Omgaan met gezeur, schelden en tegenpraten

Omgaan met gezeur, schelden en tegenpraten

Gezeur en vloeken

"Ik hou niet van die toon, jonge man!" "We gebruiken dat soort taal niet in ons huis!" "Praat met respect met mij, alsjeblieft!" Klinken die zinnen bekend? Tussen gezeur, vloeken, klaarklappen, en tegenpraten, hebben veel ouders alle handen vol.

Gezeur, gezeur, gezeur

Er is weinig zo irritant als een gezeurend kind. Je tolerantie voor gezeur kan variëren. Sommige ouders vinden een beetje gezeur niet erg, sommige verklaren een Gezeur-vrije Zone die het hele huis omvat. Dat is jouw keuze. Hier zijn een paar dingen om in gedachten te houden over gezeur:

  • Gezeur verschilt van klagen over iets dat legitiem fout is. Zorg dat je de boodschap hoort, niet alleen reageert op die verschrikkelijk irritante stem.
  • Waarschijnlijk 99,9% van alle kinderen zeurt, tenminste een beetje.

Goed idee!

Onthoud om naar de positieve intentie te kijken! Je kind is niet kwaad, en al zijn misgedrag heeft een reden erachter. Zoek de oorzaak, behandel niet alleen de symptomen.

  • Onthoud dat kinderen zeuren omdat het resultaat oplevert. Je grenzen consistent houden, en alleen "nee" zeggen als je het serieus meent, zal helpen het gezeur te verminderen.
  • Reageer op de gevoelens achter het gezeur, in plaats van alleen te proberen het gezeur te stoppen. Gezeur is een verzoek om aandacht. Vaak, als je stopt en je richt op het kind, verdwijnt het gezeur.
  • Als je een nul-tolerantie-voor-gezeur beleid wilt instellen, hier zijn je scripts: "Ik kan je niet horen als je in die toon met me praat," en "Als je erover zeurt, mag je het niet doen, en dat is dat." (Als je besluit dit af te dwingen, sta voorbereid op direct conflict en weerstand. Blijf ferm, één foutje en je woord is niks waard. Het gezeur zal stijgen.)

Vuil, vies taalgebruik

Een paar maanden mijn elfde jaar, ging ik door een vloek-fase, waarbij elk ander woord uit mijn mond vier letters had. Ik was niet alleen, mijn vrienden deden het ook. Een paar jaar later, mijn jongere zus ook.

Bijna alle kinderen doorlopen fasen waarin vloeken intrigerend en wenselijk is. Hoewel sommige experts het bijna een ontwikkelingsnorm beschouwen, kan het nog steeds best verstorend en embarrassant zijn voor ouders (en andere volwassenen). Kinderen vloeken om cool te zijn, hun vrienden te imponeren, en volwassenen te schokken. Wat kun je doen aan je kleine vuilbekje Felicity?

  • Veel kinderen experimenteren met vloeken. Bepaal waar jouw persoonlijke onthechtinggrens ligt – het niveau van vloeken, of de specifieke woorden, die je simpelweg onacceptabel vindt. Stel voor jezelf het verschil vast tussen bepaalde woorden en manieren van praten die je niet leuk vindt en niet goedkeurt maar wel voorbijgaat, en degene die onder geen enkel bedrag oke zijn.
  • Let op wat je zelf voorbeeld geeft. Hoe is jouw taalgebruik?
  • Probeer het vloeken "te negeren". Je kind doet het misschien om te zien welke reactie het van je krijgt. Als je het als kwestie afdoet, zal je kind waarschijnlijk heel snel verdergaan om je op een andere manier te irriteren.
  • Trek de grens bij bepaalde termen en uitdrukkingen. Racistisch, seksistisch, of vernederend taalgebruik is niet oke, net als vloeken tegen iemand. Er is een heel groot verschil tussen zout taalgebruik en schelden.

Klaarklappen en tegenpraten

Strijd tegen klaarklappen

Klaarklappen gebeurt meest frequent tussen broers en zussen, hoewel het ook tussen speelmaatjes voorkomt. Hier is het kwestie – niemand houdt van een "klapper", maar kinderen scoren vaak punten met het onthullen van informatie. Hier zijn een paar dingen om in gedachten te houden:

  • Beloon een klapper nooit door een kind te straffen wiens gedrag je niet gezien hebt.
  • Moedig kinderen aan om "te vertellen" alleen als er veiligheids- of morele kwesties aan de orde zijn. Benadruk dat een volwassene laten weten als er echt iets mis is, geen klaarklappen is.

Oh, die tegenprater!

Verhalen uit de ouderzone

Ik heb een zesjarige dochter die alles in twijfel trekt – autoriteit, aannames, je noemt het. De andere dag vertelde ik haar "Goudhaar en de Drie Beren" voor de zoveelste keer, en ze onderbrak me. "Is Goudhaar even groot als Beerke?" "Ik denk wel," zei ik, toevoegend, "Daarom is zijn stoeltje `juist goed' voor haar." "Goed," zei ze, en pauzeerde, "maar als ze even groot zijn, waarom breekt Goudhaar de stoel dan als ze erin zit?" Jeetje. Geheugen als een staalval. De Gebroeders Grimm schreven het antwoord op deze niet.

"Tegenpraten" staat ook bekend als "tegenpraten" of "moed", en het is een kwaliteit bij kinderen die gemengde reacties van volwassenen oproept. Het kind dat twijfelt en weerstaat is op momenten frustrerend, en weet vaak precies hoe je boos kunt maken. Aan de andere kant heeft een kind dat tegenpraat een sterke eigenwaarde, kan voor zichzelf opkomen, en toont kwaliteiten die in volwassenen respectwaardig zijn.

Overweeg waarom het tegenpraten van je kind zo vervelend voor je is. Is dit een kwestie van hiërarchie? Ben je verward door haar "tegenpraten" omdat je een volwassene bent, ze een kind is, en kinderen respectvol met volwassenen moeten praten? Houd in gedachten dat:

  • Voor jezelf opkomen is anders dan onrespectvol zijn. Echt tegenpraten is geweldig (hoewel frustrerend).
  • Het "tegenpraterige" kind neemt de oude bumperstickers "Autoriteit ter discussie stellen" en "Aannames ter discussie stellen" ter harte. Ze is waarschijnlijk een goede denker, intelligent, en misschien onderuitgedaagd. Geef dit kind meer verantwoordelijkheden!
  • Overweeg of het kind "tegenpraat" gewoon om een reactie van je te krijgen.
  • Dit is het kind dat voor jouw rechten zal vechten als je oud, grijs, en kreupel bent. Bevorder de positieve impuls hier. Hoe about haar inschrijven bij een debatteclub?
  • Toegenomen incidenten van "tegenpraten" kunnen op iets wijzen. Is je kind erg boos over iets? Hoe gaat ze met stress om? Is er iets ongewone stressvols gaande in het leven?
  • Alle kinderen zijn op momenten onbeschoft.
  • Het is geweldig, en passend, voor een kind om haar gevoelens en meningen te uiten. Ze kan dat met heftigheid, ze kan dat op een tegenpraterige manier doen, maar ze kan het niet op een misbruikende manier doen.

Previous:

Next: