• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

6 kroków do uzyskania zasobów, poradnictwa i leczenia zdrowia psychicznego dla nastolatków

Jeśli jesteś rodzicem, który podejrzewa, że Twój nastolatek jest zdepresjonowany, zestresowany lub inaczej się zmaga, to przerażające, bezradne i przytłaczające uczucie. Z jednej strony, wiesz, że Twoje dziecko potrzebuje pomocy. Z drugiej, możesz nie wiedzieć, od czego zacząć.

„Jeśli podejrzewasz, że Twój nastolatek doświadcza objawów zanikającego zdrowia psychicznego, takich jak zmiany we snu i jedzeniu, zmniejszone skupienie, zmniejszone udział w codziennych czynnościach lub zmiany w wynikach szkolnych, jest ważne, by to adresować” – mówi dr Fatima Watt, wiceprezes i dyrektor usług zdrowia behawioralnego w Franciscan Children’s w Bostonie. „Istnieje liczba kroków, które możesz podjąć, w tym sprawdzenie z dzieckiem bezpośrednio i kontakt z ich pediatrą, który może dostarczyć wstępne screening zdrowia psychicznego lub pomóc skoordynować opiekę”.

Najważniejsze jest, by objawy nie zostały przeoczone. Od rozpoczęcia procesu po to, by nie zgubić się w morzu papierologii, eksperci dają porady do łączenia Waszego dziecka z usługami i leczeniem zdrowia psychicznego nastolatków, których potrzebują.

1. Zacznij od rozmowy

W całej linii eksperci zgadzają się: Kiedy rozważasz leczenie zdrowia psychicznego nastolatka, najlepszym miejscem do startu jest rozmowa. Dr Ami Bax, szef pediatrii rozwojowej i behawioralnej w Centrum Nauk Zdrowia Uniwersytetu Oklahoma, zaleca wybór momentu, gdy rozmowa może być prywatna (bez przerwań od rodzeństwa) i gdy Twój nastolatek nie jest „zajęty lub szczególnie zestresowany z szkoły i innych aktywności”.

„Rodzice powinni dążyć do normalizowania uczuć, jakie ich nastolatkowie mogą mieć, zwłaszcza w świetle znaczącego stresu ostatnich kilku lat związanych z pandemią” – zauważa Bax. „To mogą być trudne rozmowy, ale naprawdę ważne jest, by nastolatkowie zrozumieli, że ich rodzice i opiekunowie są silnym źródłem wsparcia, jeśli potencjalnie doświadczają depresji lub lęku”.

Zamiast używać taktyk przesłuchania, Watt radzi używanie jakichkolwiek zauważonych zmian w zachowaniu jako otwieracza. Myśl w stylu: „Zauważyłem, że nie spędzasz tyle czasu z przyjaciółmi, co kiedyś, więc chciałem sprawdzić, jak się masz”.

„Te rozmowy mogą być wyzwające, ale rodzice często locating, że nastolatkowie chcą zostać zapytani, jak się mają” – mówi Watt. „Dlatego ważne jest, by rodzice rozmawiali ze swoim nastolatkiem o tym, co zauważają”.

A niezależnie od tego, co mówi Twój nastolatek, zachowaj strefę bez osądzania podczas rozmowy. „Nastolatkowie mogą bać się dzielić swoimi uczuciami lub doświadczeniami z rodzicami, martwiąc się o ich reakcję” – wyjaśnia dr Doug Nemecek, główny urzędnik medyczny ds. Zdrowia Behawioralnego w Cigna. „Rodzice powinni skupić się na słuchaniu swojego nastolatka, zrozumieniu, skąd pochodzi, a następnie znalezieniu pomocy, by adresować ich obawy”.

2. Porozmawiaj z ich pediatrą

Jeśli rozmowa wskazuje na zwiększone ryzyko depresji lub lęku u Twojego nastolatka, ważne jest zaangażowanie profesjonalisty. „Wielu rodziców próbuje adresować swoje obawy bez pomocy dostawcy zdrowia behawioralnego, i to może być bardzo frustrujące doświadczenie dla obojga dziecka i rodzica” – mówi Nemecek.

Choć przejście przez pediatrę nie zawsze jest wymogiem przy szukaniu terapii dla nastolatków, lekarz podstawowy Waszego dziecka może być świetnym zasobem i pomóc usprawnić proces (zarazem czyniąc go mniej mylnym).

„Pediatrzy i lekarze medycyny rodzinnej to doskonały zasób dla rodziców, którzy martwią się, że ich nastolatek może doświadczać depresji lub lęku” – mówi Bax. „Otrzymują szkolenie w stanach behawioralnych i zdrowia psychicznego dziecięcych i są często pomocni w screeningu i diagnozowaniu depresji i lęku. W wielu przypadkach mogą zainicjować skierowania na terapię behawioralną i poradnictwo lub rozpocząć leki, gdy jest to uzasadnione. Mogą też pomóc ustalić, czy nastolatkowie mogą potrzebować pilnej pomocy lub hospitalizacji”.

Bax również zauważa, że ważne jest, by rodzice włączyli swoje dziecko w proces (nie worksować ich) „tak, byście mogli być razem przygotowani do szukania pomocy”.

Lena Suarez-Angelino, licencjowana kliniczna pracownica socjalna i trenerka w Woodbridge, New Jersey, zaleca dawanie nastolatkowi głosu w tym, z kim rozmawiają. „To może oznaczać dostarczenie nastolatkowi listy trzech do pięciu profili terapeutów, z którymi Ty, jako rodzic, czujesz się komfortowo, by je widziały” – mówi.

Jeśli Twoje dziecko nie ma pediatry

Jeśli Twój nastolatek nie ma ustalonego pediatry lub innego podstawowego dostawcy opieki medycznej, Bax zachęca rodziców do kontaktu z doradcą szkolnym. „Jeśli masz nagłą obawę, że Twój nastolatek może być samobójczy, zadzwoń 1-800-273-TALK (8255)” – mówi. „Wiele stanów ma też linie kryzysowe interwencji samobójczych i zdrowia psychicznego”.

3. Sprawdź, jaka terapia dla nastolatków jest pokryta przez ubezpieczenie

„Ustawa z 2008 roku, znana jako prawo o parytecie zdrowia psychicznego, wymaga od firm ubezpieczeniowych traktowania pokrycia zdrowia psychicznego i behawioralnego oraz zaburzeń używania substancji równo lub lepiej niż pokrycia medycznego” – wyjaśnia Watt. „Jednak to nie gwarantuje, że dostawca ubezpieczenia oferuje pokrycie zdrowia psychicznego, a usługi pokryte mogą się różnić od planu do planu, ale prawie wszyscy ubezpieczyciele pokrywają terapię ambulatoryjną i zarządzanie lekami”.

Brzmieć to myląco? To dlatego, że tak jest. Więc ostatecznie najlepszym sposobem, by dowiedzieć się dokładnie, co jest pokryte – i w jakim stopniu – to zadzwonienie bezpośrednio do dostawcy ubezpieczenia przez numer na tyłu karty. „Kiedy dzwonisz do ubezpieczenia, możesz poprosić o listę dostawców zdrowia psychicznego w sieci, z których możesz wybrać” – mówi Robert Hinojosa, licencjowany kliniczny pracownik socjalny w Little Rock, Arkansas. „I wiele razy mogą one zawęzić tę listę do tych, które mają obecne wolne miejsca”.

„Pediatra Waszego dziecka może pomóc nawigować systemem opieki zdrowotnej i rekomendować dostawców, ale ważne jest połączenie z dostawcą ubezpieczenia, by zrozumieć, jakie będą Wasze koszty własne” – dodaje Nemecek. „Dla osób z ubezpieczeniem pracodawcy, mogą też mieć dostęp do programu pomocy pracownikom (EAP), który obejmuje darmowe sesje poradnictwa”.

Jeśli nie masz ubezpieczenia

„Jeśli nie masz ubezpieczenia lub Twoje ubezpieczenie nie pokrywa leczenia zdrowia psychicznego, wiele klinik oferuje usługi na podstawie skali zależnej od dochodu i innych czynników” – zauważa Watt. „Najlepiej skontaktować się z dowolnym dostawcą lub placówką, by sprawdzić konkretnie, czy oferują niskokosztowe lub darmowe usługi zdrowia psychicznego, których potrzebujesz”.

Inne opcje darmowego lub niskokosztowego poradnictwa dla nastolatków to:

• Szkoła Twojego nastolatka.
• Kościoły.
• Agencje finansowane ze środków państwowych, które można znaleźć przez Administrację Usług nadużywania Substancji i Zdrowia Psychicznego (SAMHSA).
• Open Path Collective, który jest katalogiem terapeutów na skali zależnej.

