Jak długo powinien trwać czas ciszy?

Żaden rodzic nie lubi czasu ciszy. Choć może dać chwilę na głęboki oddech, obserwowanie dziecka rygnącego lub wrzaskującego w miejscu czasu ciszy nigdy nie jest przyjemne. Czas ciszy może być cennym narzędziem nauczania dla rosnącego dziecka i dać wybujałemu maluczowi szansę na zregroupowanie, ale działa jako taktyka dyscyplinarna tylko wtedy, gdy przerwa jest zatimowana idealnie.

Kiedy stosować czas ciszy

  • Twoje dziecko rozbiło ulubioną lampę, skacąc z entuzjazmem na kanapie, i teraz zastanawiasz się, czy ten wykroczenie zasługuje na czas ciszy. Odpowiedź zależy od Twoich zasad domowych. Czas ciszy powinien być dawany za czyny, które dziecko wie, że są niedozwolone, mówi HealthyChildren. Jeśli ostrzegłeś dziecko, że skakanie po meblach jest zabronione, a on to robi mimo to – czas ciszy może być odpowiedni; jeśli masz do czynienia z maluchem, który wciąż pojęcia prawo i niewinność, zastrzeż czas ciszy na rzeczy, które rozumie jako zabronione, np. bijenie. Czas ciszy może być też użyteczny, gdy dziecko jest tak pobudzone, że zagraża sobie lub innym. Jeśli macha rękami, kopie i krzyczy, bo nie dostał swego, użyj czasu ciszy, by pomóc mu odzyskać kontrolę nad ciałem.

Czasowanie

  • Oto ogólna zasada kciuka dla czasowania czasu ciszy: małe dziecko powinno siedzieć około minutę za każdy rok życia. Czas ciszy powinien być krótki dla małych maluchów. Według KidsHealth, każda przerwa dłuższa niż jedna lub dwie minuty nie jest skuteczna dla bardzo młodych dzieci. Pamiętaj, że czas ciszy może być skuteczny dla starszych dzieci i nawet nastolatków, ale 10- lub 15-minutowy czas ciszy może być nadmierny dla drobnych wykroczeń. Rozważ ustalenie maksymalnego wyroku 5–6 minut dla dziecka w wieku szkolnym. Ufaj nastolatkowi, że weźmie czas, którego potrzebuje, by ostygnięć lub zreflektować nad negatywnym zachowaniem, sugeruje HealthyChildren. Poproś go o spacer lub usiadanie w pokoju, aż będzie gotowy porozmawiać o tym, co się stało.

Dawanie czasu ciszy

  • Gdy dziecko popełni wykroczenie warte czasu ciszy – np. pchanie, nieodpowiedni język lub celowe ignorowanie instrukcji – egzekwuj konsekwencję natychmiast. Dla malucha, który się uczy czasu ciszy, bądź obecny przez cały proces. Prowadź go do ciszej pokoju lub usiądź na wyznaczonym stołku i wyjaśnij: „Złamałeś ważną zasadę, teraz musisz usiąść na dwie minuty jako konsekwencja”. Siedź z nim, chyba że jesteś tak zły, że musisz się ostudzić. Dla dziecka w każdym wieku używaj widocznego timera do pomiaru czasu. Powiedz, jak długo będzie siedział, i wyjaśnij, że dodasz czas, jeśli będzie hałasłowy lub rozpraszający podczas czasu ciszy. Gdy timer zadzwoni, wróć, by porozmawiać o tym, co zrobił źle i co zrobić inaczej następnym razem.

Rozwiązywanie problemów

  • Spodziewaj się, że dziecko będzie testować Twoją cierpliwość w czasie ciszy i próbować uciec z miejsca. W takich przypadkach, radzi AskDrSears.com, usiądź z nim i fizycznie wracaj go na miejsce za każdym razem, gdy ucieka. Możesz za każdym razem od nowa uruchamiać timer, by pokazać, że nieposłuszeństwo tylko wydłuża czas. Gdy nauczysz się, jak dziecko reaguje na ten typ dyscypliny, możesz dostosować czas w górę lub w dół. 6-latek, który natychmiast się uspokaja i reflektuje w czasie ciszy, może potrzebować tylko 4 minut, podczas gdy 3-latek może potrzebować 4–5 minut, by przestać kopać i usiąść cicho. Jeśli dziecko ma specjalne potrzeby, porozmawiaj z pediatrą o dyscyplinie, która zadziała. Dawanie czasu ciszy w reakcji na zachowania spowodowane stanem poza kontrolą dziecka jest nieodpowiednie.

Previous:

Next: