• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Regresja snu u niemowląt – przyczyny i jak sobie z nią radzić

Myślałeś, że dziecko jest wytrenowane do snu, a nagle nie potrafi spać długimi odcinkami. Co się stało? Niestety, to normalne, by niemowlęta, które blissfulnie śpiły 8–12 godzin w nocy, nagle przechodziły gorsze okresy. „Gdy Twoje dziecko raz przespanie noc, nigdy nie oczekuj, że tak zostanie na zawsze” – ostrzega Jodi Mindell, PhD, doradca Parents, autorka „Przespanej nocy”. Zidentyfikowaliśmy najczęstsze przyczyny regresji snu i poprosiliśmy ekspertów o rozwiązania dla każdego dylematu.

Twoje dziecko ćwiczy nowe umiejętności w nocy

Oto jeden z największych zaburzaczy snu: małe pracuje ciężko nad opanowaniem nowej umiejętności, pozornie całą noc. Niemowlę uczące się przewracać na brzuch może mieć problem z powrotem na plecy. Gdy zaczynają się sikać, możesz je znaleźć płaczące, bo nie wiedzą, jak się położić. Inny wielki moment: chodzenie – badania pokazują, że dziecko może być tak wzruszone tym etapem, że dosłownie nie może spać – mówi dr Mindell.

Rozwiązanie: Poświęć czas na ćwiczenie nowej umiejętności w ciągu dnia. „Pozwól dziecku się dużo ruszać, unikaj nadmiernego czasu w wózku czy foteliku” – radzi konsultantka snu Jennifer Waldburger, współautorka „The Sleepeasy Solution”. Gdy dziecko obudzi się, bo utknęło w nowej pozycji – pomóż mu się położić, ale nie zostawaj – nie chcesz, by to stało się grą.

Twoje dziecko ma lęk separacyjny

Dzieci do 1 r.ż. nie rozumieją trwałości obiektu – idei, że możesz odejść, ale zawsze wrócisz. Dlatego niemowlę może czuć panikę, budząc się w nocy i nie widząc Ciebie, zwłaszcza jeśli byłeś przy zasypianiu. Jeśli niemowlę obudza się z przerażonym krzykiem, a po podniesieniu wydaje się radosne – może po prostu tęsknić. Najgorsze, co możesz zrobić, to pójść za cudem i zacząć towarzyszyć. „Nie zamieniaj środka nocy w czas zabawy” – mówi Waldburger.

Rozwiązanie: Naucz dziecko, że nigdy nie znikasz, grając w a-ku-ku lub chowanego z pluszakami w dzień. Jeśli płacze w nocy bez wyraźnej przyczyny, popatrz go lub podnieś, by uspokoić, że jesteś. Potem daj pocałunek dobra noc, pożegnaj i wyjdź. Próba wyślizgania się cicho może się odwrócić. „Jeśli dziecko doświadcza lęku separacyjnego, to tylko go w panice i nadpobudliwość” – mówi Waldburger.

Drzemki psują harmonogram snu dziecka

Gdy dziecko rośnie, potrzebuje mniej drzemek. Te wahania mogą wpływać na nocny harmonogram. „Jeśli odpoczynki są zbyt blisko pory na noc, może nie być senny, a jeśli zbyt krótkie – może być przezmęczone – oba scenariusze zwiększają ryzyko nocnych obudzeń” – mówi dr Marc Weissbluth, prof. pediatrii w Northwestern University, autor „Healthy Sleep Habits, Happy Child”.

Rozwiązanie: Jeśli rutyna dziecka niedawno się zmieniła, rozważ dziennik snu, by sprawdzić, czy przesunąć pórę snu lub skorygować drzemki. Jeden sposób na ocenę, czy dziecko dostaje dobrej jakości sen: obserwuj je między 16 a 17. „Wielu rodziców odpisuje ten czas na ‚godzinę czarownic’ – a to moment, gdy niedobór snu dogania dziecko” – mówi dr Weissbluth. Jeśli małe jest radosne i bawi się – harmonogram prawdopodobnie OK; jeśli przyczepne i krótkofuzowe – mogło zrezygnować z drzemki za wcześnie lub musi iść spać wcześniej.

Rytuał przed snem zostaje zakłócony

Wakacje, zębowanie, choroba lub inne zmiany rutyny mogą zakłócić sen dziecka. I to krąg zamknięty: niedobór snu, nawet godzina mniej co noc, sumuje się i sprawia, że dziecko jeszcze częściej budzi w nocy.

Rozwiązanie: Odłóż kilka dni na powrót do toru. Jeśli dziecko wciąż budzi po 3 nocach po wakacjach/chorobie, zrób refresz treningu snu. Pomaga też utrzymać jak najwięcej rutyny w wyjeździe. Np. jeśli zawsze kąpiel i bajka przed snem – trzymaj ten rytuał tak daleko, jak pozwalają okoliczności.

Nie znasz przyczyny regresji snu

Możesz mieć złą noc od czasu do czasu, i Twoje dziecko też. Może ma ból brzucha, za gorąco/zimno. Może robi się mądrzejsze. „Gdy mózg przeprzewodzi się pod skok poznawczy, może to wpłynąć na sen” – mówi Waldburger. Najczęściej gorszy okres minie lub przyczyna ujawnia się w ciągu kilku dni – nowy ząb, pierwsze słowo, skok wzrostowy.

Rozwiązanie: Jeśli nie wiesz, dlaczego dziecko budzi – uspokaj je pieszczotą, trzymaniem, kolysaniem. Uspokaj się sam, pamiętając, że jednej nocy nie zepsujesz nawyków, a wy po prostu przechodzicie etap. „Nauka snu to jak jazda na rowerze. Czasem spadnie, ale nie zapomni” – mówi Waldburger. Możesz to traktować jako swój nocny mantra.