• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Hoe u uw kinderen kunt disciplineren - zonder hun zelfrespect te vernietigen?

We houden van onze kinderen, dus het lijkt duidelijk dat ze van zichzelf moeten houden. Zelfvertrouwen en lekker in je vel zitten zijn levensdoelen voor iedereen. Maar als het aanmoedigen van deze eigenschappen uw prioriteit als ouder is, kunt u het moeilijke gedrag van uw kind misschien vermijden, omdat u zijn zelfrespect niet wilt schaden. Terwijl ik schrijf in mijn boek Kid Confidence , moeten kinderen leren van hun fouten - en je kunt ze nog steeds verantwoordelijk houden zonder dat ze zich als slechte kinderen voelen.

Een van onze belangrijkste taken is om onze kinderen te leren relaties aan te gaan. Ze moeten begrijpen hoe hun acties andere mensen beïnvloeden en welk gedrag anderen wel en niet tolereren. Je schuldig voelen als ze iets verkeerd hebben gedaan, maakt deel uit van morele ontwikkeling. Het helpt hen de interne barometer te ontwikkelen die hen vertelt:"Ooh, ik heb het verprutst", zodat ze het goed willen maken. Gezond schuldgevoel is niet hetzelfde als je schamen of waardeloos voelen.

Hier zijn antwoorden op vragen die ik vaak van ouders hoor en manieren om kinderen in staat te stellen hun eigen problemen op te lossen.

Wanneer mijn kind zich misdraagt, worden ze erg boos als ik erop wijs. Waarom?

Sommige kinderen zijn extra gevoelig voor kritiek of hebben een laag zelfbeeld. Hoewel het standaardadvies is om het gedrag van een kind te bekritiseren in plaats van het kind, kunnen de meeste kinderen het verschil niet horen. Volwassenen kunnen rationaliseren:"Ik heb iets slechts gedaan, maar over het algemeen ben ik een redelijk goed mens." Kinderen zijn zwart-witdenkers. Als ze worden geconfronteerd met iets slechts gedaan hebben, voelen ze zich helemaal slecht.

Hoe kan ik voorzichtig met een situatie omgaan, maar zonder mijn kind van de haak te laten slaan?

De beste aanpak is een driestappenstrategie die ik 'zachte kritiek' noem. Het werkt zelfs goed met partners en collega's.

Stap één:bied een excuus aan voor hun gedrag. Begin met te zeggen:"Ik weet dat je het niet zo bedoelde" of "Je hebt je waarschijnlijk niet gerealiseerd" of "Ik begrijp dat je het probeerde." Dit vertelt hen dat je weet dat ze een goed kind zijn - een met goede bedoelingen - zelfs als ze het verknoeien.

Stap twee:vertel ze wat ze verkeerd hebben gedaan en hoe dit anderen heeft beïnvloed. Zeg:"Als je je broer slaat, doet zijn arm veel pijn." Het is misschien verleidelijk om toe te voegen:"Je behandelt hem altijd zo" of "Je geeft niet genoeg om de gevoelens van andere mensen", maar je maakt je punt niet duidelijker door hen van hun slechtheid te overtuigen.

Stap drie:ga vooruit. Kinderen kunnen niet ongedaan maken wat ze al hebben gedaan, en we willen niet dat ze met een slecht gevoel over zichzelf blijven zitten. Stel uw kind vragen om hem te helpen een plan te bedenken om dingen recht te zetten, zoals:"Wat kunt u doen om uw broer te helpen zich beter te voelen?"

Afhankelijk van de situatie kunt u mogelijke manieren voorstellen om het goed te maken. Dit kan inhouden dat je je verontschuldigt, troost, deelt, opruimt of een karweitje doet, zoals het recyclen. In de breedste zin, als uw kind iets heeft gedaan om het gezin pijn te doen, dan kunnen ze iets doen om het gezin te helpen. En als ze iets aardigs of nuttigs doen om het goed te maken, spreek dan oprechte waardering uit.

Mijn kind heeft absoluut hulp nodig bij het bedenken van betere oplossingen. Hoe kan ik ze een duwtje geven?

Als er een situatie is die vaak moeilijk is voor uw kind, is het nuttig om een ​​gesprek te voeren waarin u het probleem beschrijft door te zeggen:"Aan de ene kant ... maar aan de andere kant..." en moedig ze dan aan om naar voren te komen met mogelijke oplossingen. Zodra je de situatie vanuit twee perspectieven presenteert, zie je de hersenen van je kind bijna voor je ogen groeien. Ze gaan verder dan alleen "ik wil" om ook een ander gezichtspunt te bieden.

Wanneer je problemen met kinderen oplost, is hun eerste suggestie meestal volkomen onredelijk ("Mijn zus moet gewoon verhuizen!") en het is jouw taak om te zeggen:"Dat is een optie, maar het zou niet zorgen voor het andere deel van het probleem. Wat kunnen we nog meer doen?"

Uw kind kan leren om met ideeën te komen en deze te verfijnen als u geduldig bent en hen begeleidt bij het nadenken. Als de oplossing van uw kind dan een succes is, kunt u zeggen:"Wauw, uw oplossing heeft echt gewerkt." Het geeft kinderen de kracht om te weten dat ze een probleem hebben opgelost.

Als mijn kind een laag zelfbeeld lijkt te hebben, moet ik me dan zorgen maken?

Als ouders is het gewoon een kwelling om onze kinderen negatieve opmerkingen over zichzelf te horen maken. Het zorgt ervoor dat we er meteen in willen springen en laten zien hoe speciaal ze zijn. Hoewel het logisch lijkt dat kinderen die zich goed voelen over zichzelf gelukkiger zullen zijn, blijkt dat niet uit onderzoek. Studies hebben aangetoond dat een hoger zelfbeeld niet wordt geassocieerd met academisch succes, betere relaties of zelfs geluk - en overdreven lof kan averechts werken. Hoe harder je probeert om je kind te bewijzen dat ze geweldig zijn, hoe meer ze zullen beweren dat ze verschrikkelijk zijn of zich zorgen maken dat ze je lof nooit zullen kunnen waarmaken. In één groot onderzoek kreeg bijvoorbeeld een groep kinderen een cursus om het gevoel van eigenwaarde te verbeteren, terwijl een andere groep kinderen directe instructie kreeg in academische vakken. Raad eens wie er met meer vertrouwen naar buiten kwam? De kinderen die echte vaardigheden ontwikkelden in rekenen en lezen. Onze focus moet niet zijn om onze kinderen ervan te overtuigen dat ze geweldig zijn, maar om hen te helpen sterke vriendschappen en oprechte competentie te ontwikkelen.

Dat gezegd hebbende, we willen niet dat kinderen een laag zelfbeeld hebben omdat ze zich ellendig zullen voelen en een groter risico lopen op depressie. En het kan ook een self-fulfilling prophecy worden:een kind kan bang zijn om iets nieuws te proberen, omdat ze aannemen dat ze er slecht in zullen zijn of sociale situaties zullen vermijden omdat ze denken dat ze er niet in passen. Of ze zullen ga naar het andere uiterste en wees zo perfectionistisch dat niets ooit goed genoeg is.

De oplossing is niet om uw kind te leren zich beter te voelen over zichzelf. Het is om hen te helpen los te komen van harde zelffocus. Er staat tegenwoordig veel druk op mensen om te geven om hun imago en hoe ze overkomen. Echte eigenwaarde gaat niet over van onszelf houden; het gaat over het loslaten van de vraag:"Ben ik goed genoeg?" Denk aan wanneer je met een goede vriend bent. Je vraagt ​​je niet af:"Houden ze van me?" We willen kinderen helpen contact te maken met iets dat groter is dan zijzelf, of het nu een vriendschap is of een kans om te leren over een onderwerp dat belangrijk voor hen is.

Zal succesvol zijn het zelfvertrouwen van een kind vergroten?

Helaas zijn sommige kinderen er snel bij om hun overwinningen te verwaarlozen. Ze zullen hun optreden uit elkaar halen en volhouden dat het niet zo goed was. Uit een onderzoek bleek dat mensen met een laag zelfbeeld zich angstiger voelen na een overwinning dan na een nederlaag. Ze zijn bang dat ze het niet nog een keer kunnen doen of dat mensen meer van hen zullen verwachten.

Een manier waarop u uw kind kunt helpen zich competenter te voelen, is door te zijn wat ik een 'bevooroordeelde biograaf' noem. Vertel ze krachtige verhalen over tijden waarin ze worstelden maar uiteindelijk zegevierden. Je zou kunnen zeggen:"Ik herinner me dat je voor het eerst leerde fietsen en je viel en viel, en kijk nu eens naar jou, zoevend door de buurt!" Focus op het concrete:"Vroeger kon je dit niet, maar nu wel."

Wat moet ik doen als mijn kind niet doet wat ik vraag, zelfs niet als ik weet dat ze daartoe in staat zijn?

Zorg er allereerst voor dat je realistische verwachtingen hebt. Het is zo makkelijk om te denken dat je kind zich op een bepaalde manier zou moeten kunnen gedragen, maar je hebt te maken met het kind waar je bij bent. Als je ze altijd vraagt ​​om naar boven te gaan en zich klaar te maken om naar bed te gaan, en elke avond, 30 minuten later, hebben ze maar één sok uitgetrokken, dan moet je een andere aanpak proberen. Het maakt echt niet uit of de meeste kinderen van hun leeftijd zich kunnen klaarmaken om alleen naar bed te gaan of zelfs als haar jongere zus dat kan. Ik beschouw realistische verwachtingen als wat onze kinderen het grootste deel van de tijd kunnen doen, of iets meer dan dat.

Hoe kan ik mijn kind motiveren om zich goed te gedragen?

Zorg ervoor dat ze weten dat het mogelijk is om je te plezieren. Erken hun inspanningen en vooruitgang. Het ontwikkelen van geheugenverlies voor hun zonden uit het verleden is ook een van de meest genereuze dingen die je als ouder kunt doen. Kinderen veranderen zo snel dat wat uw kind vorige maand ook deed, praktisch door een heel andere persoon werd gedaan, dus er is geen reden om het opnieuw te beginnen.

Je kunt ook praten over hoe ze groeien of worden :"Jij en je broer hebben goed uitgezocht hoe je de achterbank kunt delen. Je wordt steeds beter in onderhandelen en compromissen sluiten" of "Je hebt de nieuweling op school geholpen om de computer te gebruiken. Je wordt het soort van een persoon die een behoefte kan zien en kan ingrijpen om te helpen."

De reden waarom de taal van het worden zo krachtig is, is dat het tegen je kind zegt:"Het maakt niet uit of je het in het verleden hebt verprutst, en het maakt niet uit als je het morgen verknoeit. Hier, nu, zie ik bewijs voor hoop." Wat een mooi cadeau om aan een kind te geven.