• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Przemoc szkolna (bullying) i prawo: czy chroni Twoje dziecko?

Przyzywanie. Nieustanne dręczenie. Hejtowanie i upokarzanie w sieci. Groźby. Kopnięcia, pchnięcia, zsuwanie na ziemię. Czy któreś z tego spotkało Twoje dziecko? Jeśli tak, stało się ofiarą przemocy szkolnej (bullyingu).

Departament Zdrowia i Usług Społecznych (HHS) definiuje bullying jako „niechciane, agresywne zachowanie wśród dzieci w wieku szkolnym, w którym występuje realne lub postrzegane nierównowaga siły”. Bullying nie jest niebezpieczny tylko dla fizycznego dobrostanu dziecka – może uszkodzić jego zdrowie psychiczne.

Kiedyś bullying pisano na konto „normalnego dorastania”. Ale w ostatnich latach skrajne przypadki robią careerę w mediach – niektóre kończą się samobójstwami ofiar – prawo wkracza, by to powstrzymać.

Przeciwko bullyingowi – ustawodawstwo

Gruzja jako pierwsza przyjęła ustawę przeciwdziałającą bullyingowi w 1999 r., a w 2010 r. wzmocniła te przepisy. Od tego czasu wszystkie 50 stanów USA przyjęło ustawy chroniące ofiary bullyingu, a 42 stany wydało polityki kierujące dystrykty szkolne w ich wdrażaniu. Nowy Jersey uważany jest za najsurowszy – wymaga od wszystkich szkół zgłaszania każdego incydentu bullyingu. Szkoły są następnie oceniane pod kątem polityk i liczby incydentów.

HHS przedstawia przeciwdziałanie bullyingowi w każdym stanie na stronie StopBullying.gov.

Zasadniczo każdy stan zajmuje te same kluczowe kwestie: definiowanie, czym jest bullying i jak wpływa na ofiary, wymaganie od administracji, personelu, uczniów i rodzin traktowania bullyingu poważnie, oraz wymaganie od pedagogów i administratorów wdrażania polityk przeciwdziałających bullyingowi.

Co mogą zrobić rodzice?

Jako rodzic, jaka jest Twoja postawa wobec bullyingu? Kiedyś wielu rodziców bagatelizowało to, myśląc, to przejście, przez które każde dziecko musi przejść. Ale skoro niektóre przypadki prowadzą do tak poważnych konsekwencji, każdy rodzic powinien mieć plan.

Stowarzyszenie Rodziców i Nauczycieli (PTA) oferuje wskazówki dla rodziców, by pomóc dzieciom unikać i radzić sobie z bullyingiem:

• Ucz dziecko od wczesnych lat unikania zachowań bullyingowych – zarówno jako sprawcy, jak i ofiary.
• Ucz dziecko asertywności, a nie agresji ani przemocy, gdy konfrontuje go bully. Nakazuj odejście i prośbę o pomoc dorosłego, jeśli sytuacja staje się niebezpieczna.
• Ćwicz różne scenariusze bullyingowe przez gry ról.
• Ucz dziecko, by nigdy nie broniło się bronią palną lub inną bronią.
• Trzymaj otwartą komunikację z dzieckiem, zachęcaj do rozmowy o szkole i aktywnościach.
• Obserwuj objawy bullyingu: zamknięcie, nagła utrata zainteresowania szkołą, gwałtowny spadek ocen, znaki przemocy fizycznej.
• Informuj urzędników szkolnych, jeśli dziecko jest ofiarą bullyingu. Prowadź własne rejestry incydentów i zgłaszaj je dyrektorowi.
• Reaguj na strachy i obawy dziecka z cierpliwością i wsparciem.

Jeśli Twoje dziecko jest sprawcą

Niestety, możesz odkryć, że Twoje dziecko jest tym, który dręczy innych. Choć konsekwencje bullyingu nie zawsze są określone w politykach szkół, niektóre kary to zawieszenie, wykluczenie, a w skrajnych przypadkach – oskarżenia karne. Dodatkowo, w ekstremalnych przypadkach, rodzice ofiar mogą mieć drogę sądową cywilną.

Jeśli podejrzewasz, że dziecko jest bullym, Amerykańska Akademia Psychiatrii Dzieci i Młodzieży sugeruje sposoby pomocy:

• Szukaj pomocy dla dziecka jak najszybciej. Bez interwencji bullying może prowadzić do większych problemów: szkolnych, prawnych, emocjonalnych i społecznych.
• Porozmawiaj z pediatrą dziecka, dyrektorem szkoły, nauczycielem lub poradnikiem o jego zachowaniu.
• Zorganizuj ocenę u psychiatry dziecka lub innego specjalisty zdrowia psychicznego, jeśli bullying trwa po interwencji. To pomoże zrozumieć przyczyny.

Jeśli podejrzewasz, że dziecko jest ofiarą bullyingu, ale nie jesteś pewien objawów, sprawdź „11 znaków, że Twoje dziecko jest ofiarą bullyingu”.