Ciążowa pauza

Nigdy nie poświęcałam zbyt wiele uwagi kwestii posiadania dzieci. Może dlatego, że byłam jedynym dzieckiem samotnej mamy i obserwowałam jej zmagania, które nie wyglądały na przyjemne. Może dlatego, że poznałam Pana Prawdę, gdy pychałam już 40. Może dlatego, że nigdy nie zarabiałam fortuny i wiem, jak to drogie. Może dlatego, że świat jest tak zepsuty, że nie wiem, czy wstawianie dzieci do niego to dobry pomysł. Po prostu wydawało mi się ważniejsze, by postarać się wychować samą siebie i stać się zrealizowaną, niż być mamą. Było to tak do zeszłego miesiąca.

Opóźniła mi się miesiączka.

I to było dziwne, bo nigdy mi się nie opóźnia. Przez 35 lat można było ustawiać zegar moim cyklem. Fakt, byłaem tak regularna, że przez lata miesiączka przychodziła co czwartą sobotę. Mogłam planować życie wokół tego. „Przepraszam, Larzy, nie mogę na imprezę, bo będę miała tam miesiączkę i już myśl o tym mnie męczy”.

W zeszłym miesiącu dzień, w którym miała przyjść, minął. I kolejny. I kolejny. O Boże! Może to cud? Mam 46 lat. Ile mogę jeszcze mieć jajeczek? A mąż – powiedzmy tak, są powody, by wierzyć, że jego nasienie może być nieco… leniwe. Dodajmy do tego naszą nieregularną życie seksualne. Za dużo informacji?

Zaczęłam guglać jak szalona.

Jak szybko mogę zrobić test? Czy będzie wiarygodny? Pobiegłam do sklepu i kupiłam test EPT. Wróciłam do pracy na bieg i zrobiłam test w kabinie toaletowej. Poczekałam. Powiedział, że nie jestem w ciąży. Cholera! Przecież jestem w ciąży! Po prostu nie ma jeszcze wystarczająco HCG w moczu, to wszystko.

Wróciłam do biura i guglałam dalej. Co z tymi skurczami, które mam? Skurcze implantacyjne, oczywiście. W sieci o tym wszędzie. Blastocystyka zakorzenia się w ścianie macicy!! Imię dla dziecka. Aranżacja pokoju. Ubranka. Pomysły na baby shower. O Boże, będę miała dziecko.

Najbardziej niesamowite było to, jak ważna się czułam.

Moje życie nabrało zupełnie nowego kolorytu. Nagle wydawało się napełnione sensem i celem. Jakby Bóg miał faktycznie plan dla mnie. Zwolniłam i jeździłam ostrożniej, zastanawiając się, jak fotelik wygląda na tylnej ławce. Chciałam wózek do biegania, choć nie biegam.

I ciekawie – czułam się piękniej. Kupiłam naklejane paznokcie z francuskimi końcówkami za 6 dolarów w Rite Aid, bo ciążone mamy zawsze mają te piękne paznokcie. Sprawiły, że czułam się bardziej w ciąży.

Gdy miesiączka opóźniła się o 5 dni, zrobiłam kolejny test.

Też wyszedł negatywny. Nie martwię się. Poszłam do Whole Foods i kupiłam witaminy prenatalne i litr drowego, małopartyjnego lodu, który zjadłam na lunch. Dodatkowy wapń jest ważny.

Nie mogłam się doczekać, by powiedzieć moim rodzicom. Nigdy by się nie spodziewali. Mama przyleci i będzie częściej odwiedzać, by pomóc z dzieckiem, pomyślałam. Nie będę musiała pracować przez co najmniej rok. To jak wczesna emerytura! Nie mogę się doczekać. Tata będzie w siódmej niebie. Liczy na moich półbracia i półsiostrę, obojga dwudziestolatków, by dać mu wnuków. Ale nie. To będzie ja. Jego najstarsza. Jego pierworodna.

W piątek poszedłam do łazienki i tam to było.

Ciocia Flo. Może to krwawienie implantacyjne? Dzieje się u 30% kobiet. Wzięłam głęboki oddech i powiedziałam sobie to nieuniknione. Nie jestem w ciąży. Spompowana, poszedłam kupić ładną butelkę Chardonnay dla siebie. Gdy wróciłam do domu i odkurkowałam, Kevin podszedł i przytulił mnie.

Próbuję nadal czuć się ważną.

By nadal czuć, że moje życie ma sens i cel. Ale czuję się trochę bezkierunkowo w tej chwili. Dlaczego Bóg rozdaje ciąże liceistkom i odmówia im najbardziej oczywistym kandydatom? Wiem, biologia. Ale to zły design, jeśli mnie pytasz.

Nasze kolejne polecane:

Tylko jedno

Zdrowie nasienia i 10 rzeczy, które mogą wpływać na płodność

Eugene – Eugene

Previous:

Next: