Jak pary mogą utrzymać silną relację po porodzie
Pierwsze kilka miesięcy opieki nad noworodkiem może być trudne dla relacji rodziców: bardzo mało snu, nowe obowiązki i zawsze zmieniający się harmonogram mogą utrudnić znalezienie czasu na bliskość z drugą połówką. Badanie z 2009 r. wykazało, że rodzice zazwyczaj doświadczają "gwałtownego pogorszenia" relacji tuż po urodzeniu dziecka. Wiem, wiem – brzmi mniej niż idealnie!
Ale jest nadzieja: nowe badanie opublikowane w zeszłym miesiącu w Family Process badało, jak rodzice mogą przeciwdziałać temu gwałtownemu pogorszeniu, i znaleźli, że utrzymanie głębokiej, miłującej relacji przez cały nowy okres rodzicielstwa może być tak proste – i tak trudne – jak zaufanie partnerowi do wychowywania w jego własny sposób.
W tym przypadku mówimy o zaufaniu, jakie matki kładą w swoich partnerach.
Problem maternej strażnicy bramy
Badacze wykorzystali dane z New Parents Project, które badało, jak pomyślnie pary z dwoma zarabiającymi dostosowują się do rodzicielstwa. To konkretne badanie pobrało dane od 182 par, w większości żonatych, białych, heteroseksualnych i zamożnych. Badacze sprawdzali z rodzicami cztery razy w ciąży i okresie poporodowym: raz, gdy mama była w trzecim trymestrze, a potem na 3., 6. i 9. miesiącu życia dziecka.
W 3. miesiącu badacze zapytały tatusie o zachowania, które nazywali "maternal gatekeeping" (maternalna strażnictwo bramy), które występują, gdy mama albo hamuje zaangażowanie partnera w opiekę nad dzieckiem, bo nie ufa jego umiejętnościom, albo pozwala mu pomagać z wyraźnym wsparciem. Według autorów badania, "zamknięta brama" wygląda jak kobieta przejmująca zadania związane z dzieckiem, bo myśli, że tata nie robi ich prawidłowo, albo jak mama rzucająca wyraźne "oko" na partnera, gdy ten mówi o swoich teoriach wychowawczych. "Otwarta brama" to mama pozwalająca tatowi pomagać w zadaniach jak kąpanie niemowlęcia, albo mama mówiąca partnerowi, że ceni jego umiejętności wychowawcze.
W 6. miesiącu badacze zapytały tatusie o "współwychowaniu bliskości" (co-parenting closeness), czyli jak silnie czuli się związani z partnerem, gdy stawali się rodzicami razem. W 9. miesiącu ojcowie oceniły ogólną satysfakcję z relacji romantycznej.
Po zebraniu wszystkich danych badacze znaleźli, że zachowania strażnicze miały ogromny wpływ na satysfakcję z relacji. Gdy mamy "zamykły bramy", tatusie czuli się mniej zadowoleni z relacji, co często prowadziło do nierównego podziału zadań wychowawczych i ogólnego nieszczęścia w domu.
"Jeśli matki są krytyczne i mniej wspierające swoich partnerów w wychowywaniu, może to mieć ramifikacje dla całej dynamiki rodziny" – powiedziała Sarah Schoppe-Sullivan, współautorka badania i profesor psychologii w Ohio State, w komunikacie prasowym. "Ojcowie mogą nie tylko robić mniej opieki nad dzieckiem, ale też mieć bardziej negatywne poglądy na swoją relację z żoną lub partnerką."
Zostanie w tej samej drużynie
Gdy mamy "otwierały bramę", badacze znaleźli, że tatusie byli znacznie bardziej zadowoleni z relacji. Badacze zauważają, to może pomóc nowoczesnym parach przemyśleć sposób interakcji, zwłaszcza że kobiety mogą postrzegać prośbę o pomoc jako zachowanie irytujące partnerów. Zamiast tego, przeciwnie jest prawdą: "Otwieranie bramy było postrzegane pozytywnie przez ojców. Czuli, że poprawiło ich relację jako pary" – powiedziała Anna Olsavsky, główna autorka badania i doktorantka nauk humanistycznych w Ohio State University. Innymi słowy, tatusie chcą pomagać!
Badacze zauważyli też, że amerykańscy ojcowie mogą wymagać dodatkowego wsparcia, gdy normy społeczne wokół wychowywania się zmieniają. W naszym społeczeństwie matki są zazwyczaj postrzegane jako automatyczni eksperci wychowawcze. Ponieważ ojcowie rzadko otrzymują wsparcie społeczne za swoje uczestnictwo w wychowywaniu, to dodatkowe wsparcie może musieć nadejść przede wszystkim od ich partnerów.
Certyfikowana trenerka życia i ekspertka od relacji Jillian Turecki mówi mbg, że dbanie o swoją formę emocjonalną to najważniejsza praca, jaką masz. Jeśli nie jesteś zadowolony z relacji lub jesteś zły na partnera, robienie własnej pracy emocjonalnej to ogromny pierwszy krok. Niezależnie od tego, czy to oznacza przezwyciężenie własnych hamulców, byś mógł ufać partnerowi, że dobrze wychowuje, czy uznanie głęboko zakorzenionych nawyków wychowawczych, które mogłeś przejąć od własnych rodziców – cała praca zaczyna się od ciebie.
Przypomina nam też, że każda relacja ma pory roku. Trudne czasy (które są niemal nieuniknione w nowym rodzicielstwie) nadal mogą was zbliżyć. "Kiedy jesteś w tym na długą metę, normalne jest, by nie lubić swojego partnera od czasu do czasu" – mówi Turecki. "To naprawdę OK, obiecuję. Intymność to nie brak napięcia; to to, co robisz z tym napięciem, co ma znaczenie."
Previous:Ten jeden trik to najmądrzejszy ruch wychowawczy, jaki kiedykolwiek zrobisz
Next:3 rytuały przed snem, które działają – z 3 dziećmi, w tym niemowlęciem
-
Kiedy po raz pierwszy zobaczysz odparzenia od pieluch, to szok, ale ich wyleczenie może być wcale nie trudne. Dlatego zapytałam ludzi z Triple Paste, czy chcą współtworzyć wpis o nitty-gritty odparzeń od pieluch, by dotrzeć do sedna (przyzwyczajcie s -
Twoje dziecko stoi przed wielkimi zmianami: nowa szkoła, zbliżające się nastolatkowy wiek, zmieniające się ciało – to może przerażać i utrudniać życie. Twoje dorastające dziecko wciąż potrzebuje Twojego wsparcia, i choć pomoc może być trudniejsza – -
Spotkania rodzicielsko-nauczycielskie to jedno z najbardziej przydatnych narzędzi, jakim dysponujemy jako rodzice, by upewnić się, że nasi dzieci zdobywają maximum z edukacji. Ale jak pomocne one są, mogą być strasznie stresujące dla wszystkich zaang
