• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Oto, jak wygląda niepłodność...

Jak to jest próbować zajść w ciążę?

• To poczucie dreszczyku ekscytacji, że NA KOŃCU próbujemy!
• To budzenie się każdego dnia i pocieranie brzucha w nadziei, że tam jest mały człowiek.
• To bieganie do łazienki na poranny mocz (bo wiecie, że to najlepszy czas) by zmoczyć patyk, który może zmienić Wasz cały świat.
• To trzymanie zmoczonego patyka w ręku i gapienie się w niego, aż odliczy czas.
• To przyświewanie, by zobaczyć, czy może w odpowiednim świetle ta linia się pojawi.
• To wyrzucanie testu… ale potem wyciąganie go z kosza kilka godzin później, by sprawdzić, czy nie zmienił się na pozytywny.

Jak to jest dowiedzieć się, że masz problemy z płodnością?

• To siedzenie w gabinecie lekarza i stawianie oporu płaczowi.
• To wracanie do domu i googlanie wszystkiego, co można znaleźć o swojej diagnozie. Dla mnie? To PCOS.
• To mierzenie temperatury każdego ranka i logowanie.
• To zamiana przyjemnej części próbowania w mechaniczny, skorografowany rytuał, gdzie inne przyjemne rzeczy były wycinane, bo „po co? To nie zrobi dziecka”.
• To modlitwa o miesiączkę, czego nigdy nie myślałam, że zrobię. Bo wiedziałam, że jak nie dostanę miesiączki, nie mogę zacząć rundy Clomidu, co oznacza nadal brak dziecka.
• To sprawdzanie części mojego ciała, o których nigdy nie myślałam, że będę sprawdzać.
• To branie każdej witaminy i suplementu w książce I kładzenie z podniesionymi biodrami i nogami do bólu…

Jak to jest robić to wszystko i nadal nie być w ciąży?

• To. Jest. Zrujnowujące.
• Płakałam WSZYSTKIE CZASY. Płakałam w drodze do domu z zajęć. Płakałam brzydko w prysznicu, gdzie nikt nie widział ani nie usłyszał. Łzy wyskakiwały za okularami przeciwsłonecznymi, gdy przyjaciółki opowiadały swoje ekscytujące nowiny.
• Czułam się całkowicie sama.
• Nikt nie chciał ze mną o tym gadać. Nikogo nie obchodziło, że walczę z zajściem w ciążę. Mąż był zmęczony słyszeniem o tym.
• Mój mąż, mój wspaniały mąż, zawsze był tak pozytywny, co mnie wściekło! Jak: „jak możesz być tak spokojny i pełen nadziei? Czy nie wiesz, że to nie jest takie proste?!”
• Zamknęłam się, stałam się pesymistką i zła.
• Byłam pełna bólu i gniewu. Jak tyle ludzi może zajść w ciążę przez przypadek? …a ja tu robię wszystko „dobrze” i nadal nie mogę zajść w ciążę.
• Nienawidziłam siebie….obwiniałam siebie….

Co zrobiłam dalej?

• Znudziło mnie to samo krążenie leków, które nie robiły absolutnie nic.
• Zmęczyło mnie bierne czekanie na kolejne dni. Bo dla lekarzy im więcej czasu minęło, tym poważniej mnie brali.
• Siedziałam cierpliwie w gabinecie specjalisty trzymając mąż za rękę, ekscytowana, że robimy krok w stronę bycia mamą.
• Bałam się, co powiedział.
• Bałam się, że zbankrutujemy próbując mieć dziecko. Bałam się, że nie będzie nic, co mogliby dla nas zrobić. Bałam się, że nigdy nie będę matką…

Jak skończyła się moja historia niepłodności?

• Skończyła się moimi wieloma długimi, wczesnorannymi wyjazdami do gabinetu specjalisty.
• Skończyła się moimi zastrzykami i mnóstwem badań krwi.
• Skończyła się moim ostatecznym uzyskaniem tych 2 linii na tym świętym patyku!!
• Skończyła się zobaczeniem dwóch małych czarnych kropek na moim USG…

Gdzie jesteśmy teraz?

Po długiej i trudnej ciąży, moi piękni maluchy przyszli na świat z cesarewem nagłym. Pamiętam, jak leżałam na tym zimnym stole szpitalnym, zestraszona, modląca się i wstrzymująca oddech na ten święty krzyk, który przebije moje uszy. Łzy zaczęły spływać po moich policzkach w momencie, gdy usłyszałam ten pierwszy krzyk. Przyłapałam ich blisko, najmniejsze i najpiękniejsze niemowlęta, jakie widziałam, płacząc łzami czystej radości. Byli zdrowi i silni!

Nasze kolejne reko: Brudne strony próbowania zajścia w ciążę, których nie oddałabym