• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Hoe vertel je ouders dat hun kind een terror is?

Wat zeg je als de kinderen die je oppast vaak whinachtig, eisend of oncoöperatief zijn? Het kan een kwestie zijn bij sommige ouders, die defensief kunnen worden over hun kinderen.

Herken je deze 7 tekens dat je kind een terror is?

We vroegen onze gemeenschap van nannies en oppassers op de Facebook-pagina van Care.com hoe ze omgaan met kinderen die opkijken, en hoe ze het slechte gedrag bespreken met ouders.

Ongeveer een derde zei dat ze het de ouders helemaal niet zouden vertelen. De meerderheid van onze kinderopvangverzorgers zegt dat ze wel met ouders zouden communiceren over kindergedrag, maar met uiteenlopende ideeën over de beste manier om het aan te kaarten.

Hier is wat ze te zeggen hadden:

1. "Je zegt niet dat ze een 'terror' zijn, je zegt dat je problemen hebt met respect." ~ Nellie D.
2. "Ik zeg hoe het is – je moet eerlijk zijn. Als het kind een terror is, zeg je 'je kind is een terror' en dat is het." ~ Rose C.
3. "Kinderen zijn geen terroren. Kinderen kunnen worstelen met respect, boosheid of zelfcontrole. Als je het kind labelt, probeer je niet het probleem op te lossen." ~ Mercedes S.
4. "Geloof me, je hoeft het ze niet te zeggen, ze weten het al!" ~ Robette P.
5. "Eerst, gebruik niet de term terror. Het zet ouders op de verdediging, en eerlijk gezegd, het is gewoon een lui term die mensen gebruiken om kinderen te beschrijven die waarschijnlijk uit aandachtachtig gedrag vertonen. Als familie, leraar, nanny of oppasser: zeg de ouders dat je bezorgd bent omdat je recent negatief gedrag hebt opgemerkt, en vraag wat ze willen dat je doet om ze te helpen het aan te pakken. Als buitenstaander: hou je mond. Het is niet je zaak, en het laatste wat ouders nodig hebben is zich aangevolden voelen, zeker als ze al proberen het gedrag van het kind te rectificeren." ~ Lindsay O.
6. "Het probleem direct aanpakken – het kan tijdens overgangen of omgeving zijn. Je labelt het kind nooit." ~ Janice P.
7. "Duidelijk gedragsproblemen benoemen zonder oordeel." ~ Virginia D.
8. "Als je positieve verandering wilt bewerkstelligen, moet je je perspectief veranderen van 'dit kind geeft me een harde tijd' naar 'dit kind heeft een harde tijd'. Deze kiddo heeft problemen met passen, grenzen accepteren, zijn behoeften communiceren op een manier dat ze vervuld worden... en zo verder. Het kan moeilijk zijn om de manier te veranderen waarop we denken over kinderen die ons onder de huid gaan, maar ik heb groot succes geboekt door naar nuttige webinars te luisteren." ~ Janice S.
9. "Je doet het niet... dat is een label, geen definitie! Communicatie is het grootste deel van mijn baan en kwesties adresseren zoals ze opduiken." ~ Lynn G.
10. "Ik doe geen terror-kinderen – het heet gedrag veranderen, met discipline, en keuzes geven met gevolgen. Communicatie is de sleutel tot hun begrip. Er is altijd een onderliggend issue waarom ze uithollen. Meestal is het gebrek aan aandacht van Mama en Papa. Er zijn manieren om ermee om te gaan, en communiceren van zorgen met ouders is belangrijk!" ~ Janette G.
11. "Ik zou het woord terror niet gebruiken, ik zou met het kind praten en laten weten dat slecht gedrag niet acceptabel is, en als er iets mis is, praten met me zodat ik kan helpen. Dat is mijn baan: voor je zorgen en ervoor zorgen dat je ok bent. Gebruik je woorden en gedrag je goed en dan kunnen we samen werken om wat er mis is te fixen. Ik zou deze kwesties ook al in het begin met de ouders besproken hebben – over hoe we slecht gedrag als geheel zullen hanteren." ~ Royce B.
12. "Sommige kinderen zijn moeilijker om te hanteren dan anderen... je hoeft je aan te passen en verschillende technieken te proberen... misschien de ouder vragen hoe ze met deze situatie omgingen, en vragen wat werkte en wat niet." ~ Natalie S.
13. "Gedragsproblemen zijn meestal een symptoom van iets groters. Meestal gebrek aan consistentie in ouderschap." ~ Dawnmarie W.
14. "Kinderen moeten leren hoe ze hun gevoelens managen wanneer ze boos zijn en hoe ze hun gedrag controleren. Ouders hebben de primaire rol hierin, maar verzorgers dragen ook veel bij. Een kind een terror noemen is hetzelfde als zeggen dat het kind een slecht mens is, dus dat klopt niet. Ouders en verzorgers zijn een team, dus het beste om te doen wanneer kinderen misgedragen is samenwerken in liefde tonen, tijd met hen doorbrengen, ze voeden, en ze leren. Dat brengt geluk aan hen en aan jou." ~ Ana Luisa M.
15. "Nooit terror zeggen. Je vertelt de ouders dat er enkele problemen zijn die, samenwerkend, je voelt kunnen worden opgelost." ~ Susan B.
16. "Ik vind dat de baan van nanny is om kinderen goed en fout te leren. Ik sta in met wie zegt: praat met ouders over je zorgen. Als ze suggesties hebben, probeer ze. Ontdek wat het kind leuk vindt en doe mee. Vertel hem hoe leuk het is om met hem te zijn wanneer je plezier hebt. Vertel hem dat je verantwoordelijk bent om hem veilig te houden wat er ook gebeurt. Hij is oud genoeg om te begrijpen... maak de regels en stel de grenzen. Je doet hem een plezier – als hij achtergelaten wordt met zijn slechte vaardigheden, zal hij in veel situaties problemen krijgen. Het is niet altijd een makkelijke baan." ~ Marion R.
17. "Je noemt geen namen. Je praat met ouders over specifiek gedrag en bedenkt een plan om ze te corrigeren." ~ Melaney S.
18. "We hebben een bord. Er staan zijn klussen, cijfers en gedrag op. Als hij een goede dag heeft, krijgt hij een vrolijk gezichtje. Als hij een slechte dag heeft, krijgt hij een treurig gezichtje. Als hij twee weken goed gedrag, cijfers en klussen doet, dan krijgt hij een grote beloning." ~ Desiree B.
19. "Nooit een kind namen noemen, voor één. Twee: als je een probleem hebt met bepaald gedrag dat je als verzorger niet kunt aan, zet je neer en praat met de ouders voor begeleiding en suggesties. Als je denkt dat een kind een 'terror' is, misschien zou je niet in kinderopvang moeten zijn." ~ Britni W.
20. "Ik zou nooit zeggen dat ze een terror zijn. Ik heb in het verleden notities geschreven over het gedrag van het kind (zoals dat ze hun klussen weigerden of lagen over iets) zodat ze het met de andere ouder kunnen adresseren. Ik heb de ouders verteld dat de kid(s) sassy of stout waren, nooit 'terror'. Ik leg altijd uit wat het kind fout deed, nooit gewoon zeggen dat ze stout waren." ~ Kayla S.
21. "Adresseer de kwesties, val het kind niet persoonlijk aan." ~ Sue B.
22. "Je doet het niet! Blijf positief! Zeg dat ze een slechte dag hadden, of slechte keuzes maakten vandaag. Label het kind nooit. Toon liefde en aandacht aan het kind en praat met hen over hun gevoelens, en je zult geen 'terror' hebben in de eerste plaats." ~ Sheridan R.
23. "Gedragsproblemen bespreken met ouders is knap. Ik maak het een beetje grappig of breng over hoe het iedereen beïnvloedt. Ik ben eerlijk over wat er gebeurt tijdens onze dag, en laat ze weten hoe ik omga met het goede en het slechte. Ik ben verdrietig wanneer hun kind een 'moeilijke dag' heeft en zo ontzettend trots en blij met de 'makkelijke dagen'." ~ Lynn A.

Bekijk meer adviezen en gedachten van families, nannies en andere verzorgers.