• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Hysterie 3-latka się pogarszają? Zrób tę JEDNĄ rzecz

Dlaczego hysterie Twojego 3-latka się pogarszają

Prosta odpowiedź: Twoje dziecko brakuje umiejętności regulacji emocji.

Kiedy dziecko rośnie, ma więcej potrzeb, a frustracja rośnie, gdy te potrzeby nie są zaspokajane. Kombinacja niedostatecznych umiejętności regulacji i zgromadzonej frustracji prowadzi do gorszych hysterii. Hysterie 2-latka zamieniają się w niekontrolowane wybuchy 3-latka i walki o władzę.

Dlaczego dzieci brakuje umiejętności regulacji emocji

Niemowlęta nie rodzą się z umiejętnością regulacji emocji. My musimy uczyć dzieci tych umiejętności i zapewnić odpowiednie środowisko do nauki.

Wielu rodziców stosuje techniki behawioralne, które w rzeczywistości nasilają hysterie. Gdy hysterie stają się częstsze i agresywniejsze, ci rodzice stosują jeszcze surowszą kontrolę zachowania – powstaje złośliwy cykl przymusowy.

Czy rodzice powinni się martwić

Dysregulacja emocjonalna leży u podstaw zaburzeń psychiatrycznych: depresji, lęku, zaburzenia osobowości borderline.

W długim terminie i rodzice, i dzieci korzyści z nauczania dzieci adaptacyjnej regulacji emocji.

Zrób tę JEDNĄ rzecz, gdy hysterie malucha się pogarszają

Najważniejsza rzecz, jaką rodzice powinni zrobić, by uspokoić hysterie malucha to:

Zmień swoje myślenie…
z „jak zatrzymać hysterię” na „jak nauczyć dziecko samoregulacji”.

Zmieniając nastawienie, przesuwasz fokus z własnych potrzeb (zatrzymanie hysterii) na potrzeby dziecka (nauka samoregulacji).

Zmiana nastawienia pomaga też rodzicom uniknąć pułapki negatywnego etykietowania.

Gdy rodzice etykietują wybuchy jako „hysterie”, zapominają, że bardzo małe dzieci mają wybuchy emocjonalne, a nie manipulacyjne. Gdy wierzą, że dziecko je manipuluje lub chce uwagi – czują się zdenerwowani. To sprawia, że większość rodziców traci spokój i pogarsza sprawę.

Zmieniając nastawienie i skupiając się na nauce kontroli nad sobą, zamiast zatrzymywaniu hysterii – zyskujecie obaj.

Jak pomóc 3-latkom rozwinąć samoregulację

Modelowanie

Dzieci uczą się regulacji przez obserwację. Obserwują Twoją reakcję. Twój sposób zachowania pokazuje, jak kontrolujesz emocje.

Jeśli Ty nie potrafisz regulować swoich emocji ani zostać spokojnym – jak możesz oczekiwać tego od malucha z niedorozwinionym mózgiem i mniejszym doświadczeniem życiowym?

Trudno zostać spokojnym przy krzyczącym maluchu, który nie przestaje płakać – ale dla dziecka to setnie trudniejsze.

Bądź responsywny, ciepły i akceptujący

Badania pokazują: ciepły, responsywny i akceptujący styl wychowawczy kojarzy się z lepszą samoregulacją u dzieci. Gdy rodzice są responsywni i ciepłi, dzieci chętniej szukają pomocy u rodzica w regulacji emocji. Te dzieci wykazują lepsze umiejętności samoregulacji.

Zadbaj o pozytywny klimat rodzinną

Samoregulacja zależy od klimatu emocjonalnego w rodzinie. Pozytywne środowisko emocjonalne ściśle koreluje z lepszą samoregulacją. Gdy klimat emocjonalny dziecka jest negatywny, przymusowy lub nieprzewidywalny – dziecko jest wyższym ryzyku bycia bardziej emocjonalnie reaktywnym i mniej zregulowanym.

Jak radzić sobie z hysteriami w momencie wystąpienia

Radzenie sobie z hysteriami 3-latka jest podobne do hysterii malucha. Oto szczegółowy przewodnik krok po kroku: Jak radzić sobie z hysteriami malucha

Podsumowanie 7 wskazówek z tego artykułu:

1. Użyj prostych wyborów lub rozpraszaczy, by odwrócić uwagę.
2. Nie rozumuj z nimi.
3. Pomóż im odzyskać równowagę emocjonalną lub uniknąć krzywdzienia kogoś – trzymając lub przytulając.
4. Zostań spokojny, bądź pozytywny, ale nie ustępuj.
5. Nie karaj.
6. Ucz słownictwa, by mogły wyrażać się werbalnie.
7. Pilnuj głodu, gniewu, samotności i zmęczenia, by prewencyjnie zapobiegać hysterii.