4. Sprawdź, kto ma dostępność

Gdy już zawężicie dostawców w Waszej sieci, dzwoncie (do wielu z nich, nie tylko jednego), by sprawdzić, kto ma dostępność i kiedy. „Pandemia wydłużyła czas oczekiwania na otrzymanie leczenia zdrowia psychicznego, więc nie bójcie się wpisywać Waszego nastolatka na kilka list w celu przyspieszenia dostępu” – mówi Watt.

A jeśli nie usłyszycie odpowiedzi, nie poddawajcie się. „Zawsze zachęcam rodziców do bycia piszczącym kołem!” – mówi Bax. „To bardzo wyzwujący czas. Dostawcy opieki zdrowia psychicznego dziecięcego i agencje są pasjonatami pomocy młodzieży i rodzicom, ale ich systemy są teraz przeładowane. Jeśli zadzwoniliście i nie usłyszieliście zwrotu, regularnie sprawdzajcie z pediatrą lub agencją, do której zostałeś skierowany. Czasami brakuje kluczowych dokumentów lub informacji, które zatrzymują skierowanie, i to może znacznie przyspieszyć proces”.

Inna opcja, według Suarez-Angelino, to „skontaktowanie się z ubezpieczeniem i pytanie, czy mają adwokata pacjenta lub koordynatora opieki, by pomóc Wam w procesie”.

5. Rozważ wizyty wirtualne

Choć pandemia rzuciła światło na to, jak tragicznie niedobrze zaopatrzone są USA w dostawców zdrowia psychicznego, otworzyła też zatrzaski dla opieki wirtualnej, co oznacza, że rodziny mają więcej opcji niż to, co w ich 32-kilometrowym promieniu.

„Dla wielu, pozytywny wpływ pandemii na opiekę zdrowia psychicznego był przyspieszoną implementacją telemedycyny i teleterapii” – zauważa Bax. „Te modalności są często szczególnie skuteczne dla różnych leczeń zdrowia psychicznego i zwiększyły dostęp wielu rodzin do tych potrzebnych usług. To szczególnie prawdziwe dla rodzin na terenach wiejskich i tych z wyzwaniami transportowymi”.

Mając to na uwadze, Suarez-Angelino zauważa, że choć nie poleganie na rodzicach do przejazdów jest plusem dla nastolatków w przypadku wizyt telezdrowotnych, prywatność może być zastrzeżeniem. „Niektóre nastolatki mogą nie czuć, że mają odpowiednią prywatność w swoim gospodarstwie domowym, by rozmawiać o stresorach, co może stanowić barierę w angażowaniu się w wirtualną terapię” – mówi. „Dlatego rodzice zawsze powinni starać się zapewnić swojemu nastolatkowi prywatność, jeśli spotykają się z terapeutą wirtualnie z domu”.

6. Rozważ następujące zasoby zdrowia psychicznego dla nastolatków

Niezależnie od tego, czy nie macie jeszcze rozmowy, czy jesteście w środku Waszej podróży, następujące zasoby mogą być pomocne dla nastolatków i ich rodzin, według Watt, Bax, Hinojosa i Suarez-Angelino. Mówiąc to, nie są zastępstwem profesjonalnej pomocy.

• Amerykańska Akademia Pediatrii (AAP) lista zasobów lęku, depresji i samobójstwa.
• Mental Health Literacy.
• Narodowe Stowarzyszenie na Rzecz Chorób Psychicznych (NAMI).
• Administracja Usług Nadużywania Substancji i Zdrowia Psychicznego (SAMHSA).
• Teen Line.
• Fundacja Jed.
• Projekt Trevor lub 866-488-7386 (prewencja samobójstw i interwencja kryzysowa dla młodzieży LGBTQ).
• Projekt Zdrowia Psychicznego Młodzieży.

Wreszcie, jeśli nastolatek wypowiada stwierdzenia związane z automutilacją lub chęcią śmierci, ważne jest, by sięgnąć po pomoc natychmiast. Ty (lub oni) możecie zadzwonić do Narodowej Linii Zapobiegania Samobójstwom pod 1-800-273-TALK (8255), lub wysłać SMS do Crisis Text Line (tekst HELLO do 741741) lub wybrać 911 w nagłym wypadku.

Przeczytaj więcej:

Problemy zdrowia psychicznego u nastolatek: Na co uważać i jak pomóc

Problemy zdrowia psychicznego u chłopców nastolatków: Na co uważać i jak pomóc