• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Nauczanie domowe w trudnych czasach

Nauczanie domowe w trudnych czasach

Isabel Shaw

Gdy pojawiają się trudności, rodziny czasem rezygnują z nauczania domowego, sądząc, że dzieci będą przeszkadzać lub nie poradzą sobie z trudną sytuacją. Choroba w rodzinie, nowe dziecko, przeprowadzka, utrata pracy, rozwód i inne problemy rodzinne to powody, dla których rodzice rozważają zapisanie dzieci z powrotem do szkoły.

Ale czy dzieci są lepiej, gdy są codziennie usuwane z ewentualnie intensywnych gór i dołków życia rodzinnego? Odpowiedź brzmi... tak i nie. W przypadku poważnych problemów rodzicielskich, zwłaszcza psychologicznych lub emocjonalnych, odpowiedź prawie zawsze brzmi tak. Ale moje doświadczenie pokazuje, że dzieci mogą korzystać z przeżywania burz innych problemów obok rodziców. Rodziny często wychodzą z tego silniejsze.

Więcej: Jak sprawić, by nauczanie domowe było mniej stresujące

Jedna mama, którą znam, opowiedziała mi o przestawieniu mąż do Niemiec, co wyrwało całą rodzinę z domu w USA. Kilka miesięcy później firma nieoczekiwanie upadła i rodzina musiała wrócić do USA. To był bardzo stresujący czas dla wszystkich, ale ona wierzyła, że nauczanie domowe było klejem, który trzymał rodzinę razem w tym trudnym okresie. Dzieci nie musiały opuszczać szkoły i zapisywać się do innej, a członkowie rodziny wspierali się nawzajem w kryzysie.

Drugie dziecko innej mamy urodziło się poważnie chore. Rozważyła zapisanie starszej córki, która miała wtedy pięć lat, do szkoły. Zdecydowała się jednak na to, by nie robić tego, i teraz czuje, że اتخذła dobrą decyzję. Minęły lata, a dwoje dzieci jest bardzo blisko siebie. Matka jest pewna, że gdyby jej córka nie była zaangażowana w codzienną opiekę nad niemowlakiem, czułaby się odcięta i ostatecznie zazdrosna brata.

Rozwód to może najtrudniejsze wyzwanie dla rodziny uczącej w domu. Jeśli rodzice rozwodzący się zgodzą, że kontynuowanie nauczania domowego jest ważne, ich dzieci skorzystają, mając o jedno zakłócenie mniej w życiu. Niestety, pary przechodzące rozwód czasem próbują użyć nauczania domowego jako kwestii kontroli, co może skutkować zmuszeniem dzieci do chodzenia do szkoły. Utrata obecności rodzica w domu, połączona z nagłym lądowaniem w szkole, może być zburzeniowa dla dziecka. Słyszałam od kilku rodziców rozwodzonych, że stawianie dzieci na pierwszym miejscu i kontynuacja stylu życia nauczania domowego ostatecznie korzyści wszystkim. Utrzymanie codziennej rutyny podobnej do tej sprzed rozwodu może pomóc zminimalizować długoterminowe negatywne skutki rozwodu.

Kilka lat temu my również stanęliśmy przed kryzysem rodzinnym, który zmienił nasze podejście do nauczania domowego. Zaczęło się, gdy moja 80-letnia mama doznała złego upadku, złamając miednicę. Po kilku tygodniach leczenia zdecydowaliśmy, że opuści szpital i zamieszka z nami, by dokończyć rewalidację. Wiedziałam, że opieka nad nią będzie wyzwaniem osobistym. Jak na ziemi, zapytałaem się, będę w stanie uczyć dzieci w domu, zarządzać domem i zachować zdrowy rozsądek?

Muszę wyznać, że rozważałam zapisanie dzieci do szkoły, choćby tymczasowo. Obawiałam się, że będą niekomfortowi widząc babcię tak bezsilną każdego dnia. Myślałam, że może powinny być chronione przed nieprzyjemnościami związanych z taką opieką. Przewidywałam, że będą przeszkadzać. I bałam się, że będziemy tak rozproszeni, że nie nadążymy z nauką.

Rozmawialiśmy o opcjach jako rodzina i zdecydowaliśmy jednak spróbować. Pierwsze kilka tygodni było szczególnie trudnych. Miałam nadzieję, że ostatecznie uda nam się ustalić rutynę nauczania domowego, ale to nigdy nie nastąpiło. Nauczanie domowe, jakie znamy, się rozpadało. Nie wiedziałam, jak kiedykolwiek wrócimy na tor i pokryjemy wszystkie przedmioty. Zaczęłam verzweiflować.

Pewnego ranka obserwowałam moją 11-latką córkę, która przygotowała talerz jedzenia dla babci. "Babcia i ja poczytamy po przekąsce", ogłosiła. Zrozumiałam, że gdy mama wracała do zdrowia, obie moje córki spędziły dużo czasu czytając i grając w gry planszowe z nią. Nauczła ich grać w karty i pokazała gry z swojej młodości. Poczułam chwieję nadziei, że nauczanie domowe może przetrwać.

Z babcią jako uwięzioną publicznością, wystawy stały się codziennością. Starsza córka pisała scenariusze, a młodsza przygotowywała kostiumy z naszej przepełnionej skrzynki "przebierańców". Tematem zazwyczaj była historia, którą przeczytali dzień wcześniej, lub historia, jaką im opowiedziała babcia o życiu w Polsce.

Lubiły "grać w szpital" i pomagać przygotowywać posiłki babci. Obie dziewczyny potrafiły przestrzegać prostych przepisów, ozdabiały i pisały menu z rozbudowanymi opisami dań. Gdy fizjoterapeuta przychodził codziennie, zadawały mnóstwo pytań. "Dlaczego to robisz? Lubisz swoją pracę? Czy babcia to najstarsza pacjentka, jaką kiedykolwiek miałaś?"

Lekarz był zdumiony jej postępami. W kilka tygodni wy вышла z wózka inwalidzkiego, potem porzuciła chodzik i przeszła na kij. Z wnukami zachęcającymi i wspierającymi, przestała używać kija i zaczęła chodzić sama. Jej lekarz powiedział nam, że jej postęp jest niemal cudowny. Wiele starszych kobiet nigdy nie wyzdrowieje po takiej urazie.

Gdy babcia odeszła, prawie dwa miesiące później, zajęło nam kilka tygodni, by przywrócić porządek w życiu. Po długiej przerwie wykopałam nasze podręczniki i zdecydowałam sprawdzić, jak bardzo moje dwie dziewczyny się cofnęły. Możecie sobie wyobrazić moje zdumienie, gdy odkryłam, że pod względem umiejętności nie tylko nie są w tyle, ale są nawet dalej przodem niż gdybyśmy kontynuowali w tradycyjny sposób!

Wiedziałam, że grały w jakieś gry i się bawiły, ale nie "robiły szkoły" przez miesiące! Wtedy to mnie uderzyło. Ich aktywności czytania, pisania i matematyki kontynuowały się, tylko w inny sposób. Liczenie kostek i określanie ruchów w grach, w które grały codziennie, uczyło ich dodawania i odejmowania bez wysiłku. Gry karciane uczyły strategii i matematyki. Podwajanie przepisów pomagało im zrozumieć ułamki i przestrzeganie instrukcji. Umiejętności czytania drastycznie wzrosły dzięki długim okresom słuchania i czytania z babcią. Tworzenie scenariuszy, menu i kartek gratulacyjnych rozwinęło ich umiejętności pisania.

Były też ekspozyowane na nowy zawód (fizjoterapeuta), i nauczyły się podawać i monitorować leki. ("Nie, babciu, bierzesz żółtą tabletkę w nocy!") Nauczyły się, jak pozytywna postawa wpływa na wynik, i zobaczyły na własne oczy, że wytrwałość i ciężka praca się opłacają – nawet gdy masz 80 lat.

Możliwe jest kontynuowanie nauczania domowego przez trudne sytuacje. Wymaga to tylko trochę planowania i dużego puszczania. Dla rodzin uczących w domu, które mogą stać przed wyzwaniami, pomaga pamiętać o następujących punktach:

1. Czas jest po Twojej stronie. Nawet jeśli dziecko cofnie się o rok, nie jest trudne dogonić go do poziomu klasy w zaledwie kilka tygodni lub miesięcy. To, co może być trudną koncepcją dla sześciolatka, jest bułką z masłem dla ośmiolatka. Przejdź przez trudną sytuację, odzyskaj oddech, i ostatecznie wrócisz do rutyny nauczania domowego.
2. Obniż swoje oczekiwania. Niezależnie od tego, czy chodzi o zajęcia szkolne, porządek w domu, czy gotowanie obiadu, naucz się puścić wszystko, oprócz najważniejszych rzeczy. Jeśli czujesz, że zostajesz w tyle, kanapki na kolację lub odłożenie zeszytów ćwiczeń jest w dłuższej perspektywie skuteczniejsze niż robienie wszystkiego i czucie przytłoczenia.
3. Deleguj. Byłam zaskoczona, że moja sześciolatka potrafi składac ręczniki, a 11-latka chętnie i gotowo pomaga w gotowaniu. Gdy wszyscy dzielą obciążenie, mniejsze jest ryzyko stresu. Zrób wykres, przydziel zadania i odstaw się z boku.
4. Poproś o pomoc. Jeśli rodzina daleka nie jest dostępna, inni rodzice uczący w domu zazwyczaj są wspierający i chętni do pożyczenia ręki, jeśli jest potrzeba. Bądź konkretny w prośbach ("Możesz przyjść na godzinę we wtorek rano?"), i wykorzystuj swój czas mądrze.
5. Trudne sytuacje są zazwyczaj tymczasowe. Niemowlęta ostatecznie śpią całą noc, małżonicy znajdują pracę, a pudełka z przeprowadzką się wypróżniają. Nauczanie domowe daje Ci wolność i czas, by sprostać każdemu wyzwaniu w sposób najlepszy dla Ciebie i Twojej rodziny.
6. Istnieją zasoby dla rodzin uczących w domu, które mają do czynienia z rozwodem. Stowarzyszenie Obrony Prawa do Nauczania Domowego ma darmowy pakiet informacyjny o rozwodach. Skorzystaj z tej pomocnej informacji.