Zwalczanie trudności nowej mamy
Stanie się matką to jedno z najważniejszych wydarzeń w życiu kobiety, ale też ogromna zmiana. Dotąd miałaś dużą autonomię – teraz małe istota zależy od Ciebie non-stop. Ciąża i poród obciążają fizycznie i psychicznie. To normalne, by matki zmagały się z adaptacją. Bądź cierpliwa i nie bój się prosić o pomoc.
Fizycznie
Mimo 9 miesięcy dolegliwości ciąży i porodu, pierwsze tygodnie po porodzie bywają nieprzyjemne – bez względu na tryb porodu. Typowe objawy: skurcze, krwawienie, zaparcia, pocenie się, zaczerwienione oczy, ból cznót, pęknięte sutki. Możesz czuć, że ciało się rozpada, ale w ciągu kilku tygodni ustąpią bóle i wrócisz do normalności.
Emocjonalnie
Według Amerykańskiego Stowarzyszenia Ciąży, 70–80% matek przeżywa „baby blues” – łagodną depresję poporodową. Zazwyczaj zaczyna się kilka dni po porodzie i trwa do 2 tygodni. Objawy: łzawność, drażliwość, bezsenność, zmęczenie, problemy z koncentracją, niepokój, niecierpliwość. Pamiętaj: hormony są w ruchu i potrzebują czasu na ustabilizowanie. Co robić
Życie nigdy nie będzie tak samo. Rodzicielstwo jest wspaniałe, ale daj sobie czas na adaptację. Jeśli możesz, weź urlop, by odpocząć i goić się. Poproś bliskich o pomoc z jedzeniem, dzieckiem, praniem, sprzątaniem. Zdbaj o dietę i ruch – to podnosi nastój. Rozmawiaj z partnerem i przyjaciółmi o uczuciach. Puść perfekcjonizm – na początku wystarczy troszczyć się o dziecko i siebie. Wskazówki
Normalne trudności w pierwszych tygodniach to nie to samo co depresja poporodowa, która trwa miesiącami: bezsenność, gniew, drażliwość, niska libido, gwałtowne wahania nastroju, smutek, wstyd, poczucie winy, utrata apetytu, trudności z wiązaniem z dzieckiem, myśli samobójcze lub o szkodzeniu dziecku. Czasem pojawia się psychoza poporodowa (halucynacje, dezorientacja, paranoja, próby samobójcze, agresja wobec dziecka) – wtedy natychmiast szukaj pomocy.
