• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Wat is postpartumdepressie?

Wat is postpartumdepressie?

Postpartumdepressie (PPD) is klinische depressie die optreedt na de bevalling. Het wordt gekenmerkt door symptomen zoals verdriet, irritabiliteit, moeite met binden met je baby, slapeloosheid, en verlies van eetlust. Hoewel het erg ernstig kan zijn, is het behandelbaar en heel veelvoorkomend. Feitelijk rapporteert de Centers for Disease Control Prevention dat ongeveer 1 op de 8 vrouwen postpartumdepressie ervaart.

Symptomen

De symptomen van postpartumdepressie zijn vergelijkbaar met een grote depressieve episode. In de "Diagnostische en Statistische Handleiding van Mentale Stoornissen" (DSM-5), is de beschrijving van postpartum majeure depressie een "grote depressieve episode met een peripartum-onset specificatie." Postpartumdepressie ontstaat doorgaans binnen enkele weken na de bevalling.

Sommige experts vinden dat de criteria om in aanmerking te komen voor postpartum-onset langer zouden moeten zijn, misschien tot zes maanden na de bevalling. Symptomen van PPD kunnen het volgende omvatten:

• Verandering in gewicht of eetlust
• Huilen
• Depressieve stemming, verlies van interesse of plezier
• Moeite met beslissingen nemen
• Gevoelens van ontoereikendheid
• Gevoelens van waardeloosheid of schuld
• Slapeloosheid of hypersomnie
• Verlies van energie of vermoeidheid
• Problemen met concentratie
• Onrust of agitatie
• Verdriet

Sommige vrouwen ervaren ook zelfmoordgedachten.

Als je zelfmoordgedachten hebt, neem contact op met de Nationale Zelfmoordpreventielijn op 1-800-273-8255 voor steun en assistentie van een getrainde counselor. Als jij of een geliefde in direct gevaar bent, bel 112.

Diagnose

Als je je overweldigd voelt door symptomen van postpartumdepressie, neem dan direct contact op met je zorgverlener. Alleen je huisarts of counselor kan postpartumdepressie diagnosticeren. Je huisarts zal je symptomen evalueren en bepalen of je babyblues, depressie, of iets anders ervaart – en een behandelplan opstellen.

Tijdens je evaluatie zal je waarschijnlijk:

• Een depressiescreeningvragenlijst invullen
• Bespreken de symptomen die je hebt, inclusief duur en ernst
• Bloedtests hebben om medische afwijkingen te controleren die kunnen bijdragen aan je symptomen

De meest voorkomende barrière voor behandeling voor PPD is schaamte en stilte. Vrouwen praten vaak niet over de depressieve symptomen die ze ervaren. Stigma rondom geestelijke gezondheid en het idee dat nieuwe moeders overgelukkig moeten zijn, dragen bij aan deze aarzeling.

Wat mensen moeten weten is dat wennen aan het zijn van een nieuwe moeder echt hard is – en depressie na de bevalling is heel veelvoorkomend. Effectieve behandeling kan een wereld van verschil maken. Dus, wees niet bang om met iemand te praten als je je gestrest, verdrietig, geïrriteerd, overweldigd, en/of depressief voelt.

Postpartumdepressie Gids

Download onze printbare gids om je te helpen de juiste vragen te stellen bij je volgende huisartsbezoek.

Depressie na het worden van een ouder treft niet alleen moeders. Feitelijk heeft onderzoek aangetoond dat ongeveer 10% van de mannen depressie kan ervaren na de geboorte van een kind.

Oorzaken

Onderzoekers zijn onzeker over precies waarom postpartumdepressie ontstaat – en waarom het de ene persoon treft en de andere niet. Echter, enkele potentiële oorzaken die worden geglove bij te dragen aan deze geestelijke gezondheidsaandoening zijn:

• Genetische factoren
• Gebrek aan slaap
• Lage schildklierhormoonspiegels
• Snel veranderende hormonale niveaus na de bevalling

Enkele van de risicofactoren die je kans vergroten op het ontwikkelen van PPD zijn:

• Diabetes (pre-existent of zwangerschapsdiabetes)
• Moeite met borstvoeding of voor je baby zorgen
• Gezondheidsproblemen met je baby
• Levensstressoren, zoals onstabiele relaties, ziekte, of financiële problemen
• Beperkte ondersteuning van familie of vrienden
• Negatieve gevoelens over moederschap zijn
• Eerdere ervaring met depressie of postpartumdepressie
• Zwangerschapcomplicaties, zoals voortijdige geboorte, stervengeboorte, of geboorteafwijkingen

Typen

Andere postpartum geestelijke gezondheidsaandoeningen gerelateerd aan PPD zijn postpartumpsychose en postpartumangststoornissen.

Postpartumpsychose

Soms puerperale psychose genoemd, ontwikkelt deze postpartum geestelijke gezondheidsaandoening zich bij ongeveer 1 tot 2 op de 1.000 vrouwen. Postpartumpsychose begint meestal vroeger dan postpartumdepressie, binnen de eerste twee weken na de bevalling.

Postpartumpsychose kan voorafgegaan worden door agitie, verwardheid, geheugenproblemen, irritabiliteit, verergerende slapeloosheid, en angst.

Postpartumpsychose wordt onderscheiden van postpartumdepressie door de aanwezigheid van waanideeën (dingen geloven die niet waar zijn) en/of hallucinaties (dingen horen of zien die er niet zijn). Andere symptomen kunnen ongevraagde gedachten en een onpassende reactie op of onbelangstelling in het eigen kind omvatten.

Postpartumpsychose symptomen kunnen snel veranderen, met periodes van opgeroerde stemming die snel gevolgd worden door diepe droefenis of woede. Periodes van helderheid zijn gebruikelijk en niet noodzakelijk een indicator van herstel. Er wordt gedacht dat postpartumpsychose vaak een episode van bipolaire ziekte vertegenwoordigt.

Postpartumangststoornissen

Angststoornissen zijn ook veelvoorkomend na de bevalling. Je kunt merken dat je zo angstig bent dat je het moeilijk vindt om voor je baby of jezelf te zorgen, zoals onmachtig om te eten of te slapen. Sommige vrouwen vinden zich bang dat ze hun baby zullen kwetsen.

Specifieke angststoornissen die postpartum kunnen optreden of verergeren zijn gegeneraliseerde angststoornis, obsessief-compulsieve stoornis, en paniekaanvallen. Bovendien is angst veelvoorkomend in postpartumdepressie.

Feitelijk, volgens de Women's Preventive Services Initiative (WPSI), een nationale coalitie van vrouwengezondheidsprofessionals, is angst een van de meest voorkomende gezondheidsstoornissen in de VS. Het treft zo veel als 40% van de vrouwen gedurende hun leven. Angst kan veroorzaakt worden door een aantal onderliggende kwesties, inclusief de stress van bevallen en moeder worden.

Gevolgelijk, als je tekens van angst ervaart, praat met je gezondheidsprofessional. Ze kunnen een snelle vragenlijst afnemen om je angst te beoordelen en een doorverwijzing voor zorgen maken zoals nodig.

PPD vs. "Babyblues"

Als gezondheidsverleners praten over "babyblues", verwijzen ze naar een korte-termijn, mildere versie van postpartumdepressie. Echter, babyblues hebben voldoen niet aan de klinische criteria voor PPD. Babyblues worden veelvoorkomend ervaren door veel vrouwen na de bevalling tijdens ze zich mentaal en fysiek aanpassen aan de realiteit van ouderschap.

Symptomen van babyblues zijn:

• Angst
• Huilen
• Slapeloosheid
• Vermoeidheid
• Stemmingswisselingen
• Verdriet

Tijdens deze tijd kunnen vrouwen plotseling voelen alsof ze niet mogelijk voor een baby kunnen zorgen, ongeacht hoe voorbereid ze zijn als moeders. Gebrek aan slaap en de postpartum hormonale aanpassing dragen allebei bij aan de symptomen van babyblues. Gelukkig is de ervaring van babyblues meestal kortdurend (een week of twee is een veelvoorkomende duur) en lost op naarmate moeders wennen aan het moederschap zijn.

Behandeling

Als je vermoedt dat je postpartumdepressie hebt, neem dan direct contact op met je huisarts. Het is extreem belangrijk om professionele hulp te krijgen, zelfs als je niet zeker bent of je depressief bent of te maken hebt met langdurige babyblues. Behandeling kan een groot verschil maken in zowel je kwaliteit van leven als de gezondheid van je baby, maar veel vrouwen met postpartumdepressie zoeken en ontvangen geen behandeling.

Zorg voor postpartumdepressie hangt af van de symptomen, diagnose, en ernst van de aandoening. Hoewel zelfzorg en sociale ondersteuning vaak voldoende zijn om vrouwen te helpen terug te keren naar normaal functioneren als ze milde babyblues hebben, heeft echte PPD meestal formele behandeling van een expert in postpartumdepressie nodig om op te lossen.

Zelfs als je voelt dat je een mild geval van babyblues ervaart, vertel je huisarts over je symptomen zodat ze je voortgang kunnen monitoren. Ondersteuning hebben kan ervoor zorgen dat je zo snel mogelijk behandeling krijgt als je symptomen verergeren. Als je voelt dat je symptomen intenser worden en/of interfereren met je leven, zoek dan direct zorg.

Behandelopties kunnen medicijnen, psychotherapie, ondersteuningsgroepen, en meer omvatten. De steun van familie en vrienden in te roepen is cruciaal, met name voor hulp met het verzorgen van je baby terwijl je het behandelprotocol volgt dat voorgeschreven is door je huisarts.

Therapie

Psychotherapie omvat praten met een geestelijke gezondheidsprofessional zoals een psychiater, psycholoog, of maatschappelijk werker. Deze behandeling omvat vaak het ontwikkelen van nieuwe copingvaardigheden die je kunnen helpen je symptomen beter te managen. Therapie kan ook emotionele kwesties aanpakken die je geestelijke gezondheid kunnen beïnvloeden.

Veelvoorkomende typen psychotherapie die gebruikt worden om postpartumdepressie te behandelen zijn cognitieve gedragstherapie (CGT) en interpersoonlijke therapie (IPT). CGT focust op het veranderen van ongezonde denkpatronen en gedrag, terwijl IPT werkt om mensen te helpen problematische relaties te begrijpen en te veranderen.

Medicijnen

Medicamenteuze behandeling voor postpartumdepressie omvat vaak het gebruik van antidepressiva. Antidepressiva kunnen een paar weken duren om effectief te zijn, en je moet misschien een paar medicijnen uitproberen voordat je er een vindt die helpt. Je huisarts zal bepalen welk type medicijn en dosering voor je juist is. Als je borstvoeding geeft, zal je huisarts een medicijn voorschrijven dat veilig is voor je baby.

In 2019 werd het medicijn Zulresso (brexanolone) het eerste medicijn dat door de FDA specifiek goedgekeurd werd om postpartumdepressie te behandelen. Andere antidepressiva zijn goedgekeurd om depressie in het algemeen te behandelen.

Postpartumpsychose Behandeling

Behandeling voor postpartumpsychose kan ook hospitalisatie, medicijnen, electroconvulsieve therapie (ECT), en assistentie bij het verzorgen van de baby omvatten. Voor vrouwen die postpartumpsychose in het verleden hebben meegemaakt, wordt psychiatrische behandeling tijdens en na opvolgende zwangerschappen meestal aanbevolen.

Coping

De tijd kort na de bevalling is ook een herstel, heraanpassing, en afdaling periode voor veel vrouwen na maanden van zwangerschap. Gelukkig zijn er een paar dingen die je kunt doen om deze overgang een beetje makkelijker te maken:

• Accepteer hulp van anderen.
• Vraag om hulp als je worstelt.
• Blaam jezelf niet.
• Eet een gezond dieet.
• Sport.
• Ga uit huis voor een verandering van omgeving.
• Laat iemand de baby oppassen terwijl je een pauze neemt.
• Word lid van een sociale groep voor nieuwe moeders om sociale contacten te behouden.
• Prioriteer tijd voor zelfzorg.
• Praat met andere vrouwen die "er geweest zijn."
• Probeer zoveel mogelijk slaap te krijgen.

Zelfzorg en leefstijlveranderingen kunnen ook belangrijke complementen zijn voor andere behandelingen. Bijvoorbeeld, maak tijd voor een baby-en-ik yoga-les, ga een lange wandeling, neem een bubbelbad, krijg een massage, of boek een knipbeurt. Verscheidene studies hebben aangetoond dat oefening de symptomen van postpartumdepressie kan verminderen.

Als je extra hulp nodig hebt om te copen, kun je contact opnemen met Postpartum Support International. Ze bieden een gratis helpline, een online ondersteuningsgroep, gratis live telefoonsessies met een expert, en coördinatoren die je kunnen helpen verbinden met aanbieders in je gemeenschap, 24 uur per dag.

Een woord van Verywell

Postpartumdepressie, angst, en psychose zijn ernstige aandoeningen en kunnen erg snel optreden. Als jij of je geliefde tekens van depressie ervaart, weet dat het niemands schuld is, en dat uitsteken naar een huisarts of therapeut kan helpen. Als iemand tekens van waanideeën of hallucinaties postpartum vertoont, zoek dan direct medische aandacht.

Veel bronnen, inclusief de Postpartum Support International helpline hierboven, zijn elk moment van de dag beschikbaar. Aarzel niet om met iemand te praten. Zelfs als je denkt dat het "alleen" de babyblues zijn, kan een beetje extra ondersteuning een lange weg gaan.