Hoe je weet of je een helikopterouder bent

Ben je een helikopterouder of ken je iemand die het is? Hoewel de meeste volwassenen het eens zijn dat betrokkenheid bij je kind belangrijk is, menen velen dat een kind ruimte moet krijgen om gewoon kind te zijn. Hier is hoe je kunt herkennen of je een helikopterouder bent.

Wat het betekent om een helikopterouder te zijn

De term "helikopterouders" wordt vaak gebruikt om een groep ouders te definiëren die over-ouderschap beoefenen. Helikopterouders worden beschuldigd geobsedeerd te zijn met de opvoeding, veiligheid, buitenschoolse activiteiten en andere aspecten van het leven van hun kinderen.

Critici bestuderen helikopterouders voor het overbeschermen van hun kinderen en het niet aanleren van een gevoel van onafhankelijkheid en een kan-do mentaliteit. Van baby tot college zijn helikopterouders zo betrokken bij het leven van hun kinderen dat hun carrière en eigen interesses meestal op de achtergrond treden of helemaal worden opgegeven. Helikopterouders worden ook beschuldigd hun kinderen te overprogrammeren en hen geen vrije tijd te geven om zelf te spelen en te ontdekken.

Helikopterouders verdedigen hun opvoedingspraktijken, zeggend dat ze alleen uitkijken voor de veiligheid en opvoeding van hun kinderen.

Ze wijzen er ook op trots te zijn op hun grote betrokkenheid bij het leven van hun kinderen. Het is waarschijnlijk dat helikopterouders al sinds het begin van de ouderschap bestaan, maar de praktijk van over-ouderschap kwam in eigen rechte ergens in de jaren '90. Rond die tijd werden ouders overladen met nieuwsberichten over kinderontvoeringen, academische competitie en, uiteindelijk, concurrentie in een wereldwijde economie.

Natureel, deze verhalen schrokken ouders. Ze willen hun kinderen beschermen tegen alle gevaren in de zee. Ze willen ook dat hun kinderen elke beschikbare kans krijgen en excelleren. Dit creëerde een omgeving waarin sommige ouders werden (wat anderen lijkt) overbeschermend en te veel bezig met de prestaties van hun kinderen. Soms kan dit worden gezien als het over het hoofd zien van het echte geluk van het kind of ze te hard aan te drijven.

Waar je helikopterouders vindt

Helikopterouders zijn veelvoorkomend in de lagere klassen. Ze zijn ook aanwezig op middenscholen, middelbare scholen en zelfs op universiteitsniveau. De praktijk van over-ouderschap bij oudere kinderen kan voor kinderen embarrassant zijn. Oudere tieners en jongvolwassenen zijn vaak desperaat om hun onafhankelijkheid te vestigen en zich los te maken van hun gezinnen.

Er is een moment waarop je kind een bepaalde leeftijd bereikt waarop bijna elke ouder moet toegeven dat ze los moeten laten.

Sommige ouders kiezen ervoor hun kinderen meer vrijheid te geven in de middenschool en middelbare school naarmate ze een toename in persoonlijke verantwoordelijkheid tonen.

Dit kan een gradueel proces zijn, en met elke goede keuze die een tiener maakt, krijgt hij meer vrijheid. Het is een natuurlijke voortgang die hen langzaam leert wat het betekent om volwassen te zijn en hun eigen keuzes in het leven te maken.

Vrije opvoeding vs. over-ouderschap

Vrije opvoeding is de tegenhanger van over-ouderschap. Vrije-opvoeders geloven dat kinderen het beste leren wanneer ze fouten mogen maken, alleen tijd doorbrengen en minder sociale verplichtingen hebben. Vrije-opvoedingskinderen hebben meestal veel tijd voor spel en ontdekking, zonder toezicht of micromanagement van ouders of volwassenen.

Net als met helikopterouders kan vrije opvoeding tot een extreme worden getild. Een huishouden met weinig regels en geen activiteiten kan ertoe leiden dat kinderen slecht presteren op school, waardevolle sociale kansen missen of in de problemen komen. Experts zullen waarschijnlijk nog lange tijd de voor- en nadelen van over-ouderschap en vrije opvoeding bespreken. Dit laat ouders de balans zoeken die past bij hun gezin.

Met grote waarschijnlijkheid zullen de meeste kinderen uitsteken of heel goed presteren met een opvoedstijl die ergens in het midden ligt.

Als ze de kans krijgen om ab en toe te spelen, te ontdekken en gewoon kind te zijn, kan een kind hun individuele persoonlijkheid en interesses ontwikkelen. Ouders kunnen de interesses van het kind helpen nuanceren en activiteiten vinden waarin ze samen betrokken kunnen zijn zonder overplanning.

Natuurlijk is de veiligheid van een kind een zorg voor elke ouder en het is onwaarschijnlijk dat welke opvoedstijl ook, er een argument over zal zijn. Het doel van alle ouders is hun kinderen gelukkig en veilig te houden, sommigen benaderen het alleen op een andere manier.

Previous:

Next: