Jak nauczyć dziecko nie kłamać? Sprawdzone metody rodzica

Wszystkie dzieci przechodzą fazę kłamstwa w wieku 2–4 lat. Mam jedno, które "zawalczyło koronę kłamstwa", więc opowiem o nauce niekłamstwa z doświadczenia osobistego.

Instrukcje

  1. Bądź gotowy na wyzwanie. Niech to nie będzie łatwe. Nie przechodź do porządku dnia nad kłamstwami jako "słodkie" – a tym bardziej nie śmiej się z nich.
  2. Wskazuj prawdę, gdy złapiesz na kłamstwie. To ustala standard szczerości. Niech dziecko powtórzy prawdę słowami lub zagra ją, jeśli nie potrafi powiedzieć. Teraz ma dwa punkty referencji: kłamstwo i prawdę.
  3. Cofaj uprawnienia po kłamstwie. "Nie idziesz na imprezę, bo nie chcą kłamczucha". Gdy powie prawdę – może iść, bo uczciwe dzieci się dobrze bawią.
  4. Proś o powtórzenie w twarz. Jeśli podejrzewasz kłamstwo – poproś o powtórzenie w oczach. Obserwuj oczy i język ciała – czy łatwo kłamie w twarz?
  5. Chwal prawdę. Gdy usłyszysz prawdę – zahval: "Jak cieszę się, że mówisz prawdę, tak uczciwe dziecko!". Nalej radości – niech dziecko poczuje, jak bardzo prawda jest mile widziana.
  6. Jeśli kłamstwo trwa – izolacja od zabawy. Przy gościach: dziecko wyjdzie na chwilę. Rozmowa: kłamstwo = brak udziału w zabawie. To dla uczciwych. Kłamstwo – nawet małe – = izolacja, tylko posiłki wspólnie.
  7. Eskalacja kar. Moje dziecko nie reagowało. Pediatra zasugerował mydło w ustach (na ściereczce). Bez skutku. Nadal kłamało.
  8. Ostatnia szansa – rozmowa z serca. Usiodłem dziecko i powiedziałem słowa, które dostałem po modlitwie: "Kiedyś tu mieszkało miłe dziecko, które nigdy nie kłamało. Teraz mieszka tu dzieckie, które kłamie non stop. Pragnę, by to pierwsze wróciło, byśmy znów byli szczęśliwi bez kłamstw." Kłamstwa ustały. Moje dziecko jest teraz dorosłe i uczciwe jak sam dzień.

Uwaga: metoda z mydłem jest kontrowersyjna i niezalecana przez współczesną psychologię. Skuteczna okazała się rozmowa oparta na relacji i wartościach.

Previous:

Next: