmują:

• Czynniki genetyczne
• Brak snu
• Niski poziom hormonów tarczycy
• Szybko zmieniający się poziom hormonów po porodzie

Oto niektóre z czynników ryzyka, które zwiększają prawdopodobieństwo rozwoju PPD:

• Cukrzyca (wcześniej istniejąca lub ciążowa)
• Problemy z karmieniem piersią lub opieką nad dzieckiem
• Problemy zdrowotne z dzieckiem
• Stresory życiowe, takie jak niestabilne relacje, choroba lub kłopoty finansowe
• Ograniczone wsparcie ze strony rodziny lub przyjaciół
• Negatywne odczucia związane z byciem mamą
• Przeszłe doświadczenia depresji lub depresji poporodowej
• Powikłania w ciąży, takie jak poród przedwczesny, urodzenie martwego dziecka lub wady wrodzone

Typy

Inne poporodowe stany zdrowia psychicznego związane z PPD obejmują psychozę poporodową i zaburzenia lękowe po porodzie.

Psychoza poporodowa

Czasami nazywany psychozą poporodową, ten stan zdrowia psychicznego po porodzie rozwija się u około 1 do 2 na 1000 kobiet. Psychoza poporodowa zwykle zaczyna się wcześniej niż depresja poporodowa, w ciągu pierwszych dwóch tygodni po porodzie.

Psychoza poporodowa może być poprzedzona pobudzeniem, dezorientacją, problemami z pamięcią, drażliwością, pogorszeniem bezsenności i lękiem.

Psychozę poporodową różni się od depresji poporodowej obecnością urojeń (wiary w rzeczy, które nie są prawdziwe) i/lub halucynacji (słyszenia lub widzenia rzeczy, których nie ma). Inne objawy mogą obejmować natrętne myśli i niewłaściwą reakcję na dziecko lub brak zainteresowania nim.

Objawy psychozy poporodowej mogą się szybko zmieniać, a po okresach podwyższonego nastroju szybko następuje głęboki smutek lub wściekłość. Okresy klarowności są powszechne i niekoniecznie są wskaźnikiem powrotu do zdrowia. Uważa się, że psychoza poporodowa często reprezentuje epizod choroby afektywnej dwubiegunowej.

Zaburzenia lękowe poporodowe

Zaburzenia lękowe są również powszechne po porodzie. Może się okazać, że jesteś tak niespokojny, że masz trudności z opieką nad dzieckiem lub sobą, na przykład niemożność jedzenia lub spania. Niektóre kobiety boją się, że skrzywdzą swoje dziecko.

Specyficzne zaburzenia lękowe, które mogą wystąpić lub nasilać się po porodzie, obejmują uogólnione zaburzenia lękowe, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne i ataki paniki. Ponadto lęk jest powszechny w depresji poporodowej.

W rzeczywistości, według Women's Preventive Services Initiative (WPSI), która jest krajową koalicją specjalistów ds. zdrowia kobiet, lęk jest jednym z najczęstszych zaburzeń zdrowotnych w USA, które dotyka aż 40% kobiet w trakcie przez całe życie lęk może być spowodowany wieloma podstawowymi problemami, w tym stresem związanym z porodem i zostaniem matką.

W związku z tym, jeśli odczuwasz objawy niepokoju, porozmawiaj ze swoim lekarzem. Mogą podać szybki kwestionariusz, aby ocenić Twój niepokój i w razie potrzeby skierować na opiekę.

PPD a „Baby Blues”

Kiedy pracownicy służby zdrowia mówią o „baby blues”, mają na myśli krótkotrwałą, łagodniejszą wersję depresji poporodowej. Jednak smutek poporodowy nie spełnia klinicznych kryteriów PPD. Baby blues jest często doświadczany przez wiele kobiet po porodzie, ponieważ dostosowują się psychicznie i fizycznie do realiów rodzicielstwa.

Objawy baby bluesa obejmują:

• Niepokój
• Płacz
• Bezsenność
• Zmęczenie
• Nastroje
• Smutek

W tym czasie kobiety mogą nagle poczuć, że nie poradzą sobie z opieką nad dzieckiem, bez względu na to, jak przygotowane są jako matki. Brak snu i regulacja hormonalna po porodzie przyczyniają się do objawów depresji poporodowej. Na szczęście doświadczenie baby blues jest zwykle krótkotrwałe (tydzień lub dwa to częsty czas trwania) i ustępuje, gdy matki przyzwyczajają się do bycia mamami.

Leczenie

Jeśli podejrzewasz, że możesz mieć depresję poporodową, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Niezwykle ważne jest, aby uzyskać profesjonalną pomoc, nawet jeśli nie masz pewności, czy masz depresję, czy radzisz sobie z przedłużającym się baby blues. Leczenie może mieć duży wpływ zarówno na jakość życia, jak i zdrowie dziecka, ale wiele kobiet z depresją poporodową nie szuka i nie otrzymuje leczenia.

Opieka nad depresją poporodową zależy od objawów, diagnozy i ciężkości stanu. Podczas gdy samoopieka i wsparcie społeczne są często wystarczające, aby pomóc kobietom powrócić do normalnego funkcjonowania, jeśli mają łagodną smutek poporodowy, prawdziwa PPD zwykle wymaga formalnego leczenia przez eksperta od depresji poporodowej, aby rozwiązać.

