• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Twaalfjarige heeft woedeaanvallen

Onze 12-jarige, in groep 8, valt door de mazen van het openbare scholensysteem. We zijn naar IEP-vergaderingen gegaan en hij heeft speciale onderwijsprogramma's gehad zonder resultaat. Hij ziet een psychiater elke twee maanden voor medicatie en een particuliere psycholoog wekelijks voor ondersteuning. Al deze dingen helpen hem of ons gezin niet.

Zijn gedrag is onpassend voor zijn leeftijd - hij gedraagt zich alsof hij zeven is! Het wordt progressiever erger en het verstoort totaal de dynamiek van ons gezin. Hij wil constant de controle hebben en heeft dagelijkse aanval van oncontroleerbare woede waarbij hij een compleet ander persoon wordt. Hij heeft moeite om zich te kalmeren tijdens deze aanvallen en we zijn bang dat hij zichzelf of iemand anders zal kwetsen. Hij is spijtbetuigend daarna, maar vergeet dan wat hij deed. Thuis herhaalt hij dit gedrag steeds weer.

Welk klinisch centrum in onze regio geeft hem een neuropsychologische evaluatie en monitort hem dagelijks zodat we kunnen uitvinden wat er gaande is?

Misschien is alleen een medicatiewijziging nodig, aangezien hij momenteel 30 mg per dag Ritalin® gebruikt. Dit is de enige medicatie die ooit voorgeschreven is.

We hebben advies nodig van de professionele gemeenschap om te zien wat er eigenlijk in zijn hoofd gaande is.

Het klinkt alsof je veel redenen hebt om bezorgd te zijn! Ik kan je geen specifiek advies geven over wat er in jouw regio beschikbaar is, maar ik zal je algemene advies geven dat andere ouders in vergelijkbare situaties ook kunnen gebruiken. Ik zou als eerste alle professionals die nu betrokken zijn bij je zoon vragen om bijeen te komen om hun behandeling van hem te bespreken, en samen een betere behandelplan te creëren. Ik zou graag willen weten of hij dezelfde patronen in school vertoont. Als hij dat niet doet, zoek dan uit wat de school doet om hem meer zelfcontrole en minder uitbarstingen te geven. Het kan zijn dat structuur en duidelijke verwachtingen hem overdag helpen, maar dat hij thuis uiteenvalt.

Als dat het geval is, moet je de school of je zorgverzekeraar vragen een gedragsspecialist naar je huis te sturen om de interactie tussen jou en je zoon te observeren, en je praktische advies en ondersteuning te geven om met dit gedrag om te gaan. Als je zoon zich zo gedraagt op school en thuis, dan heeft hij waarschijnlijk meer hulp nodig dan hij nu krijgt. Het kan zijn dat vaker therapie aangewezen is. Aangezien het gedrag niet verbetert, heeft je zoon misschien inderdaad een herbeoordeling van zijn medicatie nodig. Moedig de psychiater en de psycholoog aan om met elkaar te communiceren en je te vertellen wat ze denken wat er gedaan moet worden.

Als je alle dingen die ik voorgesteld heb geprobeerd hebt, vraag dan de psycholoog, de psychiater, of de coördinator speciaal onderwijs om je zoon te verwijzen naar een psychiatrisch ziekenhuis voor een grondigere beoordeling van de emotionele status van je zoon. Sommige ziekenhuizen bieden een kortdurende opnamebeoordeling die je helpt alle puzzelstukjes bijeen te brengen. Deze diepgangbeoordeling moet ook eventuele andere medische problemen uitsluiten die de dramatische uitbarstingen van je zoon kunnen veroorzaken. Het beoordelingsteam kan je ook helpen de capaciteit van je gezin om met hem thuis om te gaan te beoordelen en je helpen beslissen of zijn behoeften beter vervuld zouden worden door intensieve gezinstherapie of misschien een verblijf in een residentiële behandelcentrum.