Jak zapobiec pogarszaniu się hysterii 3-latka

Unikaj tych pięciu błędów wychowawczych, jeśli hysterie dziecka się pogarszają.

1. Nie gniewaj się

Aby małe dzieci nauczyły się samoregulacji, potrzebują dobrego modelu.

Gdy rodzice gniewają się na dzieci za hysterie – modelują, co robić, gdy sprawy nie idą po ich myśli.

Kilka wolnych, uważnych oddechów to najłatwiejszy i najszybszy sposób na uspokojenie się, by nie zdenerwować się. Codzienna medytacja też pomaga rodzicom zostać spokojnymi w stresujących chwilach.

2. Nie karaj

Rodzice często wierzą, że brak dyscypliny powoduje hysterie. Dlatego próbują dyscyplinować mocniej. Niestety, mylą karę z dyscypliną. Słowo dyscyplina znaczy „uczyć”, nie „karac”.

Rodzicielstwo zmuszeniowe nie działa. To udowodnione dziesięcioleciami badań.

Kara nie jest jedyną drogą, ani dobrą, by uczyć. Gdy jesteśmy życzliwi i cierpliwi – uczymy lepiej niż gdy jesteśmy surowi i złośliwi. W przeciwieństwie do zatrzymywania hysterii – kara je nasila.

Badacze stwierdzili: kara negatywnie wpływa na regulację emocji dziecka i promuje agresję – co pogarsza hysterie.

Małe dzieci nie potrafią samodzielnie kontrolować emocji. „Samo-uspokajanie” nie dzieje się w próżni. Dzieci potrzebują pomocy rodziców, by nauczyć się samo-uspokajania.

3. Nie ignoruj

Najczęstsza rada, jaką rodzice dostają o hysterii malucha: ignoruj je.

3-latek zazwyczaj nie potrafi dostatecznie kontrolować emocji, by zatrzymać hysterię samodzielnie. Dziecko w hysterii cierpi emocjonalnie.

Jak byś się czuł, gdybyś był w bólu, a bliscy ignorowali Cię lub zamknęli w pokoju zamiast pomagać?

Pewnie byś się zdenerwował, prawda?

Wielu dzieci w hysterii czuje tak samo. Emocje stają się jeszcze bardziej intensywne i pobudzone. Używając gorszych umiejętności emocjonalnych, próbują uspokoić bardziej wzbudzony układ nerwowy.

Wielu rodziców myśli, że ignorowanie dziecka w hysterii nauczy je samo-uspokajania.

To myślowe życzenia.

Regulacja emocji nie działa tak.

Możliwe, że niektórzy 3-latkowie przestaną robić hysterie, jeśli zignorujesz je.

Ale zostawiając ich same, zamiast pomagać – rodzic modeluje obojętność wobec cierpienia innych. Uczą dzieci, że nie muszą empatyzować… i potem dziwimy się, dlaczego społeczeństwo pełne jest ludzi bez empatii.

4. Nie ustępuj

Gdy ustępujesz wymaganiom dziecka – stosujesz pozytywne wzmocnienie do ich hysterii.

Dziecko w praktyce uczy się: hysteria = dostań to, co chcę. To nauka, której chcemy unikać.

Jednak nieustępowanie ≠ niezwracanie uwagi. Wychowanie życzliwe i uważliwe jest możliwe bez kompromisów.

5. Nie traktuj tego jako „fazy” i nic nie rób

Rodzice często odnoszą się do „strasznego dwulatka” jako początku „fazy”. Jak fazy wypadaania zębków mlecznych. Nie trzeba nic robić – faza sama minie.

Przemijanie „fazy” strasznego dwulatka mocno zależy od tego, jak dorośli z nią radzą.

Hysterie 3-latka prawdopodobnie się pogarszą, jeśli nie nauczą się uspokajania, a rodzice będą kontynuować kary.

W wieku przedszkolnym dziecko może stać się zazdrośne, opozycyjne wobec rodziców – co prowadzi do zakłóceń, zachowań anty-społecznych i agresji. W skrajnych przypadkach – zaburzenie opozycyjne buntownicze lub zaburzenie zachowania.

Podsumowanie

Tyle „Nie” że może przytłaczać. Może wydawać się, że nie ma „Tak”. Jeśli przeoczyłeś – przewiń do góry do sekcji „Jak pomóc dzieciom rozwinąć samoregulację” i „Jak radzić sobie z hysteriami w momencie”, zwłaszcza sekcje o nauce samoregulacji i radzeniu sobie z hysteriami na bieżąco.

Więcej pomocy w uspokajaniu hysterii – ten przewodnik krok po kroku