Amnezja dzieciństwa: dlaczego Twoje dziecko nie pamięta bycia niemowlakiem

Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się, dlaczego Twoje dziecko nie pamięta robienia pierwszych kroków ani obchodzenia drugiego urodzin? Jeśli spróbujesz przywołać własne doświadczenia z bycia przedszkolakiem, prawdopodobnie będziesz w stanie wywołać tylko mgliste obrazy. Powodem tego jest zjawisko znane jako amnezja dzieciństwa lub niemowlęca – naturalna i stopniowa utrata wspomnień z pierwszych kilku lat życia.

Animacja Disneya W głowie pokazuje amnezję dzieciństwa w akcji, gdy Bing Bong, dawniej bardzo lubiany imaginarnym przyjacielem Riley, kończy zapomniany na śmietniku pamięci jej umysłu. Los Bing Bonga, choć serce dręczący do oglądania, jest w rzeczywistości nieuniknioną częścią dorastania Riley. Psycholodzy uważają, że amnezja dzieciństwa to normalna część rozwoju mózgu i że wspomnienia, które nie są wielokrotnie opowiadane i wzmocniane, znikają z czasem.

Kiedy mówimy o pamięci, zazwyczaj mamy na myśli zdolność do przypominania doświadczeń życiowych. Znane jako pamięci epizodyczne, one angażują hipokamp, część mózgu znalezioną w skroniowym płacie, która nie jest w pełni rozwinięta przy urodzeniu. „Hipokamp powinien być gotowy w wieku około 4 lat i to zazwyczaj moment, gdy dzieci zaczynają konsekwentnie pamiętać rzeczy” – mówi Rachael Elward, Ph.D., ekspertka z kognitywnej neurobiologii pamięci. „Im starsze dziecko, tym bardziej stabilne stają się ich wspomnienia”.

Innym powodem amnezji dzieciństwa? Sally Goddard Blythe, dyrektor Instytutu Neuro-Fizjologicznej Psychologii (INPP) w Wielkiej Brytanii i autorka ośmiu książek o rozwoju dziecka, mówi, że nie mamy zdolności mówienia o rzeczach, które się z nami zdarzyły, zanim staniemy się płynni w języku. Język werbalny, mówi, nie osiąga stadium wystarczającej płynności do około 3. roku życia.

Ale to nie znaczy, że małe dzieci nie mogą pamiętać rzeczy, które się wydarzyły. „Dzieci mają tego rodzaju wspomnienia, ale znikają one bardzo szybko” – mówi dr Elward.

Kiedy zaczynamy pamiętać nasze wspomnienia

Dla większości dorosłych, ich najwcześniejsze pamięci epizodyczne będą z wieku 3 lat w górę, z niewielu pamiętającymi cokolwiek przed tym. Jednak akademicy uważają, że wspomnienia z wczesnego dzieciństwa zaczynają gwałtownie zniknąć w okolicach 7. roku życia.

W badaniu nad pamięcią dzieciństwa przez Patricię Bauer i Marinę Larkiną, 3-latki były proszone o rozmowę z matkami o sześciu zdarzeniach z przeszłości z ich życia. Potem proszono ich o przypomnienie tych zdarzeń, gdy były starsze. Badacze znaleźli, że w wieku 5–7 lat dzieci pamiętały więcej niż 60 proc. zdarzeń, ale w wieku 8–9 lat spadło to do poniżej 40 proc.

Ale te wspomnienia nie zawsze zniknąw na zawsze. „Pamięć świadoma uważa się, że rozwija się od około 3. roku życia, ale przedtem istnieje doświadczenie sensoryczno-emocjonalne, które może zostać ożywione w późniejszym życiu, gdy występują podobne zdarzenia lub sensoryczne wyzwalacze” – mówi Blythe. „Przyjemnym przykładem pamięci sensorycznej może być konkretny zapach (najbardziej ewokujący z zmysłów), który, wiele lat później, przywołuje obraz, a nawet poczucie obecności naszej matki”.

Blythe sugeruje pomaganie dzieciom w dostępie do ich wczesnych lat przez rozmowę z nimi o rzeczach, które się wydarzyły, i pokazywanie im rodzinnych zdjęć. „Jest wspaniale, jeśli rodzice robią album lub książkę pamięci z wczesnego życia swoich dzieci, by później mogli to odwiedzać z językiem i świadomą pamięcią” – mówi Blythe.

Dlaczego nadal warto tworzyć wspomnienia z małymi dziećmi

Amnezja niemowlęca nie jest powodem, by unikać rozbudowanej imprezy na pierwsze urodziny lub wycieczki do kina z 2-latkiem. Nadal jest naprawdę ważne, by robić rzeczy z małymi dziećmi, nawet jeśli nie będą ich pamiętać, gdy będą starsze.

„Dzielenie się doświadczeniami jest ważne dla wiązania i pomaga dziecku uczyć się o świecie wokół nich” – mówi dr Elward. „Choć mogliby nie pamiętać konkretnej wizyty w zoo, zapamiętają takie rzeczy, jak to, czym jest zoo i nazwy zwierząt”.

Małe dzieci mają też inne formy pamięci, które nie angażują hipokampu, i one odgrywają kluczową rolę w rozwoju dziecka od momentu urodzenia Twojego niemowlęcia. „Pamięć jest zaangażowana w uczenie się umiejętności, jak usiadanie czy trzymanie łyżki” – mówi dr Elward. „Widzimy, że niemowlęta uczą się ogromnej ilości w pierwszym roku życia i są w stanie zapamiętać swoje nowe umiejętności”.

Previous:

Next: