• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Przekierowywanie gniewu u dzieci

Niezależnie od tego, czy Twój maluch agresywnie wybucha, czy uczeń klas początkowych nie potrafi kontrolować gniewu, przekierowywanie zgniewanego dziecka to kluczowy element dyscypliny. Kanalizacja gniewu – niezależnie od jego przyczyny – w coś bardziej pozytywnego może pomóc odwdziałać potencjalnie poważnej sytuacji. W zależności od wieku dziecka, poziomu gniewu i konkretnej sytuacji, techniki przekierowania mogą pomóc dziecku przejść do bardziej prosocjalnego zachowania.

Niemowlęta

• W pierwszym roku życia dziecko nie ma wiele samoobsługi emocjonalnej. Gdy Twoje niemowlę ściąga zabawkę od kolegi z żłobka lub wypycha kota z drogi, pokazuje zupełnie normalny typ agresji, według ekspertów z narodowej organizacji wczesnodziecięcej Zero to Three. Niektóre niemowlęta angażują się w czyny wydające się gniewne – np. ciągnięcie włosów – ale to raczej wyrazy radości. Zanim pospiesisz zatrzymać to, co myślisz, że jest gniewnym aktem, ocen sytuację. Jeśli agresja naprawdę wynika z gniewu, naprowadź go na nową aktywność lub daj nową zabawkę. W przeciwieństwie do starszego dziecka, które może werbalnie komunikować uczucia, niemowlę oczywiście brakuje umiejętności językowych do rozmowy o problemie. Np. jeśli 11-miesięczne dziecko nie kontroluje gniewu, gdy siostra chce pobawić się jego ciężarówką, zabierz je na dwór, by popłazło po trawie, albo daj inną zabawkę do zabawy.

Maluchy

• Choć Twój maluch robi postępy w rozwoju, wciąż nie ma dojrzałego poczucia samokontroli. Maluchy zazwyczaj nie mają jeszcze umiejętności komunikacyjnych ani regulacyjnych do wyrażania emocji pozytywnie, i mogą wybuchnąć bijąc lub gryząc. Profesjonaliści rozwoju dziecka z Zero to Three sugerują przekierowywanie gniewnych zachowań malucha przez dostarczenie bardziej akceptowalnej alternatywy. Np. jeśli maluch w ciebie bije, bo nie dasz ciastka, daj poduszkę, by mogła wypuścić frustracje, albo zabierz ją na podwórko, gdzie może rzucać piłkę tak mocno, jak pozwalają jej rączki.

Przedszkolaki

• Machanie nową błyszczącą zabawką przed przedszkolakiem nie da tej samej zmiany gry co u jednoletniego. Choć przedszkolaki, według PBS Parents, lepiej radzą sobie z uczuciami niż niemowlęta czy maluchy, wciąż nie są pełnymi panami swoich emocji. Gdy przedszkolak zaczyna wyjść z kontroli, przyciągnij go z powrotem, oferując bezpieczną i pozytywną alternatywę. Np. jeśli zdenerwuje się, gdy prosisz o posprzątanie zabawek – ale zamiast tego rzuca nimi w ścianę – zabierz go na dwór, by rzucił piłkę na podwórku, zanim nakazasz kontynuować sprzątanie.

Starsze dzieci

• Kiedy dziecko osiąga lata szkolne, będzie miało zdolność nazywania uczuć, identyfikowania emocji u innych i wykazywania bardziej dojrzałego poczucia samokontroli. Gniew to normalna ludzka emocja, i nie powinieneś oczekiwać, by dziecko – w jakimkolwiek wieku – w pełni unikało jej. Mimo to, gdy starsze dziecko trąca drzwiami i krzyczy, daj jej bardziej przemyślaną i akceptowalną formę wyrażania emocji. Np. po chwili uspokojenia niech użyje farb lub kredki, by wyrazić gniew, albo niech napisze o swoich uczuciach w pieśni lub wierszu.