Nawet jeśli czujesz, że doświadczasz łagodnego przypadku depresji poporodowej, powiedz swojemu lekarzowi o swoich objawach, aby mógł monitorować twoje postępy. Posiadanie wsparcia może zapewnić, że otrzymasz leczenie tak szybko, jak to możliwe, jeśli objawy się pogorszą. Jeśli czujesz, że objawy nasilają się i/lub przeszkadzają Ci w życiu, natychmiast poszukaj pomocy.

Opcje leczenia mogą obejmować leki, psychoterapię, grupy wsparcia i inne. Kluczowe znaczenie ma również pozyskanie wsparcia rodziny i przyjaciół, szczególnie w przypadku pomocy w opiece nad dzieckiem podczas przestrzegania protokołu leczenia zaleconego przez lekarza.

Terapia

Psychoterapia polega na rozmowie ze specjalistą ds. zdrowia psychicznego, takim jak psychiatra, psycholog lub pracownik socjalny. To leczenie często obejmuje rozwijanie nowych umiejętności radzenia sobie, które mogą pomóc w lepszym radzeniu sobie z objawami. Terapia może również rozwiązać wszelkie problemy emocjonalne, które mogą mieć wpływ na twoje zdrowie psychiczne.

Typowe rodzaje psychoterapii stosowane w leczeniu depresji poporodowej obejmują terapię poznawczo-behawioralną (CBT) i terapię interpersonalną (IPT). CBT koncentruje się na zmianie niezdrowych wzorców myślenia i zachowań, podczas gdy IPT pomaga ludziom zrozumieć i zmienić problematyczne relacje.

Leki

Leczenie farmakologiczne depresji poporodowej często wiąże się z zastosowaniem leków przeciwdepresyjnych. Skuteczność leków przeciwdepresyjnych może potrwać kilka tygodni i być może będziesz musiał wypróbować kilka leków, zanim znajdziesz taki, który Ci pomoże. Twój lekarz określi, jaki rodzaj leków i dawkowanie są dla Ciebie odpowiednie. Jeśli karmisz piersią, Twój lekarz przepisze Ci lek, który jest bezpieczny dla Twojego dziecka.

W 2019 roku lek Zulresso (brexanolon) stał się pierwszym lekiem zatwierdzonym przez FDA specjalnie do leczenia depresji poporodowej. Inne leki przeciwdepresyjne są ogólnie zatwierdzone do leczenia depresji.

Leczenie psychozy poporodowej

Leczenie psychozy poporodowej może również obejmować hospitalizację, przyjmowanie leków, terapię elektrowstrząsową (EW) oraz pomoc w opiece nad dzieckiem. Kobietom, które w przeszłości doświadczyły psychozy poporodowej, zwykle zaleca się leczenie psychiatryczne w trakcie i po kolejnych ciążach.

Radzenie sobie

Czas tuż po porodzie to także okres rekonwalescencji, rekonwalescencji i osłabienia dla wielu kobiet po miesiącach ciąży. Na szczęście jest kilka rzeczy, które możesz zrobić, aby ułatwić sobie zarządzanie tym przejściem:

• Przyjmij pomoc od innych.
• Poproś o pomoc, jeśli masz problemy.
• Nie obwiniaj się.
• Jedz zdrową dietę.
• Ćwiczenia.
• Wyjdź z domu na zmianę scenerii.
• Poproś kogoś, aby obserwował dziecko podczas przerwy.
• Dołącz do grupy społecznej dla nowych mam, aby utrzymywać kontakty towarzyskie.
• Nadaj priorytet czasowi na samoopiekę.
• Porozmawiaj z innymi kobietami, które „tam były”.
• Staraj się jak najwięcej spać.

Samoopieka i zmiany stylu życia mogą być również ważnym uzupełnieniem innych metod leczenia. Na przykład znajdź czas na zajęcia jogi dla dzieci, wybierz się na długi spacer, weź kąpiel z bąbelkami, skorzystaj z masażu lub zarezerwuj fryzurę. Kilka badań wykazało, że ćwiczenia fizyczne mogą zmniejszyć objawy depresji poporodowej

Jeśli potrzebujesz dodatkowej pomocy w radzeniu sobie, możesz skontaktować się z międzynarodowym wsparciem poporodowym. Oferują bezpłatną infolinię, grupę wsparcia online, bezpłatne sesje telefoniczne na żywo z ekspertem i koordynatorami, którzy mogą pomóc Ci połączyć się z dostawcami w Twojej społeczności, 24 godziny na dobę.

Słowo od Verywell

Depresja poporodowa, lęk i psychoza to poważne schorzenia, które mogą pojawić się bardzo szybko. Jeśli Ty lub Twoja ukochana osoba doświadczacie objawów depresji, wiedz, że to niczyja wina, a zwrócenie się do lekarza lub terapeuty może pomóc. Jeśli ktoś wykazuje oznaki urojeń lub halucynacji po porodzie, natychmiast zasięgnij pomocy medycznej.

Wiele zasobów, w tym powyższa infolinia Postpartum Support International, jest dostępnych o każdej porze dnia. Nie wahaj się z kimś porozmawiać. Nawet jeśli myślisz, że to "tylko" baby blues, trochę dodatkowego wsparcia może przejść.