Dlaczego programy wczesnej interwencji pomagają dzieciom z opóźnieniami rozwojowymi
Rodzice często mają wizję pierwszych lat życia dziecka – pełną tradycyjnych kamieni milowych: przewracanie, chodzenie, pierwsze słowo.
Ale co, gdy plany nie wychodzą?
Może otrzymaliście diagnozę w ciąży lub po porodzie: dziecko ma problem zdrowotny z ryzykiem opóźnień rozwojowych, albo nie wiecie, dlaczego dziecko nie nadąża za rówieśnikami.
W obu przypadkach kluczowe jest sprawdzenie programu wczesnej interwencji w waszym stanie, by zapewnić dziecku odpowiednie terapie.
Programy wczesnej interwencji powstały z mocy ustawy o edukacji osób z niepełnosprawnościami (IDEA) dla dzieci do 3. roku życia. Centrum Rozwoju Dziecka w Harvardzie stwierdza: lata badań potwierdzają kluczowe znaczenie早期干预. Rozwijający się mózg jest bardziej plastyczny, lepiej tworzy nowe połączenia nerwowe dla umiejętności poznawczych, ruchowych i językowych. W efekcie potrzeba specjalnej edukacji i instytucjonalizacji w późniejszym wieku maleje, co obniża obciążenie ekonomiczne rodzin i państwa, a dzieci stają się sprawnymi, aktywnymi dorosłymi.
Choć wczesna interwencja jest wymogana federalnie, każdy stan sam realizuje program. Zazwyczaj prowadzi go departament zdrowia lub edukacji, nazwy się różnią: Floryda – Early Steps, Georgia – Babies Can't Wait, Kalifornia – Early Start, Tennessee – Tennessee Early Intervention System (TEIS). Pediatra lub szkoła mogą wskazać kierunek, ale wyszukanie w sieci nazwy stanu + „early intervention” zazwyczaj wystarczy.
Kryteria różnią się w stanach, ale wstępna ocena powinna być darmowa. Jeśli dziecko zakwalifikuje się, usługi mogą być darmowe w niektórych miejscach, zazwyczaj rachunek idzie do ubezpieczyciela. Bez ubezpieczenia – płacicie według skali dochodowej, znacznie taniej niż prywatna terapia.
Dziecko może otrzymać różne usługi w zależności od potrzeb. Fizjoterapeuci i terapeuci zajęciowi pracują z opóźnieniami ruchowymi ogólnymi i precyzyjnymi, opracowując strategie dla dzieci zmagających się z siedzeniem, chodzeniem, trzymaniem przedmiotów (np. ołówka). Logopedzi pracują nad językiem migowym, na zmianę, urządzeniami komunikacyjnymi. Pedagodzy specjalni uczą odpowiedniej zabawy i kontaktu z innymi. Usługi zazwyczaj w domu – rodzice i opiekunowie uczą technik, by kontynuować strategie bez terapeuty.
Doświadczenia zależą od lokalizacji. Niektórzy rodziny zgłaszają szybkie spełnianie potrzeb, inni – listy oczekujących przy braku specjalistów. Możecie dołączać prywatną terapię, ale koordinujcie z dostawcami wczesnej interwencji – mogą nie móc udzielić usług, które otrzymujecie gdzie indziej.
Gdy dziecko wyrośnie z programu, przejmuje lokalny dystrykt szkolny – zobowiązany do oferowania usług lub miejsca w przedszkolu specjalnym. Przechodzicie z Indywidualnego Planu Usług Rodzinnych (IFSP) na Indywidualny Program Edukacyjny (IEP). Koordynator usług powinien pomóc w przejściu: spotkanie, testy, spotkanie IEP ze szkołą, jeśli wybierzecie tę ścieżkę.
Pierwsze trzy lata to kluczowy czas nauki. Niemowlęta wchłaniają obrazy, dźwięki, zapachy, maluchy eksplorują wszystko, co dotkną. Jeśli niepełnosprawność utrudnia tę edukację, wczesna interwencja wypełnia luki i uczy kluczowych umiejętności.
-
„Mój nastolatek jest szczęśliwy i dobrze dopasowany. Myślę, że do tej pory ganzę dobrze go wychowałem. Problem w tym, że jest całkowicie niewdzięczny za wszystko, co dla niego zrobiłam. Jak radzić sobie z niewdzięcznym nastolatkiem?” Brzmi znajomo? -
Większość nowych rodziców jest zachęcana do karmienia piersią, ale nie wszyscy w pełni są świadomi konkretnych korzyści. Co więcej, mogą po prostu myśleć, że karmienie piersią to zdrowy wybór dla dziecka, nie realizując, że mamy też z tego korzyści. -
Czy próbowałaś zorganizować bal kostiumowy dla 20 bardzo podnieconych maluchów? To jest to, co sprawia, że rzeczy idą bąbel w nocy! Choć Halloween zawsze jest zabawą, może być dziko chaotyczne dla rodzic i rodzin próbujących podwajać toil i trouble,
