• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Feiten over lijfstraffen

Lijfstraffen is een veelbesproken onderwerp waarover veel wordt gedebatteerd door opvoedingsdeskundigen, psychologen en ouders. Gevoed door nieuwsberichten over kindermishandeling, vragen veel tegenstanders van lijfstraffen zich af of het legaal moet blijven en welke stappen kunnen worden ondernomen om het aantal gevallen van fysiek geweld tegen kinderen te verminderen.

Lijfstraffen omvatten alle soorten fysieke straffen, waaronder slaan, slaan, knijpen, trekken, draaien en slaan met een voorwerp. Het kan ook inhouden dat een kind gedwongen wordt om onaangename substanties zoals zeep, hete saus of hete peper te consumeren.

In de Verenigde Staten zijn lijfstraffen legaal op federaal niveau, maar de staatswetten verschillen over de soorten fysieke straffen die zijn toegestaan.

Wat kinderartsen zeggen

De American Academy of Pediatrics (AAP) heeft een krachtig standpunt ingenomen tegen elke vorm van lijfstraffen. Haar beleid inzake lijfstraffen, gepubliceerd in 2018, moedigt ouders en verzorgers aan om gezonde vormen van discipline te gebruiken bij het corrigeren van hun kinderen en om lijfstraffen niet toe te passen. Hier is een fragment uit hun beleid.

De American Academy of Pediatrics beveelt gezonde vormen van discipline aan, zoals positieve bekrachtiging van gepast gedrag, het stellen van limieten, bijsturen en het stellen van toekomstverwachtingen. De AAP raadt ouders aan niet te slaan, slaan, slaan, bedreigen, beledigen, vernederen of te schande maken.

De AAP beveelt ouders, scholen en verzorgers aan zich te onthouden van het gebruik van elke vorm van fysieke straffen met kinderen, inclusief pak slaag en peddelen op scholen. Het AAP-beleid geeft ook aan dat lijfstraffen op de lange termijn niet effectief zijn en tot negatieve resultaten leiden.

Ondanks het standpunt van de AAP is peddelen nog steeds toegestaan ​​op openbare scholen in 19 Amerikaanse staten. Maar staten met strengere wetten met betrekking tot lijfstraffen overwegen om kinderen met een houten peddel te slaan als kindermishandeling. Uit een onderzoek van de American Civil Liberties Union en Human Rights Watch in 2015 bleek dat zwarte studenten en gehandicapte studenten het vaakst werden gepeddeld.

Veel landen hebben elke vorm van lijfstraffen verboden, inclusief pak slaag. Zweden was in 1979 het eerste land dat lijfstraffen verbood. Sindsdien hebben andere landen, zoals Duitsland en Brazilië, het slaan van kinderen illegaal gemaakt.

In 2006 heeft het Comité voor de Rechten van het Kind een verklaring uitgegeven waarin wordt verklaard dat lijfstraffen een vorm van geweld is die in alle contexten zou moeten worden verboden. Andere mensenrechtenorganisaties hebben soortgelijke waarschuwingen afgegeven over pak slaag.

Gevolgen

Kinderen acceptabel gedrag aanleren, inclusief hoe ze goede keuzes kunnen maken en zelfbeheersing kunnen oefenen, is een integraal onderdeel van de opvoeding. Maar veel ouders vertrouwen op fysieke straffen om deze doelen te bereiken.

Deze ouders zijn niet van plan hun kinderen kwaad te doen bij het toepassen van lijfstraffen; maar geloof in plaats daarvan dat het een effectieve disciplinestrategie is. Het probleem is dat lijfstraffen over het algemeen schadelijker zijn dan nuttig.

Het maakt gedrag erger

Hoewel lijfstraffen kunnen leiden tot onmiddellijke naleving, hebben onderzoekers ontdekt dat de gedragsveranderingen mogelijk slechts van korte duur zijn. Studies tonen consequent aan dat lijfstraffen op de lange termijn niet effectief zijn en er zelfs voor kunnen zorgen dat gedragsproblemen in de loop van de tijd verergeren.

Het slaan van kinderen verhoogt bijvoorbeeld agressief gedrag. Uit een groot aantal onderzoeken is gebleken dat kinderen die geslagen worden, meer kans hebben om andere mensen te slaan.

De reden hierachter is simpel. Lijfstraffen modelleren agressief gedrag, dat kinderen leert problemen met geweld op te lossen. Het kan ook leiden tot pesten, datinggeweld en ander probleemgedrag dat afhankelijk is van macht over iemand anders.

Het is niet effectief

Slaan is niet effectiever dan een time-out. Onderzoek toont aan dat spanking na verloop van tijd snel aan effectiviteit verliest. Wanneer kinderen worden geslagen, leren ze niet hoe ze betere keuzes kunnen maken. En uiteindelijk is spanking niet langer een afschrikmiddel.

Het schaadt relaties

Slaan en andere fysieke straffen beschadigen de relatie tussen kinderen en hun ouders of verzorgers. Vertrouwen, stabiliteit, veiligheid en beveiliging zijn de sleutels om kinderen te helpen de vaardigheden te ontwikkelen die ze nodig hebben om hun gedrag te beheersen. Lijfstraffen tasten die relatie aan.

Het is gekoppeld aan een psychische aandoening

Onderzoek heeft aangetoond dat kinderen die worden onderworpen aan lijfstraffen, zoals slaan, duwen, grijpen en peddelen, meer kans hebben op het ontwikkelen van psychische stoornissen. Een studie meldde dat zware fysieke straffen geassocieerd waren met een grotere kans op stemmingsstoornissen, angststoornissen, middelenmisbruik en persoonlijkheidsstoornissen.

Zelfs wanneer fysieke straffen niet als kindermishandeling werden beschouwd, ontdekten onderzoekers dat lijfstraffen kinderen een hoger risico op het ontwikkelen van bijna elk type psychische aandoening gaven.

Wat ouders geloven

Ondanks publieke oppositie tegen spanking, ontdekte een onderzoek van de Harris Poll in 2013 dat 81% van de Amerikanen het slaan van kinderen privé steunt. Uit de peiling bleek dat oudere generaties spanking meer accepteren:88% van de volwassen ouders, 85% van de babyboomers, 82% van de generatie X-ouders en 72% van de millennial-ouders keurden lijfstraffen goed.

Natuurlijk zijn er een aantal verschillende manieren waarop ouders lijfstraffen definiëren. Sommige ouders vinden een pak slaag met een open hand op de billen van een kind acceptabel, maar zijn van mening dat alle andere vormen van fysieke straffen onaanvaardbaar zijn.

Anderen zijn van mening dat elke vorm van fysieke straf gepast is, inclusief een kind omdraaien, op de mond van een kind slaan, aan een oor draaien, in een arm knijpen, enzovoort.

Eenmaal geïmplementeerd in een gezin, kan lijfstraffen een moeilijke cyclus zijn om te doorbreken. Veel ouders die lijfstraffen hebben meegemaakt in hun jeugd, zullen die disciplinestrategie niet volgen wanneer ze worden geconfronteerd met wangedrag van hun kinderen, in plaats van andere methoden te proberen, zoals omleiding, time-outs en het verwijderen van privileges.

Alternatieven

Discipline zou niet moeten gaan over het beheersen van kinderen. In plaats daarvan zou het erom moeten gaan hen te leren zichzelf te beheersen. Als gevolg hiervan is het het beste om strategieën te gebruiken die uw kinderen helpen van hun fouten te leren en tegelijkertijd betere besluitvormingsvaardigheden te ontwikkelen. Deze vaardigheden zullen hen helpen om in de toekomst betere keuzes te maken.

Als u momenteel lijfstraffen met uw kind toepast, kunt u overwegen welke gevolgen dit op de lange termijn kan hebben voor het welzijn van uw kind. Overweeg in plaats daarvan alternatieve disciplinestrategieën die effectiever kunnen zijn.

• Neem 24 uur lang bepaalde privileges, zoals elektronica, weg. Dat doet meer pijn dan een pak slaag.
• Plaats een jonger kind in de time-out. Als uw kind weigert naar de time-out te gaan, neem dan een voorrecht weg.
• Gebruik restitutie als het gedrag van uw kinderen iemand anders pijn doet. Wijs een extra taak toe of laat ze een taak uitvoeren die het goed zal maken.
• Implementeer logische consequenties die levenslessen leren. Als je kinderen iets kapot maken, laat ze dan klusjes doen om geld te verdienen om het te repareren.
• Gebruik positieve bekrachtiging om ook goed gedrag aan te moedigen. Stel bijvoorbeeld een beloningssysteem of een symbolisch economisch systeem in om uw kind te helpen bij het aanpakken van specifieke gedragsproblemen.

Een woord van Verywell

Als u zich zorgen maakt over het gedrag van uw kinderen of als ze niet lijken te reageren op uw disciplinerende strategieën, zoek dan professionele hulp. Praat met uw kinderarts over welke stappen u kunt nemen om wangedrag op een gezonde manier aan te pakken.