• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Dlaczego mój maluch jest tak wybredny? 6 przyczyn wybrednego jedzenia

Wybredne jedzenie jest tak powszechną częścią maluczości, jak wściekłości, walki o pójście do łóżka czy chęć ubrania gumowych butów w upalny dzień. Innymi słowy? Zachowanie, które jest zupełnie normalną częścią rozwoju Twojego malucha – i z czego, w czasie, Twój maluch wyrosnie.

Na razie jednak możesz zastanawiać się, co możesz zrobić, by złagodzić perspektywy pokarmowe dziecka i uczynić posiłek mniej męczącym. Istnieje wiele strategii pomagających przy wybredności, ale zanim je zastosujesz, warto ustalić, dlaczego Twój maluch jest tak wybredny.

Czasem chodzi o chęć decydowania, w which case odrobinę psychologii odwrotnej może czynić cuda. Innym razem winowajcą jest coś prostszego – może Twój słodziuch zjada za dużo przekąsek albo Twoje pojęcie odpowiedniej porcji jest zniekształcone.

Jakikolwiek problem, jest na niego rozwiązanie. Oto sześć najczęstszych przyczyn wybrednego jedzenia u maluchów, plus proste sposoby na zachęcenie dziecka do większej odważności.

Chce utwierdzić swoją niezależność i mieć kontrolę

Szansa jest duża, że Twój maluch nie zawsze chętnie sprząta zabawki ani współpracuje, gdy ubierasz ją. Więc dlaczego miałaby zawsze zgadzać się na jedzenie tego, co kładziesz przed nią?

Opór jest porządkiem dziennym w tych dniach, gdy dziecko zaczyna stać się bardziej niezależne i pragnie większej kontroli. A decydowanie przy stole to jeden ze sposobów na utwierdzenie siebie.

Uleganie prośbom o tylko płatki lub ciastka tylko pogorszy problem wybredności, oczywiście. Ale możesz wciąż dać małej zjadaczce poczucie bycia zarządcą tego, co ląduje na jej talerzu.

Ustal zasadę: jeden posiłek dla wszystkich (bez specjalnych prośb!), ale daj maluszce opcję decydowania, co i ile z każdego produktu chce zjeść. Nie każde danie na stole musi być faworytem dziecka. (A ekspozycja na nowe produkty może z czasem zachęcić do ich spróbowania.) Ale celuj w to, by co najmniej jeden produkt był znany i lubiany przez malucha.

Opcież się też kusząc do szantażu lub negocjacji nad jedzeniem. Proszenie malucha o trzy kęsiki kurczaka w zamian za ulubione ciastko tylko pogłębia wybredność, a ponadto przesyła komunikat, że słodkie przysmaki mają wyższą wartość niż inne jedzenie.

Jest sceptyczna wobec nowości

Rutyny są uspokajające dla maluchów, od insystowania na czytaniu tej samej książki przed snem co noc po konieczności cięcia kanapki w określony sposób. Przy takiej chęci przewidywalności, wyobraź sobie, jak nowy produkt o innym kolorze lub zapachu może wydawać się bardzo, bardzo podejrzany.

Nie znaczy to, że możesz podawać tylko produkty ze strefy komfortu, jak makaron, nuggetsy z kurczaka lub płatki. Nawet jeśli maluch mówi „nie” nowym produktom, powinnaś ich dalej oferować. Oczywiście, może to potrwać wiele, wielu posiłków (często od 10 do 15!), zanim zdecyduje się na przysmak. Ale nigdy nie spróbuje czegoś, jeśli nigdy nie trafi na stół.

Spróbuj nie naciskać na malucha, by spróbowała nowego produktu – to tylko sprawi, że bardziej się zakopie. Jeśli nie jest zainteresowana szparagami, nie ma problemu! Dziś więcej smacznych warzyw dla Ciebie. Rozważ podawanie nowego produktu z znanym (makaron z serem z małymi różyczkami brokułów, kto by się nie chciał?).

Nie lubi intensywnych smaków

Jeśli warzywa w szczególności wydają się problematyczne dla Twojej miniaturowej gurmanki, winne mogą być jej nadwrażliwe kubki smakowe. Silne, gorzkie smaki, intensywne zapachy i nietypowe tekstury mogą przytłaczać młodych jadaczy (i może to wyjaśniać, dlaczego tyle maluchów szaleje na fadnym jedzeniu jak czerepki i tost).

Szansa jest duża, że Twoja słodka grochowina w końcu polubi kale lub kapustę. Ale jeśli duże smaki to twarde „nie” teraz, spróbuj zmostkać lukę parami, które sprawią, że jedzenie będzie łatwiej do połknięcia.

Pasterki papryki mogą nie być tak obraźliwe, gdy są moczone w hummusie lub sosie ranch (upewnij się, że pasterki są długie i zostawaj blisko, by uniknąć ryzyka zadławienia). A drobinki szpinaku prawdopodobnie zostaną zagłuszone smakiem sosu pomidorowego i sera w warzywnym lasagne.

Nie jest głodna w czasie posiłku

Garść całkowitoziarnistych preceli tu, szklanka mleka tam. Właściwie dobrane przekąski to konieczność dla aktywnych maluchów, by trzymać je w formie, ale ciągłe przegryzanie utrudnia budowanie wystarczającego apetytu na posiłki.

Opcież się kusząc do oferowania przekąsek bez planu i trzymaj się przewidywalnego harmonogramu jedzenia. Większość maluchów dobrze radzi sobie z trzema głównymi posiłkami plus dwie lub trzy pożywne przekąski dziennie. Staraj się podawać przekąski co najmniej godzinę lub dwie przed planowanym posiłkiem, by dziecko wciąż było głodne na lunch i obiad. I ogranicz dzienną dawkę mleka do 470–710 ml (2–3 szklanki). Więcej może negatywnie wpłynąć na wchłanianie żelaza, nie mówiąc o tym, że sprawi, że maluch będzie niepotrzebnie syty, gdy podasz prawdziwe posiłki.

Jeśli Twój chciwy jadacz prosi o jedzenie w innych czasach, przypomnij jej, kiedy nastąpi następna zaplanowana przekąska lub posiłek i przekieruj uwagę na coś inego. Czasem dzieci chcą po prostu przegryzać z nudności, więc zaproponuj inną aktywność – czytanie wspólnie, budowa wieży z klocków lub wyjście na dwór, by spalić energię.

Twój maluch wciąż może nie chcieć zjeść dużo lub niczego przy każdym zaplanowanym posiłku i przekąsce, i to w porządku. Nie powinnaś zmuszać dziecka do jedzenia, gdy nie jest głodna, mówią eksperci. To może wywołać walki o władzę przy stole, nie mówiąc o tworzeniu negatywnych skojarzeń z posiłkami i utrudnieniu maluchowi w słuchaniu sygnałów głodu i sytości ciała.

Jej apetyt nie jest tak duży, jak kiedyś (ani tak duży, jak oczekujesz)

Maluchy rosną wolniej niż niemowlęta, więc nawet jeśli Twoja słodziaka miała nieskończone zapał do jedzenia przed pierwszym rocznikiem, teraz może nie potrzebować tak dużo energii.

Może też się zdarzyć, że po prostu myślisz, że maluch potrzebuje więcej jedzenia, niż tak naprawdę. Porcje dla maluchów są mikroskopijne – średnio ilość na jej talerzu powinna wynosić około ćwierć do połowy tego, co podałabyś sobie!

Spróbuj nie martwić się, czy maluch nie je to, co wygląda na wystarczająco dla Ciebie. Zamiast tego skup się na oferowaniu pożywne posiłki i przekąski w regularnych porach i pozwól maluchce decydować, ile wleci do brzucha. Czasem poprosi o dodatek (a nawet trzeci!), innym razem zjedzie ledwie widoczną łyżkę.

Dopóki jej przyrost wagi i wzrost są w normie i ona jest swoją zwyczajną enerwiczną osobą, jej zapotrzebowanie kaloryczne jest prawdopodobnie zaspokojone. (Jeśli podejrzewasz, że brak apetytu wpływa na wzrost, porozmawiaj z pediatrą.)

Przejęła wybredność od innych

Czy Ty na posiłkach ledwo gryziesz, na rzecz przegryzania całego dnia? Czy starsze rodzeństwo regularnie oświadcza warzywa za obrzydliwe? Maluchy uczą się obserwując świat wokół, więc jeśli inni są wybredni przy stole, zrozumiałe, że Twój mały może iść tą samą drogą.

Jedną z najlepszych rzeczy, jakich możesz zrobić, by wychować zdrowego jadacza, jest modelowanie dobrych nawyków samemu. Oznacza to podawanie i jedzenie szerokiej gamy pożywnych produktów i wspólne posiłki rodzinne tak często, jak to możliwe.

Czy to sprawi, że Twoja sceptyczna słodziaka przejdzie od jedzenia tylko tostów z masłem orzechowym do prośby o brukselkę? Prawdopodobnie nie. Ale widzenie Twojego zdrowego, relaksującego stosunku do jedzenia z czasem przełoży się na dziecko. I pewnego dnia dobry szansą jest to, że odkryjesz, że Twoja niegdyś wybredna jadaczka nie jest już tak wybredna.