Jak idzie szkoła: 9 rodziców opowiada, jak radzą sobie z zakłóceniami COVID
Dzieci w wielu regionach kraju wracają do szkoły na pełen etat, ale to nie znaczy, że stres związany z COVID minął dla rodziców i rodzin. Stan na 7 października: ponad 6 milionów dzieci zarażało się COVID-19 od początku pandemii. Ponad 750 tys. nowych przypadków u dzieci dodano w zaledwie czterech tygodniach między 13 września a 11 października. Nawet dla rodziców, których dzieci nie zachorowały, stały zagrożenie chorobą, dzieci w domu podczas kwarantann szkolnych i przepuszczona praca to ogromne źródło stresu.
Faktem jest, że niemal jeden na czterech rodziców w USA mówi, że ich dziecko musiało iść na kwarantannę z powodu ekspozycji na COVID w tym roku szkolnym, według nowego sondażu Yahoo News/YouGov.
Szczepionki COVID dla dzieci w wieku 5–11 lat są obecnie w ostatnich krokach procesu aprobaty i mogą być dostępne już na Halloween. Do tego czasu wielu rodziców zmuszonych jest do wytrwania, dźwignie pracy i opieki nad dziećmi i robienia wszystkiego, by trzymać dzieci zdrowymi.
Oto dziewięć rodziców opowiada, jak przebiegał dla nich rok szkolny do tej pory i jak radzą sobie z ciągłym stresem rodzicielstwa w pandemii.
1. Moje dziecko złapało COVID, a mój harmonogram pracy poszedł w kosz
„Mam jedno dziecko, które wyniosło pozytywny wynik testu na COVID 48 godzin przed pierwszym dniem szkoły. Ona i jej starsza siostra musiały iść na kwarantannę na ponad tydzień, a moje i mego męża harmonogramy pracy wręczyły się w chaos. Mam ogromne szczęście, że pracuję na własny rachunek i mogę ustalać własny harmonogram, ale praca i tak musi zostać zrobiona, co oznaczało sporo późnych nocy lub wciskanie godziny przed ich obudzeniem. Oznaczało też mnóstwo czasu przed ekranem, godzinami, czego w naszym domu nie wstydzimy się. Ekrany dosłownie nas uratowały w zeszłym roku i pół”.
— Kate Spencer, rodzic dwojga dzieci z Los Angeles
2. Pracuję w szkole, a COVID łączony z innymi przeziębieniami stworzył chaos
„Pracuję w szkole i mam dwoje dzieci w szkole. Dla nas najtrudniejszą częścią były choroby niezwiązane z COVID. Wszyscy chorowaliśmy wielokrotnie od początku roku szkolnego, a chyba że dzieci dostaną negatywny test na COVID, nie mogą wrócić do szkoły do 10 dni po wystąpieniu pierwszego objawu choroby. To było trudne dla nas zdrowotnie, ale też trudne dla mnie, która pracuję na pełen etat, bo muszę ciągle przepuszczać pracę”.
— Erin Torres, rodzic dwojga dzieci z Fontana, Kalifornia
3. Jako samotny rodzic, jestem po prostu tak szczęśliwy, że moje dziecko wróciło do szkoły
„Czuję szczęście, że nasz region traktuje COVID poważnie, w większości, i prawie wszyscy nauczyciele i personel są zaszczepieni. Nasze liczby pozostały niskie i stabilne od początku roku. Jestem samotnym rodzicem, a moje dziecko jest w pierwszej klasie, więc zerówka była niemal całkowicie wirtualna. Było niezwykle trudne dla mnie i nich, a widziałam, jak moje dziecko upadało w depresję i stawało się emocjonalne w tamtych miesiącach. W tym czasie przechorowałam COVID i potem długie COVID, i pracowałam na pełen etat z łóżka. Było głęboko trudne. Bycie w szkole z obowiązkowymi maskami było fantastyczne. Moje dziecko jest żywe i podekscytowane każdego dnia i nowymi relacjami”.
— Jill M., rodzic jednego dziecka z Portland, Oregon
4. Wydaje się, że COVID jest wszędzie, ale naszym jedynym wyborem jest trwać dalej
„Nasza szkoła zachowuje się, jakby COVID nigdy nie miał miejsca. Są koncerty chórów w zatłoczonych stołówkach i mecze footballu z pełnymi trybunami. Moje dzieci są w 6. i 12. klasie, i dostajemy maila co najmniej raz w tygodniu powiadamiające o nowej ekspozycji albo ucznia w jednej z ich klas, albo nauczyciela. Słyszałam, że nauczyciele w dzielnicy nie muszą iść na kwarantannę, jeśli są bezobjawowi. Nas nawet nie poproszono o kwarantannę, gdy ktoś z drużyny footballa mego syna złapał COVID, mimo że trenują w bliskim kontakcie. Testujemy się w razie potrzeby, plus jesteśmy zaszczepieni. Dosłownie zgryzemy zęby i bierzemy to dzień po dniu. Nawet przesunęłam swój ślub, który miał być w zeszłym tygodniu, z powodu obaw i wrażliwych członków rodziny”.
— Steph Peterson, rodzic dwojga dzieci z San Antonio
5. Nasza społeczność traktuje COVID bardzo poważnie i myślę, że to zrobiło różnicę
„Moje dziecko jest w szkole podstawowej, więc żadne dzieci nie są zaszczepione, ale nasz rok szkolny był do tej pory udany. Nasza dzielnica ma obowiązkowe maski. Do tej pory były tylko dwa przypadki w szkole z ponad 400 uczniami. Nasz powiat ma ponad 85% zaszczepionych, a nasze miasto ponad 90%. Nasza dzielnica ma ok. 30 tys. uczniów i pracowników, a według naszego ostatniego raportu [COVID], dzielnica miała poniżej 200 przypadków łącznie. Testowanie jest też dostarczane przez dzielnicę lub łatwo dostępne przez powiat dla tych, którzy tego potrzebują. Robią świetną robotę”.
— Christina Acquistapace Kilmer, rodzic jednego dziecka z San Jose, Kalifornia
6. Mój syn spędził prawie dwa tygodnie na kwarantannie i to jest bardzo samotne
„Cała gimnazjum mego syna musiała zostać w domu na kwarantannie przez prawie dwa tygodnie po gwałtownym rozprzestrzenieniu się wirusa w zaledwie pierwszych dziewięciu dniach roku szkolnego w naszej dzielnicy, gdzie maski były opcjonalne. Był w pełni wirtualny w zeszłym roku i tak chciał wrócić na miejscu. Wiadomość, że musi zostać w domu znów tak szybko po rozpoczęciu roku, była dla niego zdradliwa. Jest na tyle duży, by nie robiło to wielkiego zamieszania w mojej pełnoetatowej pracy zdalnej, ale było trudne dla mnie pracować, gdy on wisiał sam w domu. To na pewno nie dobre dla jego psychiki, by utknąć w domu, gdyby wolał być w rutynie i widzieć znajomych”.
— Valerie W., rodzic dwojga dzieci z Charlotte, Carolina Północna
7. COVID nie wpłynął na nas tak bardzo, jak myślałam, i jestem zaskoczona
„Jestem zaskoczona, by powiedzieć, że szkoła mojej córki miała zaledwie kilka przypadków COVID w tym roku. W zeszłym roku było gorzej. Moja córka jest jednym z niewielu dzieci, które noszą maskę, i nie jest na tyle duża, by się zaszczepić. Nie musieliśmy iść na kwarantannę ani razu do tej pory, trzymajmy kciuki. Oczekiwałam, że będzie zupełnie inaczej”.
— Kristen Hall, rodzic jednego dziecka z Frisco, Teksas
8. Czuję, że złe wiadomości o COVID zawsze są tuż za rogiem
„Jako rodzic, czuję, że zawsze tylko czekamy na telefon o COVID. Musiałam przepuścić pracę na tydzień w zeszłym miesiącu, by zostać w domu z moim synem drugoklasistą, który musiał iść na kwarantannę, bo ktoś w jego klasie zachorował. Menedżer pozwolił mi dzwonić na spotkania i robić co mogłam z domu, a mój syn nie wyniósł pozytywnego wyniku, więc skończyło się to dobrze, ale stres z wszystkiego jest po prostu przytłaczający. Rodzice nie są dobrze teraz”.
— Beth A., rodzic jednego dziecka z Omaha, Nebraska
9. Po prostu czuję szczęście, że mam dzieci z powrotem w szkole
„Mamy четверо dzieci, a nasza szkoła była wspaniała z kwestiami bezpieczeństwa COVID. Nasza rada szkolna miała ogromne poparcie rodziców do maskowania. Do tej pory przypadki były zatrzymane i nie było kwarantann całych klas. Wszyscy okazali wielką troskę o miłowanie bliźnich i trzymanie wszystkich w bezpieczeństwie. To tak dobre dla naszych dzieci, by być z powrotem w szkole. Nasza dzielnica była w zeszłym roku w dużej mierze wirtualna, i wypisaliśmy się na nauczanie domowe. Było sporo frajdy, ale ja też mam pełen etat pracy, i było trudne. Zeskoczyli swoich znajomych”.
— Meg St-Esprit, rodzic czworga dzieci z Pittsburgh
-
Trudno wiedzieć, które konsekwencje i strategie dyscypliny zadziałają najlepiej dla Twojego dziecka. Każde dziecko jest inne, a techniki działające u jednego mogą nie działać u drugiego. Choć odkrycie najlepszych strategii może wymagać prób i błędów, -
Latem 2020 roku, gdy mój syn miał skończyć 6 lat, łatwo płakał i frustrował się, co początkowo pomyliłam z fazą, pewnym kamieniem milowym emocjonalnym. Przed urodzinami powiedziałam mu, że nie myślę, że stać mnie na całą imprezę w stylu Boba Gąbki. Z -
To koszmar pracującego rodzica: twoja niania właśnie zadzwoniła, że jest chora. Musisz iść do pracy, ale co zrobić z dziećmi? „Miej plan gotowy zanim to nastąpi”, radzi Becky Kavanagh, współprezes Międzynarodowego Stowarzyszenia Nianii i niania z 20-
