• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Oczekuj najlepszego od swojego dziecka

Oczekuj najlepszego od swojego dziecka

Zakładaj, że dziecko jest „dobre”

Zakładanie, że Wasze dziecko jest „dobrym” dzieckiem, jest częścią przygotowania go do sukcesu w dyscyplinie i jest wielkim elementem dyscypliny pozytywnej. Nikt nie chce być „zły”, a każdy człowiek chce akceptacji.

Dzieci tak samo chętnie spełniają Wasze oczekiwania, jak balon z heliem ucieka z ręki malucha. (Również zniosą do spełnienia Waszych oczekiwań, jak upuszczony Rolex tonie na dnie oceanu.) To, czego oczekujecie, to dostajecie. Zakładajcie, że macie dobrze zachowujące się dziecko, i dziecko generalnie spełni Wasze oczekiwania. Jeśli zakładacie negatywne zachowanie, gwarantuję, że to dostaniecie.

Opowieści ze strefy rodzica

Wszystkie dzieci są napędzane potrzebą akceptacji – jeśli nie od rodziców ani szkoły, to od przyjaciół. Bobby dostawał tylko krytykę od taty, a nauczyciele uważali go za zakłócony element. Dla przyjaciół Bobby był odważny, szlachetny i wierny, i dali mu to do zrozumienia. (Zgadnijcie, do kogo słuchał, gdy sprawa stała się poważna? Oczywiście do przyjaciół, a nie rodziców ani nauczycieli.)

Opowieści ze strefy rodzica

Zakładam, że moja córka będzie się dobrze zachowywać w sklepach spożywczych, i zazwyczaj tak jest. Zawsze są jednak zgrzyty – mówimy o dzieciach, a dzieci testują rodziców. Wczoraj musiałem zsiąść Annie z wysokiej półki, na którą wspięła się z paczką Skittles w zębach. To było całkowicie nieakceptowalne zachowanie! (I była zmęczona i zła na mnie za pospieszanie.)

Oto kilka sposobów, by upewnić się, że zakładacie, że Wasze dziecko jest dobrze zachowującym się:

• Zanim pójdziecie na wyprawę, nie przedstawiajcie listy negatywnych zachowań, których nie chcecie, by dziecko robiło. Zakładajcie, że będzie się dobrze zachowywać.
• Wzmocnijcie założenie „dobrego”, mówiąc w głosie, co robi dobrze.
• Nie mylcie dobrego z doskonałością. Dziecko jest dziecinne, nie oczekujcie niczego mniejszego! Działa odpowiednio, gdy pcha Was do granicy, eksperymentuje z buntem, żałuje i zaskakuje Was dobrocią, słodyczą i odpowiedzialnością, a nagle znowu dziki.
• Zakładajcie, że jeśli zachowuje się źle, jest na to powód. Czy jest głodna, zmęczona, przytłoczona, niegotowa na to doświadczenie? Czy próbuje Wam to przekazać, ale ma trudności z wyrażeniem tego słowami?

Zakładaj, że dziecko jest zasobne

Oczekujcie i ufajcie, że Wasze dziecko jest zdolne i zasobne, i unikajcie robienia za dziecko tego, co może zrobić sama. Polegajcie na niej, by się wybitnie radziła – i dajcie jej pokazać, że potrafi. Dzieci czują się świetnie, gdy mogą. „Umiem to zrobić, Mamo!” ogłosi maluch. „Czy jestem na tyle duży, by to zrobić?” zapyta starsze dziecko. Gdy robicie za dzieckiem za dużo, gdy korygujecie jej działania, przesyłacie jej wiadomość, że jest niewystarczająca. Rodzic, który „ratuje” za dużo, który nie pozwala dziecku próbować i popełniać błędów, jest niesprawiedliwy wobec zdolności dziecka. Nie, to nie oznacza mieć dziecko i rzucać je wilkom, jak tylko nauka chodzić. Oczywiście, że nie. Ale nawet bardzo małe dzieci mogą zacząć budować umiejętności samodzielności.

Oto kilka wskazówek do wychowywania zdolnego dziecka:

• Zamiast wkraczać i przejmować kontrolę, sprawdźcie u niego. Zapytajcie: „Jak ci idzie?” albo „Czy chcesz pomocy?”
• Pozwólcie mu to rozwiązać, ryzykować, odkrywać życie.
• Wspierajcie jego rozwój i dyskutujcie z nim o jego pomysłach.
• Nie pchaćcie go. Trzymajcie oczekiwania odpowiednie dla niego i świętujcie jego sukcesy.
• Nie patronicie ani nie pomniejszajcie go, jego zdolności ani jego osiągnięć.