Co rodzice mogą zrobić, by radzić sobie z własnym lękiem przed powrotem do szkoły

Jeśli chodzi o rok szkolny 2020-2021, stany są wszystko inne niż zjednoczone co do tego, czy zajęcia wznowią się przez naukę zdalną, naukę stacjonarną, czy kombinację obu. Ponieważ każdy departament edukacji stanu ustala własne wytyczne bezpiecznego otwarcia, a lokalne dzielnice szkolne otrzymały wolną rękę w opracowywaniu własnych planów, wiele z nich decyduje się na przywrócenie dzieci do klas, choćby w części. Z pandemią COVID-19 wciąż szarżującą po kraju, potencjalne ryzyka związane z nauką w klasie sprawiają, że wielu rodziców jest nerwowych i przerażonych.

„Powrót do szkoły w czasie COVID-19 wywołuje u rodziców panikę, zaniepokojenie i lęk, bo jest tyle nieznanych i zmiennych,” mówi Catherine Richardson, licencjowana doradca zawodowa z Talkspace. „Rodzice chcą zapewnić stabilność dzieciom, a czują się bezsilni, by to zrobić, gdy tak dużo wokół nich zmienia się regularnie.”

Niro Feliciano, psychoterapeutka i specjalistka od lęku z Wilton, Connecticut, dodaje: „W istocie, to jeden wielki eksperyment, co może sprawiać, że rodzice czują się bardzo niepewnie i z lękiem.”

Na szczęście, Richardson, Feliciano i inni eksperci mówią, że są konkretne, wykonalne ruchy, które możecie wykonać na początku tego roku szkolnego, by złagodzić lęk. Oto kilka skutecznych strategii.

1. Skupcie się na tym, co już wiecie

Przy radzeniu sobie z sytuacją wywołującą panikę, najlepiej opierać się na wiedzy i faktach, a nie na strachu. Nie zapominajcie też o mocy trzech głównych, zalecanych przez CDC środków ostrożności: mycia rąk, dystansowania fizycznego i noszenia masek, gdy nie możecie utrzymać dystansu sześciu stóp.

Może też pomóc skupienie na spójnych działaniach redukujących ryzyko podejmowanych przez Was, Wasze dziecko i szkołę Waszego dziecka. Choć przejście wirusa może nastąpić w różnych scenariuszach, zarażenie COVID-19 zazwyczaj wymaga długotrwałego kontaktu z zainfekowaną osobą, by zachorować, mówi dr Lea Lis, podwójnie certyfikowana psychiatra dorosłych i dzieci oraz autorka „No Shame: Real Talk With Your Kids About Sex, Self-Confidence, and Healthy Relationships.” „Krótkie minięcie zainfekowanej osoby zazwyczaj nie spowoduje wystarczającego obciążenia wirusem do przejścia,” zaznacza. „Ponadto, w zależności od tego, gdzie żyjecie, i jeśli w Waszej społeczności poziom COVID jest niższy, to szansa na kontakt z zainfekowaną osobą znacząco maleje.”

2. Zebrać istotne informacje

Biorąc pod uwagę, że to nieznane – zwłaszcza w kwestii, jak dzielnica szkolna Waszego dziecka planuje wdrożyć protokoły bezpieczeństwa – tylko napala nerwowość, Richardson zaleca rodzicom trochę networkingu.

„Zanim problemy pojawią się, zbudujcie pozytywną relację nie tylko z nauczycielem Waszego dziecka, ale też z administracją szkoły,” mówi. „Wicedyrektorzy, sekretarze szkół i doradcy to pomocne zasoby w poznaniu, jak i dlaczego szkoła funkcjonuje tak, jak to robi. Zróbcie to punktem, by poznać te osoby, tak by, gdy macie problem do zgłoszenia, solidna, pozytywna fundacja już istniała.”

Irene Little, doktor psychologii z Frisco, Teksas, dodaje: „Rodzice mogą prosić dyrektorów o wideo i zdjęcia protokołów bezpieczeństwa. Mogą prosić o spotkania Zoom z nauczycielem, by pytać o cechy bezpieczeństwa i gwarancje. To może być też świetny czas, by sięgnąć do innych rodziców – stworzyć grupę wsparcia na Facebooku.”

Innymi słowy, czujecie się swobodnie, by zebrać szczegóły planu Waszej dzielnicy szkolnej, mówi Lynn Burrell, szkolny psycholog z Manhattan Beach, Kalifornia i współzałożycielka Weldon, usługi coachingowej dla rodziców. Jako że lepsze zrozumienie oczekiwań może pomóc zmniejszyć lęk, zaleca, by rodzice uzyskali szczegóły na temat najważniejszych środków ostrożności COVID-19 podejmowanych w Waszej szkole:

  • Polityka noszenia masek.
  • Harmonogram mycia rąk – i czy szkoła potrafi dostarczyć odpowiednie środki.
  • Plany i procedury dystansowania fizycznego (w czasie przerw/przerw, lunchu i przejść w korytarzach między lekcjami lub salami).
  • Harmonogram czyszczenia i dezynfekcji.

3. Podnieście poziom mindfulnej komunikacji z dzieckiem

Naturalne, by chcieć wygryźć szczegóły dnia szkolnego dziecka, bo kciuk w górę w kwestii bezpieczeństwa mogłoby dać spokój ducha. Ale strategia, którą wybieracie, by wydobyć tę informację, jest kluczowa – dla Waszego lęku i Waszego dziecka. „Stałe pytywanie dzieci zaraz, gdy wchodzą do drzwi, może tylko zwiększać stres i napięcie w relacji rodzic-dziecko,” zauważa Feliciano.

Spróbujcie uważać na to, jak często zadajecie te same pytania, oraz jak formułujecie swoje zapytania. „Pytania otwarte są lepsze, by budować zdrowsze relacje,” mówi Feliciano. „Na przykład: ‚Jak minął dzisiaj dzień?’, ‚Jak czułeś się dzisiaj w szkole?’, ‚Co dzisiaj Ci się podobało?’, ‚Czy wydarzyło się coś trudnego lub czego nie lubiłeś dzisiaj?’”

4. Trzymajcie się tego, na co macie wpływ

Choć może się wydawać, że nieznane przeważają nad znanymi, Beth Derickson, licencjowana pracownica socjalna kliniczna z Talkspace, napomina rodzicom, by skupiali się nie tylko na informacjach, które mają, ale na aspektach sytuacji, na które mają wpływ – teraz lub w przyszłości.

Oferuje wskazówkę do prześrodkowania na tym, na co macie wpływ: „Narysujcie trzy koła na kartce i oznaczcie je ‚rzeczy, na które mam wpływ’, ‚rzeczy, na które nie mam wpływu’ i ‚rzeczy, na które mam pewien wpływ’,” mówi. „Możemy kontrolować, czy nosimy maskę, jak często myjemy ręce. Nie kontrolujemy dzieci innych ludzi ani tego, jak oni radzą sobie z wirusem. Możemy mieć pewien wpływ, mówiac ludziom, jak się czujemy lub jakie mamy opinie, ale nie możemy kontrolować ich działań.”

Ważne też pamiętać, że choć ten moment może wydawać się szczególnie ciężki i męczący, jest nietrwały. „To nie potrwa na zawsze,” zauważa Feliciano.

5. Oczekujcie i przygotujcie się na łamanie zasad

Lęk może wynikać z różnego rodzaju bezodpowiedzialnych pytań, takich jak: „Co się stanie, jeśli inne dziecko nie będzie miało maski w autobusie?” albo „Co, jeśli inne dziecko dotknie moje dziecko w korytarzu między lekcjami?” Zakładanie, że łamacze zasad (a czy nie większość dzieci to łamacze zasad lub chociaż zapominacze zasad w pewnych momentach?) nieunikninnie pojawią się, może uspokoić Wasze strachy, mówi Feliciano. „Po prostu oczekujcie, że to się stanie,” mówi.

Następnie skupcie się na ćwiczeniu zdrowych nawyków higieny w domu – co nieuniknionie przełoży się na dni szkolne – i opracowywaniu planów gry dla dzieci, na które mogą polegać, gdy zauważą łamanie zasad. „Rozmawiajcie z dziećmi, by pomóc im zidentyfikować te sytuacje i co powinni zrobić lub powiedzieć, jeśli natrafią na te scenariusze,” mówi Feliciano. „Ważne, by pomóc im zrozumieć, że mogą przejść w inne miejsce, umyć ręce lub użyć dezynfektantu.”

Nadanie im języka jest też ważne. Na przykład, przejdźcie przez odpowiedzi, których mogą użyć, takie jak: „Czy mógłbyś wciągnąć maskę na nos – albo nie zadziała” albo „Możesz odejść kilka kroków, by było bezpieczniej dla obojga nas?”

6. Zaangażujcie się

Poczucie uprawnienia może być antydotum na lęk. Dlatego rozważcie podjęcie działań, które mogą mieć wpływ lub choćby sprawić, że poczujecie się usłyszani. „Jeśli czujecie, że są bardziej skuteczne sposoby nawigowania powrotem do szkoły, stajcie się upoważnieni, by być udziałowcami w procesie,” sugeruje Jason Woodrum, certyfikowany pracownik socjalny i terapeuta w New Method Wellness w San Juan Capistrano, Kalifornia. „Wykorzystajcie to jako szansę, by stać się bardziej zaangażowanym w organizację jak PTA, albo znajdźcie sposoby na adwokację na rzecz środków bezpieczeństwa, jak posiedzenia rady szkolnej. W ten sposób możecie zdobyć większe poczucie niezbędnych środków bezpieczeństwa, by uspokoić Wasze lęki nad powrotem Waszego dziecka do szkoły, albo móc mieć pozytywny wpływ na Waszą społeczność, adwokując za dodatkowymi środkami, które nie są obecnie na stole.”

Feliciano radzi łączenie sił z podobnie myślącymi rodzicami. „Możecie adresować system razem, co jest często skuteczniejsze,” mówi. „Zbierajcie informacje, rozmawiajcie z innymi rodzicami, by zweryfikować, a potem podejmujcie odpowiednie kroki, by omówić sytuację ze szkołą.”

Previous:

Next: