Unikanie bestialskich kładzeń spać: Jak uspokoić wieczory

Unikanie bestialskich kładzeń spać

Wszyscy chcemy spokoju pod koniec dnia, powolnego zwalniającego się, delikatnego przytulania i zadrygania w słodkich snach.

No, marzycicie. Dla wielu rodzin kładzenie spać to główna bitwa. Ponieważ przychodzi wieczorem, gdy wszyscy są wykończeni, temperamento łatwo pękają. Jako rodzic, możecie być tak zmęczeni i chcieć spędzić ciszą pół godziny z partnerem, że Wasza tolerancja wylatuje oknem. W tym samym czasie Wasze dzieci zaczynają swoją dzikość. Im bardziej zmęczeni, tym bardziej oporny na kładzenie spać – i na Was.

Gdy kładzenie spać to męka

Jeśli Wasze dziecko ma trudny-niemożliwy czas z zasypianiem, rozważcie, że może to być „sowa nocna”, i gdy słońce zachodzi, on dopiero nabiera obrotów. Mogą być inne powody oporu:

  • Czy dostał wystarczająco ruchu? Dzieci muszą się ruszać i dziecko, które było w szkole cały dzień (przy biurku), wraca do domu do lekcji (przy biurku), siada do obiadu (przy stole), a teraz prosi się je o kładzenie się (w łóżku) – może potrzebować fizycznie poruszyć ciałem, by puścić parę. Znam kobietę z synami, która zabiera ich do parku co wieczór. „Wybieganiam chłopców” – żartuje. Lepiej śpią, gdy ich „wywie”.
  • Z drugiej strony, może potrzebować czasu, by po prostu być we własnym tempie. Życie płynie w pośpiechu, bez dużo czasu na bycie po prostu dzieckiem. Wyspieszył z domu, skupił się w szkole, zrobił prace domowe, zjadł obiad, zrobił lekcje. Teraz chce być dzieckiem na chwilę.
  • Czasem dzieci chcą rozciągnąć swoje granice i opierają się kładzieniu spać, bo czują, że powinni zostać upienie później.
  • Niektóre dzieci, zwłaszcza małe, potrzebują fizycznego uwalnienia, takiego jak hysteryczny śmiech lub płacz, zanim ich ciała są na tyle zrelaksowane, by spać. Nie wiedzą to, oczywiście. Działają na czysto instynktualnej podstawie, gdy rozczulają Was, aż krzyknicie. Potem płaczą, a potem zasypiają jak niemowlęta.

To dobry pomysł!

Odpowiedzialne 10-latko może samodzielnie zorganizować swoje kładzenie spać i wszystko, co to wiąże: kończenie lekcji, mycie się, czesanie włosów, ubieranie piżamy, cokolwiek robicie w Waszym domu przed snem. Powiedzcie mu, że ma godzinę do dyspozycji, to zależy od niego, by się przygotować. Zwiększona odpowiedzialność może zmniejszyć opór.

To dobry pomysł!

Im bardziej niezawodne Wasze codzienne rytmy i rytuały, tym bardziej bezpieczne i spokojniejsze będzie Wasze dziecko. Rytuały i rytmy to fundamenty życia (jak wiosna po zimie, dzień po nocy, i noc po dniu).

Propozycje na nieco zaczarowane wieczory

Oto kilka sugestii na wygładzanie i uspakajanie wieczorów:

  • Polegajcie na rytyale, by przejść przez to. Im bardziej możecie sprawić, by kładzenie spać było rutyną, tym łatwiej pójdzie większość z nich. Pomagajcie dziecku w rytuałach przed snem lub dajcie delikatne przypomnienia.
  • Ustalajcie granice. Raz ustalona granica, unikajcie nudzenia. Przypomnijcie konsekwencję: „Jeśli chcesz, abym Ci śpiewał, musisz zostawić czas. To znaczy w łóżku do 20:15.”
  • Gdy idzie pod górę, zwróćcie uwagę (raz!) na to, że naturalną konsekwencją nie pójścia spać jest to, że będzie zmęczona rano. Nie że to wpłynie teraz.
  • Angażujcie się w kładzenie spać. To trudne, zwłaszcza gdy jesteście zmęczeni, ale najlepiej, jeśli możecie planować skupienie więcej uwagi niż zwykle. (Wiem, to trudne, gdy jesteście zmęczeni.) Kładzenie spać może być bardzo szczególnym czasem. Wasze dzieci mogą czuć głód Was, i nie chcieć puścić. Czasem trochę dodatkowego, szczególnego czasu lub uwagi sprawi, że zadrygną w krainę snu.

Previous:

Next: