• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Nastolatkowie śpiący przez alarm: Biologia a nawyki

Nastolatkowie śpiący przez alarm: Biologia a nawyki

Możecie winicie poranne senność za dużo późnonocnej telewizji. Ale dzisiejsze prowadzące badacze zgadzają się, że biologia odgrywa dużą rolę. Ostatnie badania w klinikach zaburzeń snu wskazują, że w okresie dojrzewania dzieci wykazują „opóźnioną preferencję fazy”, co oznacza, że czują się bardziej aktywni później w dzień niż rano. (Klinicy mogli po prostu rozmawiać z rodzicami, by to ustalić!)

Nastolatkowie, którzy nie dostają wystarczająco snu, nie będą dobrze funkcjonować cały dzień; mogą czuć senność na lekcjach, odcinają się na testach i przemieszczają się przez treningi sportowe lub zajęcia wf. Nastolatkowie z niedoborem snu też mają tendencję do zapominania i dezorientacji.

Liczba godzin snu, jaką potrzebuje nastolatek, się różni, ale średnio wynosi 7–9 godzin w nocy. Nastolatkowie przechodzący skoki wzrostowe potrzebują jeszcze więcej, bo podczas snu ich komórki wzrostowe intensywnie się regenerują.

Choć drzemki mogą kompensować, to rzadki nastolatek, który położy się na drzemkę. Zamiast tego możecie liczyć na to, że Wasz nastolatek nadrobi sen w weekendy. Nie denerwujcie go, gdy śpi dłużej, gdy może – on to potrzebuje.

W przeciwnym razie, jeśli naprawdę myślicie, że Wasz nastolatek pali świecę z obu końców, możecie zaproponować, by zrezygnował z lub przesunął jakąś aktywność, by wygrać więcej czasu. Albo możecie mieć szczęście z zasadą „w pokoju i bez telefonu do 22:00” (lub innej ustalonej godziny) w dni powszednie. Jak dorośli, dzieci potrzebują odpowiednich bodźców do zasypiania. Usunięcie niektórych stymulacji wokół nastolatka może ułatwić mu pójście do łóżka w rozsądnej porze.

Wezwanie do wstawania

Poranki są trudne dla wszystkich, bez wątpienia. Ale w tym wieku nastolatek musi wziąć odpowiedzialność za własne wstawanie rano. Jeśli ma z tym problem, możecie zaproponować te strategie:

• Ustawcie alarm wcześniej niż to konieczne, by mógł raz odłożyć budzik.
• Użyjcie naprawdę irytującego, głośnego budzika i postawcie zegar po drugiej stronie pokoju, by musiał wstać z łóżka, by go wyciszyć.
• Zawrzyjcie układ: Jeśli użyje budzika, by wstać, Wy wejdziecie do pokoju tylko po to, by sprawdzić, czy jest wstały. (To działa dobrze, jeśli macie zwierzak, który dokończy budzenie za Was.)
• Jeśli zawsze spóźnia się, powiedzcie, że oczekujecie, by zaczął wstawać wcześniej – że ani Wy, ani kierowca busa/carpool nie poczekają, i że będziecie zły, jeśli regularnie będzie się spóźniał do szkoły.
• Nauczcie go pakowania plecaka, przygotowywania i schłodzenia drugiego śniadania, i przygotowywania ubrań wieczorem, by rano miał jak najmniej do roboty.