• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

8 redenen waarom ziek zijn als ouder een absolute hel is

Haal de kleenexen erbij, mams en dads. Het ziekte-seizoen is officieel aangebroken. En hoeven we te zeggen dat het het ergste is?

Zeker, ziek zijn is voor iedereen vervelend, maar met kinderen is het dubbel zó vervelend. Naast de pijn die je voelt als je kind onvermijdelijk de virus van de dag opvangt, is er ook een grote kans dat jij zelf de superbug oploopt die agressief door de school van je kind gaat. En in tegenstelling tot je nakomelingen krijg jij geen zelfgemaakte kippensoep in de teddybeer-kommetje of een verrassend kleurboekje van de drogist. In feite wordt van je verwacht dat je al je gewone oudertaken gewoon doordraait terwijl je ziek bent.

Van het lachwekkend peu an slaap dat je krijgt tot de geluidsoverlast in je woonkamer als je probeert tien minuten je ogen dicht te knijpen, hier zijn acht redenen waarom ziek zijn als ouder de absolute onderkant is.

1. Slaap voor zieke ouders? HA!

Vraag een willekeurige huisarts en ze vertellen je: slaap is een van de meest cruciale elementen voor herstel. Dan rust je lichaam, herstelt het en herstelt het, droom voor droom. Daarom brengen we onze kinderen vroeg naar bed en laten ze uurslapen als ze ziek zijn. Daarom moedigen we hen aan te dutten of op de bank te kruipen met een kussen, deken en een gezellige film. Maar! In een wrede wending van het lot is dit precies wat ons als ouders ontnomen wordt wanneer wij ons niet goed voelen.

Houden baby's 's nachts op met eten als we ziek zijn? Nee. Als ergens zijn ze hongeriger. Laten peuters 'uit slapen' als we verkouden zijn? Natuurlijk niet. Ze komen nog steeds om 5:30 uur 's ochtends in onze slaapkamer met verzoeken voor smoothies en een tegenstander voor 'Er zit een Yeti in mijn spaghetti'. Kinderen scheren zich niet om onze rust. Het lijkt wel alsof ze actief ertegen werken.

2. Je slaat de nachtmedicatie over

Soms heb je als je ziek bent met hoest, keelpijn of een dikke neus, iets nodig om echt te kunnen rusten. Iets om te helpen ademen of tien minuten niet te hoesten. Maar met kinderen is dat lastig (zeker als je alleenstaande ouder bent). Wat als iemand 's nachts opkomt en je nodig heeft, maar je bent in een Nyquil-coma? Wat als je door je wekker slaapt en niemand morgen op school komt? Wat als het medicijn het tegenovergestelde effect heeft en je rusteloos maakt? Het is verrassend, maar er zit veel meer op het spel met kinderen en nachtmedicatie. Wie had dat gedacht!

3. Verrassing! Niemand vindt het erg dat je ziek bent!

Ongeacht hoe attent je kinderen zijn en hoeveel regenboog- en hartjeskaartjes ze je maken tijdens je ziekte, hier is de harde realiteit: ze verwachten nog steeds dat je alles doet wat je normaal voor ze doet. En wie kan ze het kwalijk nemen? Ze zijn kinderen. Maar man, schoolrondes rijden, lunchbakjes wassen, diner maken, kinderen naar activiteiten brengen of helpen met huiswerk is zware klus als je je slecht voelt. Kan een ouder geen pauze krijgen? Een letterlijke pauze?

4. Je hersenen mogen niet in 'ziek-modus'

Vóór de kinderen kon je min of meer de wereld uitschakelen als je ziek werd — of je kunt je volledig richten op jezelf en wat je nodig hebt na herstel. Met kinderen? Niet zozeer. Zelfs in je grens-comatose staat is er een grote kans dat je nog steeds lijstjes maakt in je hoofd en op je zakdoekjes en je zorgen maakt over het show-and-tell-item dat je dochter donderdag nodig heeft, het Flash-shirt van je zoon dat schoon moet zijn voor 'rode dag' op school en OMG! Die bibliotheekboeken liggen al seit Memorial Day in de hal! Als je een partner hebt, maakt het niet uit hoe gelijkmatig de werkverdeling is, er is altijd een 'gatekeeper'. En als die jij bent: godspeed, ziekte.

5. Het geluid

Och, het geluid, geluid, geluid, geluid. Weinig dingen brengen een ouder meer vreugde dan het lachen van hun kind of het lichte getrappel van kindervoetjes. Maar als je ziek bent, kunnen deze geluiden je doen willen je in je oor steken. En nog erger is het geluid van ruzende kinderen — wat ze zullen doen! — als je probeert tien minuten te rusten in bed. Voor de liefde van god, Sally, geef Johnny gewoon het bruine pony! Wie vindt er om?

6. Je maakt je zorgen dat je je kinderen ziek maakt

In de zeldzame gevallen dat je kinderen niet de schuldigen zijn van je virus, is er de angst dat jij, patiënt nul, het aan hen doorgeeft. Onnodig te zeggen, dit is iets wat geen enkele vezel van een ouder wil. Niet alleen wil je niet dat je kind lijdt zoals jij, een ziek kind thuis kan het hele familierooster volledig in de war schoppen, ongeacht of je thuisblijft, thuiswerkt of drie uur van huis af werkt.

7. Je huisartsbezoek gooit de hele dag in de war

En over dingen in de war gooien: laten we praten over huisartsbezoeken — als je er een hebt, wat je misschien niet hebt, omdat je moeder of vader bent. Niet alleen is de enigste beschikbare afspraak vaak midden in de middagesslapen of het ophalen van school of iets anders waar je voor moet zijn, in sommige gevallen moet je wellicht een kind meenemen naar de huisarts. En als dat het geval is, ugh! Je kunt net zo goed je kind een petrischaal vol infectieuze ziekten als lunch serveren.

8. De nasleep

Weinig dingen kunnen de euforie topen die we allemaal voelen als de ziekte voorbij is en we ons weer onszelf voelen. Maar! Als je ouder bent, is er een grote kans dat die euforie komt met een bijtje half gedronken kinderkopjes melk onder de bank, een speelkamer die is ontploffd en bergen vuile was.

Maar hey, tenminste kun je dat allemaal zonder hoesten doen, toch?