• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Co robić, gdy córka ma złą postawę

Gdy Twoja córka zbliża się do lat nastolatkich, może wyrażać potrzebę separacji i individuacji ode mnie przez bujenie, westchnienia i wyrażanie negatywnej postawy przez cały dzień, według artykułu DisneyFamily.com „Dealing With Your Child's Bad Attitude”. Jeśli córka dalej zachowuje się w odpowiedni sposób, ignorowanie jej postawy może wystarczyć, podczas gdy złe lub nieuznawające autorytetu zachowanie musi zostać poruszone w twardy i konsekwentny sposób.

Konfrontacja

• Jeśli córka jest we wczesnej fazie adolescencji, złą postawę może być skutkiem trudnego dnia socjalizowania i dopasowywania się do rówieśników w szkole, a następnie rozładowaniem tej negatywnej energii na niewinnych członków rodziny przy powrocie do domu, według Carla E. Pickhardt, Ph.D., autora „The Negative Attitude”. Konfrontuj córkę i daj jej znać, że nie ma prawa wylewać swojego nieszczęścia na rodzinę. Pokaż empatię i zrozumienie, dając znać, że jesteś tam, by słuchać wszystkich jej uczuć i pomóc znaleźć rozwiązania, mówi Pickhardt. Zachęcaj córkę do rozmowy o tym, co ją boli, by zmniejszyć negatywną postawę i ewentualne wybuchy.

Ustal granice

• Choć na pewno musisz ustalić granice co do złego zachowania towarzyszącego niedawniej zmianie postawy, rób to w szanujący sposób, by zapewnić, że modelujesz odpowiednie zachowanie dla córki. Daj córce znać, jakie są konsekwencje, gdy postawa zamienia się w brak szacunku i bunt, i trzymaj się ich, by zrozumiała powagę tego, co tolerujesz i nie tolerujesz w domu. To da córce poczucie bezpieczeństwa w domu, co z kolei na plus wpłynie na całą rodzinę.

Naturalne konsekwencje

• Jeśli córka obrazi tych wokół, co prowadzi do jej alienacji, pozwól jej wziąć odpowiedzialność, opierając się popędowi wygładzania sprawy za nią, radzą eksperci z University of Alabama Parenting Assistance Line. Np. jeśli córka na spotkaniu rodzinnym zachowuje się, jakby była zbyt „dorosła” na młodszych kuzynów, raniąc uczucia, powstrzymaj się od naprawiania relacji za nią, jeśli następnym razem będą wolne w kontakcie z nią. To naturalna konsekwencja i szansa dla córki, by zobaczyła, jak jej działania i postawa bezpośrednio wpływają na jakość relacji. Jeśli szuka Twojej rady, daj jej znać, co myślisz o sytuacji i jak oczekujesz, by traktowała innych w przyszłości.

Ostrzegawcze sygnały

• Adolescencja to trudna droga, gdy nastolatkowie odsuwają się od rodziców, dążą do niezależności i formują własną tożsamość. Ważne dla rodziców jest zrozumienie różnicy między negatywną postawą a możliwą depresją nastolatków. Choć niektórzy nastolatkowie wydają się smutni i zdepresowani, wielu reaguje drażliwością, gniewem lub agresją, według artykułu „Teen Depression: A Guide For Parents” na HelpGuide.org. Namacalne, trwałe objawy smutku, drażliwości, częstego płaczenia, cofania się, niepokoju i braku energii, wpływające na osobowość, nastrój lub zachowanie córki, mogą być ostrzegawczym sygnałem głębszego problemu.