• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

De 3 belangrijkste verschillen tussen een zintuiglijke meltdown en een driftbui

Als ouders kunnen we meestal herkennen wanneer ons kind een driftbui krijgt. Iets, meestal het woord 'nee' horen, zal hen triggeren. En plotseling veranderen ze in een banshee met een rood gezicht en wilde ogen. En er is nog iets waardoor ze hetzelfde zouden kunnen doen, een zintuiglijke instorting. Kernsmeltingen komen meestal van een minder directe bron. Maar hoe zie je het verschil? Er zijn een paar belangrijke indicatoren.

"Het is erg moeilijk voor ouders en veel professionals om onderscheid te maken tussen een zintuiglijke ineenstorting en een driftbui", zegt Dr. Fran Walfish, familie- en relatiepsychotherapeut uit Beverly Hills, auteur, The Self-Aware Parent , vaste kinderpsycholoog bij The Doctors , CBS TV , en co-ster op Sex Box , WE TV.

Meer: Een gids per leeftijd voor het instellen van discipline-gevolgen voor kinderen

Het is belangrijk op te merken dat, hoewel ze er hetzelfde uitzien, driftbuien en zintuiglijke meltdowns fundamenteel anders zijn. Een driftbui is meestal gerelateerd aan een behoefte of behoefte. Als je kind het gevoel heeft dat het vijf minuten extra nodig heeft om te spelen, maar het tijd is voor een bad, zullen ze waarschijnlijk een driftbui krijgen om te proberen hun zin te krijgen. Een zintuiglijke meltdown is vaak een reactie op een situatie. Als je in een drukke winkel bent en je kind schijnbaar uit het niets uit elkaar valt, is het waarschijnlijk een zintuiglijke ineenstorting.

Volgens Dr. Walfish zijn er drie manieren om het verschil te zien tussen een driftbui en een zintuiglijke meltdown.

Heb je nu geen tijd om te lezen? Bewaar voor later:

Hoe herken je het verschil tussen een zintuiglijke meltdown versus een driftbui

Intensiteit van driftbui

Ongetwijfeld kunnen driftbuien intens zijn, maar kinderen hebben meestal een niveau van bewustzijn tijdens een driftbui. Een driftbui kan bestaan ​​uit schreeuwen, stampen of slaan (maar hopelijk niet!) om te proberen te krijgen wat ze willen. Evenzo kunnen meltdowns hetzelfde hebben, maar ze beginnen bij 100 en blijven escaleren.

Duur van instorting voordat kind kalmeert

Een kind dat een driftbui krijgt, kan relatief snel stoppen als ze zich realiseren dat het hen niet krijgt wat ze willen. Als je ze negeert en het verdwijnt, dan heb je waarschijnlijk te maken met een driftbui. Kernsmeltingen zullen het waarschijnlijk moeilijker maken om het kind te kalmeren. Mogelijk moet u ze weghalen van het ding dat overstimulatie veroorzaakt (dwz ze uit een winkel halen) om ze te kalmeren.

Frequentie — of de driftbuien voor een langere periode aanhouden

Tantrums, vooral bij jonge kinderen, komen vaak voor. Ze gebruiken ze als een manier om grenzen te testen. De kans is groot dat als ze vier keer hun zin niet krijgen, ten minste twee van die keren resulteren in een driftbui. Kernsmeltingen komen niet zo vaak voor.

Of het nu een driftbui of een meltdown is, een plan hebben om het aan te pakken is de sleutel voor ouders. Het erkennen van hun gevoelens is het belangrijkste, wat er ook gebeurt. De opvolging is afhankelijk van de situatie. Met driftbuien wil je altijd standvastig zijn in je ontkenning. Op deze manier zullen ze uiteindelijk leren dat een driftbui geen effectieve manier is om te krijgen wat ze willen.

Kernsmeltingen vereisen vaak zachtere zorg. Omdat kinderen geen controle hebben over een meltdown, moet je ze ontmoeten waar ze zijn. Als dat simpelweg betekent dat ze diep ademhalen totdat ze kalmeren, of ze vasthouden om ze een veilige ruimte te bieden, moet je het in het moment voelen.

Dr. Fran's vijf tips voor het beheersen van driftbuien

1. Wees oprecht empathisch voor de strijd van uw peuter.

2.    Vertelling. Leer reflectief met empathie praten op het moment van een conflict. Je zou kunnen zeggen:"Johnny (gebruik zijn voornaam aangezien voornaamwoorden pas op 4-jarige leeftijd onder de knie worden) wilde meer video en mama zei dat het tijd was om in bad te gaan. Johnny werd boos. Het is moeilijk om te stoppen als je meer wilt."

3. Loop je schreeuwende kind fysiek naar zijn volgende bestemming, dat wil zeggen:naar het bad om hem te helpen zich te vestigen en te kalmeren. Kinderen zullen hun geschreeuw escaleren en protesteren, denkend dat je je nee in een ja zou kunnen veranderen. Als je weg bent van de plaats van het gewenste object, zal je kind sneller kalmeren.

4.    Als uw kind de controle kwijt is of agressief is (slaan, bijten, krabben of knijpen), houdt u uw kind op uw schoot en van u af gericht om uw kind te kalmeren. De houder biedt een veilige container, zodat u kunt fungeren als een vergaarbak voor de woede van uw kind. Je kind leert dat ze super boos kan zijn en dat je niet aanvalt, bekritiseert, de schuld geeft of instort als het doelwit van hun woede. Vertel uw kind wanneer ze niet meer aan u trekt, u zult loslaten. Op het moment dat haar spieren ontspannen, laat je haar los en prijs je haar dat ze leert zichzelf te settelen. Je hoeft haar niet te vaak vast te houden voordat je een afname ziet in de frequentie en intensiteit van haar oppositionele driftbuien.

5.     Geef uw kind geen les. Kinderen haten het om te horen wat ze moeten doen. Praat liever na een driftbui zachtjes met uw kind over wat hij wilde en voelde. Kom samen met alternatieve manieren waarop hij kan krijgen wat hij wil zonder een ineenstorting. Accepteer uw kind altijd waar hij is. We zitten allemaal in een leercurve. Niemand is perfect. We willen allemaal hetzelfde - erkend, gevalideerd en geaccepteerd worden - gebreken en zo!

Wil je voor eens en altijd een einde maken aan driftbuien? Hier zijn 6 strategieën om driftbuien en meltdowns te voorkomen.