De 3 belangrijkste verschillen tussen een sensorische meltdown en een tempertantaan

De 3 belangrijkste verschillen tussen een sensorische meltdown en een tempertantaan

Als ouders kunnen we meestal herkennen wanneer ons kind een tempertantaan gooit. Iets, meestal het horen van het woord "nee", triggert ze. En plotseling veranderen ze in een rood gezicht, wilde ogen, een banshee. Maar er is nog iets dat ze op een vergelijkbare manier kan laten handelen: een sensorische meltdown. Meltdowns komen meestal uit een minder directe bron. Maar hoe vertel je het verschil? Er zijn een paar cruciale indicatoren.

"Het is erg moeilijk voor ouders en veel professionals om te differentiëren tussen een sensorische meltdown en een tempertantaan," zegt dr. Fran Walfish, psychotherapeut voor gezinnen en relaties in Beverly Hills, auteur van The Self-Aware Parent, reguliere expert kinderpsycholoog bij The Doctors, CBS TV, en mede-ster in Sex Box, WE TV.

Meer: Een leeftijdsgids voor het stellen van discipline-gevolgen voor kids

Het is belangrijk om te noteren dat ze er hoewel ze er op kunnen lijken, fundamenteel verschillend zijn. Een tempertantaan heeft te maken met een wens of behoefte. Als je kind vindt dat ze nog vijf minuten extra willen spelen, maar het badtijd is, zullen ze waarschijnlijk een tantrum gooien om hun zin te krijgen. Een sensorische meltdown is vaak een reactie op een situatie. Als je in een drukke winkel bent en je kind blijkbaar uit het niets uiteenvalt, is het waarschijnlijk een sensorische meltdown.

Er zijn drie hoofdmanieren om het verschil te zien tussen een tempertantaan en een sensorische meltdown, volgens dr. Walfish.

Geen tijd om nu te lezen? Bewaar voor later:

De 3 belangrijkste verschillen tussen een sensorische meltdown en een tempertantaan

Hoe het verschil te zien tussen een sensorische meltdown vs. tempertantaan

Intensiteit van de tantrum

Zeker, tantrums kunnen intens zijn, maar kinderen hebben meestal een mate van bewustzijn tijdens een tantrum. Een tantrum kan schreeuwen, stampen of slaan (hopelijk niet!) omvatten om te krijgen wat ze willen. Op dezelfde manier kunnen meltdowns hetzelfde vertonen, maar ze beginnen op 100 en escaleren door.

Duur van de meltdown voordat het kind kalmt

Een kind dat een tempertantaan gooit, kan relatief snel stoppen als ze beseffen dat het niet helpt om wat ze willen te krijgen. Als je ze negeert en het uitzit, dan heb je waarschijnlijk te maken met een tantrum. Meltdowns maken het moeilijker om het kind te kalmeren. Je moet ze misschien wegbrengen van de oorzaak van overstimulatie (bijv. ze uit de winkel halen) om ze te laten kalmeren.

Frequentie - of de tantrums gedurende een langere periode aanhouden

Tantrums, vooral bij jonge kinderen, zijn gemeengoed. Ze gebruiken ze om grenzen te testen. De kans is groot dat als ze vier keer niet hun zin krijgen, ten minste twee van die keren resulteren in een tantrum. Meltdowns zijn niet zo frequents.

Of het nu een tantrum of een meltdown is, een plan om ermee om te gaan is cruciaal voor ouders. Hun gevoelens erkennen is het allerbelangrijkste, ongeacht wat. Het vervolg zal variëren, afhankelijk van de situatie. Bij tantrums wil je altijd vastberaden zijn in je afwijzing. Zo leren ze uiteindelijk dat een tantrum geen effectieve manier is om wat ze willen te krijgen.

Meltdowns vereisen vaak zachtere zorg. Omdat kinderen geen controle hebben over een meltdown, moet je ze ontmoeten waar ze zijn. Of dat nu simpelweg is ze diep laten inademen tot ze kalm zijn, of ze vasthouden om hen een veilige ruimte te bieden, je moet het in het moment voelen.

Dr. Fran's vijf tips voor het managen van tempertantaans

1. Wees echt empathisch met de worsteling van je kleuter.

2. Vertellen. Leer reflectief te praten met empathie in het moment van een conflict. Je kunt zeggen: "Johnny (gebruik zijn voornaam, want voornaamwoorden worden pas beheerst rond de vier jaar) wilde meer kijken en mam zei dat het badtijd is. Johnny werd boos. Het is moeilijk om te stoppen als je meer wilt."

3. Loop fysiek je schreeuwende kind naar zijn volgende bestemming, bijv. naar het bad om hem daar te helpen rustig worden. Kinderen zullen hun gillen en protest verhogen in de gedachte dat je je 'nee' misschien in een 'ja' verandert. Als je weg bent van de plek van het begeerde object, zal je kind sneller kalmeren.

4. Als je kind onbeheersbaar is of agressief is geweest (slaan, bijten, krassen of knijpen), houd je kind op je schoot met het gezicht van je af om je kind te helpen kalmeren. Het vasthouden biedt een veilige container zodat je kunt fungeren als ontvanger voor de woede van je kind. Je kind leert dat ze super boos kan zijn en dat jij niet aanvalt, critiqueert, blaamt of instort als doelwit voor hun woede. Vertel je kind dat je haar loslaat zodra ze ophoudt aan je te trekken. Het moment dat haar spieren ontspannen, laat je haar los en loof je haar dat ze zichzelf heeft weten te kalmeren. Je hoeft haar niet vaak vast te houden voordat je een afname ziet in frequentie en intensiteit van haar opposerende tantrums.

5. Houd je kind geen lezing. Kinderen haten om te horen wat ze moeten doen. Liever, na een tantrum, praat zachtaardig met je kind over wat hij wilde en voelde. Samen bedenken alternatieve manieren waarop hij wat hij wil kan krijgen zonder een meltdown. Accepteer je kind altijd waar hij is. We zijn allemaal op een leercurve. Niemand is perfect. We willen allemaal hetzelfde - erkend, gevalideerd en geaccepteerd worden - met fouten en alles!

Op zoek naar manieren om tantrums een keer voor allemaal te stoppen? Hier zijn 6 strategieën om tantrums en meltdowns te voorkomen.

Previous:

Next: