• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Zelfkalmering: help je baby deze levensvaardigheid te leren

Door: Patti Ideran, OTR/L, CEIM &Mark Fishbein, MD, FAAP

In discussies over het helpen van baby's leren zelf in slaap te vallen, hoor je vaak "zelfkalmering" genoemd. De term kan soms geïnterpreteerd worden als een ouder die een baby "laat huilen" of de huilen negeert. Dit is absoluut niet waar.

Toestaan dat baby's kalmerende strategieën leren, geeft ze een belangrijke levensvaardigheid. Voorbeeld geven en goede copingvaardigheden leren vanaf het begin helpt baby's gelukkige, goed aangepaste kinderen te worden.

Uitvinden wat je baby nodig heeft &wat helpt

Leren hoe je zelf kunt kalmeren omvat een leercurve voor jouw evenals je baby. Als je baby extreem ongerust is, bijvoorbeeld, kunnen ze hongerig zijn (en dan moet je ze voeden) of erg moe (en dan moet je proberen hen te helpen slapen). Als je denkt dat je baby pijn heeft, moet je dat aanpakken.

Als al dit uitgesloten is en je baby gevoed, verschoond en goed uitgerust is maar ongerust, dan kun je een progressie van kalmerende technieken proberen (zie hieronder).

Te vaak, wanneer je baby huilt (wat kan lijken alsof het de hele tijd is!), heb je de instinct om ze direct op te tillen. In plaats daarvan, probeer de volgende keer langzamer te doen en stappen te ondernemen om echt te leren over je baby en wat ze nodig heeft. Probeer elke techniek langzaam, en pauzeer om te zien hoe je baby reageert; jullie zullen allebei leren wat helpt en wat niet.

Kalmerende technieken om te proberen

De volgorde van de progressie is belangrijk omdat je aan het begin minder doet door alleen je stem te gebruiken en meer aan het eind wanneer je je baby vasthoudt en misschien voedt. Het doel is dat je baby kalmer wordt met minder interventie van jou, en dat je weggaat van het hele dag je baby vasthouden, wat vaak voorkomt bij ongeruste baby's.

De CALM Baby Methode progressie

• Kijk je baby aan, laat hen je ogen zien.

• Kijk ze aan en praat met hen.

• Plaats een hand op hun buikje of borstkas.

• Houd hun armen samen naar het toe of rol hun benen op naar hun buikje.

• Verander hun positie door ze op hun zijde te rollen (terwijl ze wakker zijn, alleen).

• Til je baby op en houd ze in je armen of op je schouder (maar beweg nog niet!).

• Houd en wiegel je baby.

• Swaddle je baby en wiegel ze.

• Plaats een snuiter in hun mond (of help ze hun hand of duim naar hun mond te brengen om te zuigen). Je kunt dit ook eerder in de progressie proberen als je baby snuiters leuk vindt.

• Voer ze als je denkt dat dit helpt.

Andere strategieën om je baby te helpen kalmeren

Andere strategieën die je kunt incorporeren zijn hun rug masseren terwijl je ze vasthoudt, voor ze zingen, met ze wandelen, en wit geluid gebruiken. Als baby's extreem ongerust zijn, proberen we veel dingen om ze te helpen kalmeren. Maar soms betekent dit dat we meer stimulatie toevoegen aan een al overweldigd zintuiglijk systeem, en dit kan backfiren.

Je kunt ze vasthouden, rondlopen, positie veranderen, kloppen, zingen, ze aan je partner doorgeven, bijvoorbeeld, en dit is te veel input. Sommige ouders met wie we gewerkt hebben kiezen een intense strategie, zoals zitten op een gymnastiekbal en bouwen; dit is echter riskant, omdat de houdingscontrole van je baby misschien niet sterk genoeg is om deze intense beweging aan te kunnen, of je kunt per ongeluk van de bal vallen met je baby in je armen.

Geef je baby tijd om zich te kalmeren

Als baby's onverzadelijk zijn, adviseren we ouders om één strategie (1 of 2 zintuiglijke inputs) ongeveer 5 minuten te proberen voordat je doorgaat naar de volgende. Dit kan lang lijken, maar het geeft je baby de tijd om de sensaties te verwerken en om zich te kalmeren. Een geweldige positie om te proberen is de arm-drape of "hanging out" positie (de baby op je voorarm dragen met het gezicht naar de vloer, hun hoofd dichtbij je elleboog ondersteund in je hand.) Het kan een paar minuten duren, en soms kan het huilen eerst escaleren voordat het begint te dalen.

Andere dingen die je kunt proberen zijn staande je baby stevig vasthouden terwijl ze op een snuiter zuigen, sshen of kloppen, en swaddelen en wiegelen. Probeer niet alle strategieën tegelijk of te snel na elkaar, anders worden ze overstimuleerd!

Je kunt ook proberen de intensiteit van de interactie te verminderen; zachter praten, langzamer bewegen, minder animatie in je gezicht. Probeer bij één methode te blijven voor vijf minuten; als het je baby niet helpt kalmeren, ga door naar een andere strategie en geef die ook vijf minuten. Geef elke strategie een eerlijke kans voordat je opgaf. Elke keer dat je baby huilt, probeer de strategie, en doe dit minstens een dag om te zien of het helpt je baby een verandering te maken. Als je voelt dat een bepaalde strategie soms werkt, probeer die dan eerst.

Consistentie is de sleutel bij het proberen gedrag te vestigen. Je baby stopt misschien niet direct met ongerust zijn. Maar als je de strategie elke keer gebruikt als ze huilt, kan je baby er aan wennen en sneller kalmeren na verloop van tijd. Onthoud dat de ene ouder een strategie kan hebben die het beste voor hen werkt, terwijl de ander een andere strategie heeft die het meest helpt, en dat is absoluut prima!

Je groeiende baby

Naarmate baby's ouder worden, veranderen hun huilen, en zo moeten je strategieën om ze te helpen kalmeren. Soms vinden ouders een strategie die goed werkt met hun baby, zoals squats doen met hun baby in hun armen, die veel moeilijker is met een oudere, zwaardere baby! Ouders blijven vaak bij strategieën die ooit werkten en kunnen terughoudend zijn om iets anders te proberen, uit vrees dat het niet werkt. Baby's kunnen te groot worden voor een babywiegel, of een ouder die een baby bouwt terwijl hij op een gymnastiekbal zit, kan moeilijker of zelfs een val riskeren naarmate de baby zwaarder wordt. Wees open voor wanneer het tijd is om iets anders te proberen dat misschien meer geschikt of veiliger is voor je baby als ze groeit.

Zoek hulp wanneer je het nodig hebt

Aarzel niet om met je kinderarts te praten. Als jij en je baby nog steeds gefrustreerd zijn, zijn er meer bronnen die kunnen helpen. Overweeg contact op te nemen met een kinderergotherapeut die gespecialiseerd is in de behandeling van zuigelingen, een kinderpsychiater of een kinderontwikkelingspsycholoog. Deze professionals kunnen je helpen je baby te begrijpen, je helpen hun signalen te lezen, en zelfregulatie bevorderen. Interview deze professionals om te zorgen dat ze de professionele ervaring hebben die je zoekt voor de beste kans op succes.

Meer informatie

• Reageren op het huilen van je baby
• Hoe je je slapende baby veilig houdt
• Omgaan met een nieuwe baby tijdens de COVID-19 pandemie
• Positieve ervaringen creëren voor je baby