• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Wychowawstwo w rodzinie zastępczej: jak dyscyplinować

Wychowawstwo w rodzinie zastępczej: jak dyscyplinować

Wychowawstwo w rodzinie zastępczej: zgoda co do wartości
Szansa jest dobra, że pierwsza reakcja ojczyma/macchy na dyscyplinę dzieci małżonka jest taka, że była ona w przeszłości zbyt luźna. I prawdopodobnie mają rację. Wielu rozwiedzionych rodziców czuje, że ich dzieci przechodziły już wystarczająco dużo traumy emocjonalnych. Zmyślają sobie, że robią dzieciom przysługę, idąc na kompromisy, pozwalając im biegać dziko po domu, bałaganic i niszczyć, zostawać w nocy do momentu, gdy sami postanowią iść spać, mówić cokolwiek im przyjdzie do głowy, nie sprzątać po sobie i stawać się nieposłuszni w restauracjach. Rodzic usprawiedliwia takie złe zachowanie słabym machnięciem ręki i przytaknaniem przeprosin: „Co mogę zrobić?”

„Wiem, że pozwalam mojej córce na mordercze rzeczy,” powiedziała wdowa z sześciolatką, „ale było nas dwoje. Miała zaledwie cztery lata i była zdestabilizowana, tak jak ja, gdy Charles zmarł. Nie wytrzymałam bycia z nią surową. Nie chciałam jej bardziej zdenerwować. Teraz, gdy ja i Terry się ożenimy, nienawidzę zmieniać jej zasad. On myśli, że jest rozpieprzona. Chyba ma rację...”

Nowy mąż tej kobiety będzie miał ręce pełne. Będzie musiał delikatnie prowadzić żonę i uspokajać ją, że dyscyplina może być wykonywana z miłością i troską, a dzieci faktycznie reagują na retranszkolenie. Najpierw on i jego małżonka muszą omówić i zgodzić się, które zasady egzekwować i jak to najlepiej zrealizować. Potem muszą zebrać rodzinne spotkanie, by przekazać tę informację młodej. Choć dziecko może nie podobać się konieczność reagowania na te nowe zasady, będzie uczyć się samodyscypliny i samokontroli, cech bardzo potrzebnych w świecie poza domem.

Zgoda co do stylów dyscypliny często nie jest łatwym zadaniem. Wszyscy pochodzimy z innych tła. Nasze wartości i podejście do dyscypliny pochodzą w dużej mierze z tego, jak zostaliśmy wychowani. Ponadto dzieci wchłonęły wartości i dyscyplinę od obu rodziców biologicznych. Teraz ojczym/maccha przychodzi z kolejną grupą pomysłów. Jak ojczym/maccha i rodzic mogą wypracować zasady dla tego nowo powstałego domostwa?

1. Omówcie razem, jakie były zasady domu do tej pory. Zapiszcie je. To nie jest bezcelowe ćwiczenie. Zmusi Was oboje do ułożenia myśli w słowa.
2. Następnie oceńcie, które zasady wydają się ważne do utrzymania i dlaczego. Możecie oboje zdecydować, że nie warto walczyć o to, by dzieci pościelały łóżka codziennie, pod warunkiem, że trzymają drzwi zamknięte. Z drugiej strony, możecie zdecydować, że pościelanie łóżka to dobry nawyk, który buduje samodyscyplinę i poczucie porządku. Cokolwiek zdecydujecie, zróbcie to decyzją zjednoczoną i zgodźcie się, że będzie egzekwowana.
3. Ustalcie, jak dobrze poprzednie zasady domowe były egzekwowane. Czy to było skuteczne?
4. Ustalcie priorytety zasad w kolejności, w jakiej każdy z Was je klasyfikuje. Potem omówcie Wasze klasyfikacje, podając powody, dla których tak zrobiliście.
5. Kompromis w punktach, w których to konieczne, tak by obie klasyfikacje były podobne. Możecie zaskoczyć się, constatując, to, co uważaliście za nienaruszone, wcale nie było tak ważne, jak kiedyś sądzylibyście.
6. Usiądźcie z dziećmi i dziećmi przysynowymi i przejdźcie przez zasady. Użyjcie jakiegokolwiek podejścia odpowiedniego dla wieku młodych.