Nauczanie domowe dwojga lub więcej dzieci

Nauczanie domowe dwojga lub więcej dzieci

Isabel Shaw

Jeśli jesteś nowy w nauczaniu domowym, albo masz w planach drugie dziecko, możesz znaleźć perspektykę nauczania więcej niż jednego dziecka przerażającą. Możesz się zastanawiać: "Jak będę trzymać oboje dzieci w zadaniu? Jak zajmę moje malucha, gdy pracuję ze starszym? I jak powstrzymaję ich przed tym, by spędzali każdą chwilę czuwania na kłótni?"

Możesz być zaskoczony, dowiadując się, że choć problemy związane ze wszystkimi tymi obawami pojawiają się czasem, nie są one tak przytłaczające ani poważne, jak możesz myśleć. Faktem jest, że po początkowym okresie adaptacji do nauczania domowego (który trwa od kilku miesięcy do roku), nauczanie pary dzieci jest w rzeczywistości łatwiejsze niż nauczanie tylko jednego. Gry, wystawy i nowe odkrycia są bardziej zabawne, gdy dzieli się nimi z innymi. Różne zainteresowania rodzeństwa rozszerzają też możliwości uczenia się dla rodziny.

Strategie uczenia się

Jednym z największych wyzwań nauczania domowego jest zajmowanie niemowląt, maluchów lub przedszkolaków, gdy pracujesz ze starszymi dziećmi. Może to wymagać sprytnego żonglowania, ale z odrobiną pomysłowości nauka może stać się sprawą rodzinnego. Moja starsza córka, Jessica, miała cztery lata, gdy urodziła się Amanda. Zamieniliśmy "czas karmienia" na "czas czytania" każdego dnia. Tygodniowa wizyta w bibliotece dostarczała obfity zapas książek, które trzymaliśmy przy kanapie do karmienia. Za każdym razem, gdy Amanda jadła, czytałam Jess jedną lub dwie książki na głos, a potem rozmawialiśmy o historiach. Czytając książki na różne ciekawe tematy, pokryliśmy niesamowitą ilość materiałów.

Maluchy nie są tak elastyczne jak niemowlęta (często wcale nie są elastyczne!). Wymaga to nieco więcej planowania, by je zająć. Zdecydowałam spakować część zabawek zalegających na podłodze i trzymać je z dala od oczu. (Jedna mama, którą znam, używała starych posłuch na poduszki i miała worki zabawek w garażu.) Gdy Jessica potrzebowała mojej uwagi, wyciąganie jednego z pudełek zabawek dla Amandy zajmowało ją na tyle długo, bym mogła dać Jess pomoc, której potrzebowała. Gdy skończyliśmy, zabawki znów lądowały w pudełku i czekały na inny dzień.

Trzy-, cztery- i pięciolatki są nieco bardziej niezależni. Dla tych dzieci, Twój torba trików nauczania domowego powinna zawierać kilka z poniższych przedmiotów, odłożonych na te momenty, gdy będziesz pomagał im starszym rodzeństwu:

  • Kredki, kolorowanki, bloki i papier
  • Markerys do mycia
  • Klocki budowlane
  • Naklejki i wielorazowa książeczka z naklejkami
  • Magnesy
  • Proste puzzle
  • Dwie tabliczki – jedna ręczna i jedna duża – i kreda
  • Ciasto plastyczne
  • Książki na taśmie (lub CD) i odtwarzacz taśm (lub CD)
  • Specjalne stroje do przebierania się

Niech Twój młodszy wybierze jedną aktywność naraz i ustaw go w pobliżu, ale nie na tyle blisko, by rozpraszać dziecko, które potrzebuje Twojej pomocy. Gdy wszystko inne zawiedzie, wyjdź na zewnątrz! Kochałam siedzieć na naszym ganku i pracować ze starszą córką, podczas gdy Amanda używała wiadra kredy do chodnika, by dać naszej podjeździe nowy wygląd.

Starsze dzieci pomagają rodzeństwu

Świetny sposób na zapamiętanie informacji to nauczanie ich kogoś innego. Duże rodziny uczące w domu mają przewagę, w tym, że starsze rodzeństwo może pomagać uczyć młodszych. Starsze dzieci zazwyczaj są chętne do współpracy, gdy prosi się ich o pomoc lub czytanie młodszemu rodzeństwu. Jedna mama poprosiła swoich starszych dzieci, by przeczytali i nagrały kilka książek dla młodszych. Zdecydowały się dodać efekty dźwiękowe, śmieszne głosy i muzykę. Robienie nagrań stało się projektem rodzinnym, i dostarczyło godzin rozrywki jak i nauki.

Gdy Jessica miała 11 lat, zorganizowała Warsztaty Teatru Kolonialnego dla grupy przyjaciół swojej siostry. Oparte na serii American Girl Felicity, zrobili rzemiosło kolonialne, a potem ćwiczeli spektakl, kompletny z (domowymi) kostiumami i rekwizytami. Warsztaty trwały wiele tygodni, z siedmiolatkami uczącymi się historii pod wacznym okiem ich jedenastolatej "nauczycielki".

Wszyscy razem

Gdy dzieci dorastają, uczenie się razem staje się opcją. Jessica i Amanda cieszyły się swoją wspólną wyprawą w kulturę Indian Ameryki Północnej. Przez prawie dwa lata czytałśmy świetne książki, odwiedzaliśmy pow-wowy, budowaliśmy długi dom, odwiedzaliśmu muzea żywej historii, próbowaliśmy mówić po lenapsku i spróbować przepisów indian. Mimo różnicy wiekowej, obie dziewczyny nauczyły się sporo.

Rodziny uczące w domu często łączą siły, by eksplorować różne tematy ze wszystkimi swoimi dziećmi. Raz przeanalizowaliśmy Historię Średniowieczną z kilkanaścioma innymi dziećmi przez okres kilku miesięcy. Mamy wybrały dzień wygodny dla wszystkich, i spotykaliśmy się co tydzień. Po skupieniu na rzemiosłach i aktywnościach średniowiecznych, zakończyliśmy naszą eksplorację wielką jarmarkiem i ucztą 1 maja – z naszymi wszystkimi w prostych kostiumach, oczywiście. Dzieci były w wieku od 5 do 12 lat.

Co sądzicie o zebraniu kilku przyjaciół i stworzeniu grupy geograficzno-kulturowej? Każde dziecko (lub rodzina) wybiera kraj. Starsze dzieci mogą czytać i uczyć się o kulturze; młodsi mogą robić kostiumy, jedzenie, muzykę lub inne specjalne aktywności. Spotykajcie się raz w miesiącu z klubem w sali bibliotecznej, lub na zmianę w domach, i niech dzieci prezentują swoje projekty i dzielą się odkryciami kulinarnymi. Ten pomysł można rozszerzyć na prawie każdy temat – nauki przyrodnicze, sztukę, nauki społeczne itd. Czasem nazywa się to "badaniem jednostek", a ten typ uczenia się jest zabawny, a nawet najmłodszy członek rodziny może wziąć w nim udział.

Wideo i DVD edukacyjne

Muszę przyznać, że telewizja pomogła mi zachować zdrowy rozsądek więcej niż raz. Kiedy absolutnie musisz skupić się na jednym z dzieci, pomocne jest mieć pod ręką wideo i DVD edukacyjne. Nasza biblioteka ma wspaniały wybór, i staramy się zabrać kilka za każdym razem, gdy odwiedzamy. Nagrywam też programy przyrodnicze i dokumentalne PBS, a także inne specjalne programy, które mogą być ciekawe. Ograniczenie oglądania TV w dzień to zawsze dobry pomysł, ale używane z rozsądkiem, wideo i DVD mogą być ratunkiem!

Choć liczba dzieci, które uczycie w domu, na pewno wpływa na Waszą przygodę z nauczaniem domowym, to dynamika rodzinna, a nie wielkość, decyduje o tym, jak pomyślni będziecie. Pomyślne rodziny uczące w domu cenią wkład swoich dzieci i szanują ich individulność, ale uczą swoich dzieci, że wszyscy członkowie rodziny muszą przyczyniać się, współpracować i robić swoją część. Większe rodziny mogą musieć nieco ciężej pracować, by ustanowić te zasady, ale nagrody za wspólne życie i uczenie się są na pewno warte tego.