Jak przeprowadzać spotkania rodzicielsko-nauczycielskie jak ekspert

Czy dałbyś/aś swoje oszczędności życia maklerowi inwestycyjnemu, którego nigdy nie spotkałeś/aś? Kupiłbyś/aś dom, którego nigdy nie widziałeś/aś? Kupiłbyś/aś auto, którego nigdy nie testowałeś/aś? Dlaczego więc powierzasz przyszłość swoich dzieci nauczycielom, których nie znasz? Skoro inwestycja w przyszłość dziecka jest najważniejsza, bliskie zarządzanie tą inwestycją powinno być priorytetem. Zacznij od angażowania się w edukację dzieci, trzymając ich i ich nauczycieli odpowiedzialnych, co gwarantuje najlepszy zwrot z inwestycji edukacyjnej w dzieci.

Jak już stwierdzono, budowanie silnych partnerstw z nauczycielami dziecka staje się niezbędną częścią tej inwestycji, bo dotyczy biznesu przyszłości dziecka. Gdy rodzice traktują edukację dziecka podobnie do inwestycji, stają się bardziej skuteczni w zarządzaniu postępami dziecka w stronę najwyższego poziomu osiągnięć, by uzyskać najlepszy zwrot. To 18-letni komitment może stać się wysoce znacznym aktywem w karierze edukacyjnej dziecka, który zaplaci ogromne dywidendy teraz, w przyszłości dziecka i przez resztę jego życia.

Rodzice muszą rozpoznać, że uwaga, jaką dzieci potrzebują i otrzymują w klasie, jest w bezpośredniej relacji do ich zaangażowania w pracę z nauczycielem dziecka. By te potrzeby zrealizować, rodzice muszą wspierać otwarte i ciągłe kanały komunikacji między sobą a nauczycielami dzieci. Zostawienie sukcesu edukacyjnego dziecka wyłącznie nauczycielom, z którymi nie masz relacji, może sugerować im, że masz niższe oczekiwania klasowe dla dziecka i produktu, który nauczyciel prezentuje. Pamiętaj, Twoje dziecko to jeden z wielu uczniów w klasie przez 12 lat. Jakikolwiek cel masz w sprawie edukacji dziecka, może nie zostać zrealizowany, chyba że jesteś zaangażowany/a.

Zacznij wcześnie i działaj często

Od pierwszego dnia, gdy wchodzi do szkoły i aż do matury, oddajesz dziecko komuś, kogo nie znasz. Sukces dziecka, wyniki i postawa do nauki zależą od nauczycieli, którzy mogą mieć ogromny wpływ na kształtowanie sposobu, w jaki uczy się i wypada. Nie pozwól, by to życiowo kształtujące doświadczenie miało miejsce bez Twojego udziału. Pozwól każdemu nauczycielowi wiedzieć, że jesteś zaangażowany/a i zatroskany/a, że oczekujesz aktywnej roli w edukacji dziecka, stawia wszystkich na bieżąco, że śledzisz blisko jeden z najważniejszych składników życia dziecka: jego sukces edukacyjny.

Nie czekaj na kwartalne oceny, by powiedzieć Ci, jak dobrze radzi sobie dziecko, zanim porusisz problem wpływający na jego wyniki. Ustal swoją pozycję wcześnie i adresuj swoje oczekiwania co do edukacji dziecka każdego roku.

Zacznij od aktywnej roli na spotkaniach rodzicielsko-nauczycielskich. To ważne miejsce, by ustalić pozycję lidera i budować silne partnerstwa. Te początkowe spotkania powrotne do szkoły mogą być okazją dla nauczycieli do przedstawienia oczekiwań klasowych, ale też taką, w której rodzice mogą odejść z koncepcją stylu nauczyciela i oczekiwań klasowych. Każda okazja do adresowania nauczycieli dzieci dalej wspiera niezbędny dialog do budowania bliższych relacji z osobą, która ma duży wpływ na dziecko. Podejście do tej okazji z pytaniami dotyczącymi doświadczenia klasowego dziecka pomaga Ci być blisko zaangażowanemu w jego proces uczenia.

Przyjdź przygotowany/a na spotkania

Poniżej lista pytań, jakie rodzice mogą zadawać nauczycielom dotyczące rozwoju akademickiego, społecznego, emocjonalnego i behawioralnego dziecka. Te pytania też pomagają stymulować dyskusje w obszarach, gdzie dzieci mogą potrzebować dodatkowej uwagi od rodziców, nauczycieli lub innych ekspertów, by wesprzeć tych, którzy mogą mieć wyzwania edukacyjne.

Pytania na spotkanie rodzicielsko-nauczycielskie:

  • Czy moje dziecko reaguje na Twoje kierunki?
  • Czy moje dziecko dobrze współpracuje z innymi?
  • Czy moje dziecko ma trudności ze skupieniem?
  • Czy praca mojego dziecka jest kompletna i oddawana na czas?
  • Czy moje dziecko czuje się komfortowo i reaguje na lekcji?
  • Czy moje dziecko odpowiada, gdy jest pytane na lekcji? Jak często odpowiada odpowiednio?
  • Czy moje dziecko oddaje ukończone zadania domowe?
  • Czy moje dziecko trzyma się zadania?
  • Czy moje dziecko pozostaje skupione, gdy prezentujesz materiał?
  • Czy moje dziecko bierze udział w lekcji?
  • Czy moje dziecko pracuje niezależnie, czy potrzebuje nadmiernego kierowania?
  • Czy moje dziecko przestrzeguje zasad klasy?
  • Czy moje dziecko socjalizuje z innymi uczniami?
  • Jak wygląda wynik mojego dziecka w relacji do innych uczniów w klasie?

Przeglądając te pytania, zauważysz, że to zajmie czas. Świetnie – czas masz. Pamiętaj, mówimy o Twoim dziecku, Twojej inwestycji. Oczywiście spotkania mają limity czasowe, więc jeśli potrzebujesz więcej czasu na kwestie wymagające uwagi, poproś o drugie spotkanie.

Uważam, że spotkania twarzą w twarz są bardziej korzystne niż wymiana e-maili na pierwszym spotkaniu. Zawsze ważne, by połączyć twarz z imieniem, a rodzice, którzy pojawiają się na tych spotkaniach, robią silniejszą deklarację o swoim zaangażowaniu i komitemencie. Również odwiedzenie klasy dziecka może powiedzieć dużo o nauczycielu, ich organizacji, oczekiwaniach wobec uczniów i ogólnej prezentacji.

Panuj w follow-upach

Gdy raz ustalisz tę relację, komunikacja e-mailową lub telefoniczna może stać się czymś, na czym się zgadzasz z nauczycielem. Na tym pierwszym spotkaniu musisz jednak szanować czas nauczyciela, więc przyjdź przygotowany/a. Adresuj swoje oczekiwania z punktu widzenia akademickiego, społecznego, emocjonalnego i behawioralnego. Dyskutuj obszary potrzeb, których jesteś świadomy/a u dziecka, bo nauczyciel może ich nie znać i oczywiście musi o nich wiedzieć, by zapewnić najlepsze możliwe doświadczenie uczenia.

Czy jesteś zadowolony/a z otrzymanych informacji? Napisz e-mail podziękowania za czas nauczyciela, adresując wszelkie kwestie lub obawy i kiedy planujesz ponownie je poruszyć. Jeśli nie jesteś zadowolony/a, poproś o drugie spotkanie. Pamiętaj, że możesz usłyszeć o problemach lub obawach dotyczących dziecka, których nie rozumiesz lub z którymi nie zgadzasz, więc bądź otwarty/a na feedback i zadawaj pytania. Wtedy wszyscy będą na tej samej stronie w sprawie dziecka.

Typowy list rodzica mógłby wyglądać tak:

Jeszcze raz, bądź otwarty/a na sugestie i rekomendacje nauczycieli i poradników. Celem jest ustanowienie świadomego partnerstwa wspierającego sukces dziecka. Z zespołem rodzic-nauczyciel, który współpracuje, wszyscy – uczniowie, rodzice i nauczyciele – odnoszą sukces, wspierając ciągły rozwój dziecka od dnia wejścia do szkoły do matury i dalej.

Jeśli to wszystko brzmi trochę biznesowo, to tak jest. To część biznesu wychowywania dzieci, upewniania się, że ich doświadczenie edukacyjne jest sensowne i że dzieci i Ty otrzymujecie najlepszy zwrot edukacyjny z inwestycji. Pamiętaj, nie oczekuj od nauczycieli ani systemu edukacyjnego czegoś, czego nie mogą lub nie chcą dostarczyć – zwłaszcza jeśli nie jesteś zaangażowany/a. Weź sprawy w swoje ręce i bądź aktywnym uczestnikiem kariery edukacyjnej dziecka, a efekty, które oboje osiągniecie, będą wartą Twoją inwestycję.

Ta historia była fragmentem z 21st-Century Parenting: A Guide to Raising Emotionally Resilient Children in an Unstable World Ricka Capaldi, Ph.D.

Previous:

Next: