• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

5 typowych problemów ze snem u niemowląt i sposoby na ich rozwiązanie

Nawyki snu waszego dziecka trzymają was w nocy na nogach? Nie jesteście sami. Sen to temat trudny, zwłaszcza dla rodziców małych dzieci. Może zastanawiacie się, czy jakoś sprawiacie, by dziecko często budziło się lub spało niespokojnie. Kluczem jest relaks. Wszyscy rodzice natrafiają na trudne sytuacje, a jak przy każdej innej decyzji wychowawczej, nie ma jednej „prawidłowej” drogi. Zebraliśmy pięć częstych problemów ze snem u niemowląt i zapytaliśmy innych rodziców oraz ekspertów o możliwe rozwiązania.

Kolysanka

Moje dziecko ma 5 miesięcy. Zawsze kolysałam je do spania, ale chciałabym kłaść je do łóżeczka i żeby samo zasypiało. Jak to zrobić bez wielkiego traumy i łez – dla obojga?

Aby dziecko przeszło od zasypiania na kolysankach w waszych ramionach do samodzielnego zasypiania, musi opanować dwie mniejsze umiejętności: zdolność do zasypiania w innym miejscu niż wasze ramiona oraz zdolność do zasypiania bez kolysania, mówi Ann Douglas, autorka Sleep Solutions for Your Baby, Toddler, and Preschooler.

Jeśli nie czujecie się komfortowo z nauką samodzielnego zasypiania „na zimno”, możecie spróbować zastąpić to, co Harvey Karp, M.D., autor The Happiest Baby on the Block, nazywa nowym skojarzeniem ze snem. Od bycia w waszym ciele, niemowlęta rodzą się przyzwyczajone do zasypiania wśród hałasu, bodźców dotykowych i kolysania. Stopniowo zastępujcie kolysanie białym szumem, radzi dr Karp. Jeśli odtwarzacie te dźwięki, kolysząc dziecko do spania przez cztery czy pięć kolejnych nocy, zaczną tworzyć nowe skojarzenie ze snem, a przejście od zasypiania na rękach do zasypiania w łóżeczku będzie łatwiejsze, mówi dr Karp. „Chodzi o stworzenie innych skojarzeń ze snem, które nie wymagają waszej obecności, by pomóc dziecku zasnąć”, dodaje.

Bądźcie gotowi, by dziecko postawić opór przy pierwszych kilku próbach kładzenia go do łóżeczka czuwającym. Niektóre techniki nauki spaniu nakazują rodzicom nie podnosić płaczącego dziecka, a przychodzić do pokoju w ustalonych odstępach (np. co 5 minut) i mówić do niego uspokajająco. Ale ta metoda nie działa dla wszystkich dzieci i rodziców. Christine George z Lansing, Michigan, próbowała tej metody z 6-miesięczną córką Kayleigh, ale płacz nie ustawał, nawet po 10–15 minutach. Zamiast tego Kayleigh coraz bardziej się rozczulała, aż zaczęła krzyczeć, była czerwona w twarzy i dławiła się.

„Po dwóch nocach, gdy sama stałam się prawie tak samo rozczulona jak moje dziecko, zdecydowałam, że ta technika nie zadziała dla mnie”, mówi George. Co zadziałało? „Chodziliśmy po pokoju z nią przez kilka minut, aż była senna, a gdy kładliśmy ją do łóżeczka, delikatnie drgnęliśmy materac jedną ręką, a drugą delikatnie dociskaliśmy jej brzuszko, szepcząc ‚Ciii‘ przez minutę czy dwie, aż zasnęła”, opowiada George. „Po czasie zrobiliśmy to bez ręki na brzuchu, potem bez drgania materaca, i w końcu kładliśmy ją czuwającą i sama zasypiała”. Proces trwał dwa tygodnie.

Pamiętajcie, że nie ma uniwersalnej metody, radzi Claire Lerner, LCSW, doradcza American Baby i dyrektor zasobów dla rodziców w Zero to Three, National Center for Infants, Toddlers, and Families. „U niektórych dzieci można je popuścić lub po prostu usiąść obok, by widziały was, ale dla wielu to tylko myli. Zrozumcie, co działa najlepiej dla was i waszego dziecka i pamiętajcie: im jesteście konsekwentniej, tym szybciej się nauczą”.

Śpiewak wszędzie, tylko nie w domu

Moje 10-miesięczne dziecko zasypia w foteliku samochodowym, gdy robimy zakupy, ale nie śpi dalej, gdy próbuję je wnieść do domu. Potem nie chce zasnąć ani w łóżeczku, ani w dzień.

Skoro dzieci w tym wieku są bardzo ciekawe, a zasypiają na krótkich przejazdach, to znak, że nie dostają wystarczająco snu w ciągu doby, radzi Marc Weissbluth, M.D., pediatra i autor Healthy Sleep Habits, Happy Child. Obserwujcie dziecko przez 24 godziny i sprawdźcie, czy nie pomijacie sygnałów, że są zęseni: czy tiera oczy, jest przyczepne, napięte lub winszcze? Jeśli jesteście pewni, że dziecko wystarczająco śpi ogólnie, możliwe, że planujecie wyjścia zbyt blisko drzemki – warto dostosować harmonogram spraw do drzemek. 20-minutowe drzemczanie w aucie może zepsuć dwugodzinną przerwę, na którą czekaliście całe rano.

Szybkie drzemki

Moje dziecko łatwo kładzie się na drzemkę, ale budzi się po 20 minutach. W ciągu godziny tierze oczy i wygląda na zmęczone. Jak pomóc mu drzemiać dłużej?

Pierwszą rzeczą, którą musicie spróbować, jest znalezienie przyczyny. Czy dziecko protestuje przeciwko czemuś w środowisku drzemki? Może za ciepło albo za zimno, za głośno albo za cicho? Albo po prostu nie opanowało jeszcze umiejętności uspokajania się, by zasnąć z powrotem po przebudzeniu.

Jeśli dziecko regularnie budzi się za wcześnie z drzemki, najpierw zadbażcie o wystarczający sen nocny. „Bycie przezmęczonym zapobiega dzieciom dobremu snu”, mówi Donald Goldmacher, M.D., współtwórca wideo Helping Your Baby Sleep Through the Night.

Jeśli dobrze śpi w nocy, upewnijcie się, że drzemki odbywają się w podobnym środowisku. Kupcie grube zasłony, by przyciemnić okna, i stwórzcie przed-dzemkowy relaks podobny do wieczornej rutyny. Również warto sprawdzić, czy nie kładziecie dziecka do drzemki za późno. Większość niemowląt, zwłaszcza noworodków i młodszych, powinna drzemiać dwie godziny po porannym obudzeniu.

Opór wobec drzemki

Moje 11-miesięczne dziecko brało dwie drzemki dziennie – poranną i popołudniową. Nagle zaczęło opierać się przed poranną. Co mogę zrobić?

11 miesięcy to wczesny wiek na rezygnację z drzemki, ale się zdarza, mówi dr Weissbluth. Meldówa, że 90% roczników bierze dwie drzemki, ale do 15. miesiąca 20% rzuca poranną.

Jak sprawdzić, czy dziecko jest gotowe zrezygnować z porannego snu? Obserwujcie je około 16:00–17:00, radzi dr Weissbluth. „Jeśli dziecko jest miłe i szczęśliwe, prawdopodobnie wypoczęło. Jeśli jest drażliwe, prawdopodobnie wciąż potrzebuje drugiej drzemki”. Dlaczego czekać do późnego popołudnia? Na koniec dnia, mówi dr Weissbluth, wiele dzieci traci siłę, bo nie śpią dostatecznie, ale może wystąpić wieczorny wzlot energii, który maskuje niedobór snu.

Rutynowy śpiączek

Moje 7-miesięczne dziecko ma przewidywalną wieczorną rutynę i świetnie śpi w domu. Ale tak przyzwyczaiło się do rutyny, że każda mała zmiana je wywodzi z rytmu. Mamy nadchodzące wakacje i boję się, że nie zasnie w hotelu. Co zrobić, by zasnęło?

Spróbujcie odtworzyć domową wieczorną rutynę tak dokładnie, jak to możliwe. Nawet jeśli nie jesteście w domu, prawdopodobnie możecie dać dziecku kąpiel o tej samej porze. Zabierzcie coś z domu – znajomy strójek, przenośne łóżeczko i/lub muzykę, do której jest przyzwyczajone – i dajcie mu dużo czasu na relaks, zwłaszcza jeśli wyjazd wiąże się z wieloma nowymi ludźmi, gwałtownym planem lub głośnym, jasnym otoczeniem.

Shannon Cate z Illinois mówi, że jej 10-miesięczna córka Nat dobrze spała w domu, ale nie mogła się uspokoić, gdy widziała rodziców w tym samym pokoju. „Nauczyliśmy się, że w hotelu potrzebujemy apartamentu z salonką”, mówi Cate. „Wtedy mogliśmy kłaść Nat do osobnego pokoju o jej zwyczajowej porze, a my zamawialiśmy serwis do pokoju i oglądaliśmy film”.

Ta opcja jest droga. „W pilnej potrzebie stworzyliśmy przegrody z mebli, by zasłonić widok na nas”, dodaje Cate. „Nigdy też nie wychodzimy bez jej maszyny do białego szumu, by zagłuszyć dźwięki TV i rozmów”.