• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Jak nauczyć dziecko spać w ciągu 7 dni

W pierwszych dniach życia z noworodkiem skupiacie się na tym, co najlepsze dla dziecka, więc bezsenne noce wydają się małą ceną. Po szóstym tygodniu jednak budzenie co kilka godzin zaczyna męczyć. A po trzech miesiącach możecie udawać, że śpicie, licząc na to, że partner pierwszy wstanie i przyniesie butelkę. Nie pamiętacie, jak to jest nie być zmęczonym.

Dobra wiadomość: większość niemowląt zaczyna spać przez całą noc między 3. a 4. miesiącem życia, jeśli im na to pozwolicie, mówi Charles Schaefer, Ph.D., autor Winning Bedtime Battles: Getting Your Child to Sleep. Kluczem jest budowanie solidowych nawyków snowych, które mogą zostać z wami na lata. Nasz ekspercki siedmiodniowy plan pomoże ustanowić dobry sen nocny dla was i waszego dziecka, z minimum płaczu po drodze. Pamiętajcie tylko, by skonsultować się z pediatrą dziecka przed rozpoczęciem nauki spaniu, by upewnić się, że dziecko jest gotowe i nie potrzebuje dodatkowej opieki w nocy.

Dzień 1: Zacznijcie regularną rutynę

Wiele niemowląt miesza dni z nocami, drzemając długo po południu i budząc się do zabawy o godzinie kładzenia. Ale nasza technika to naprawi. „Najnowsze badania pokazują, że niemowlęta mogą być nauczone różnicy między nocą a dniem od samego początku”, mówi John Herman, Ph.D., dyrektor kliniczny Centrum Zaburzeń Snu w Children’s Medical Center w Dallas. Wystarczy dać im sygnały, by to się działo. Oto kroki:

• Obudźcie dziecko wcześnie w dniu pierwszym.
• Starajcie się wstawać o tej samej porze każdego dnia.
• Ustawcie łóżeczko dziecka blisko okna, by naturalne światło wpadało do środka. (Tylko upewnijcie się, że są rolety lub firanki, które nie stanowią zagrożenia).

„Naturalne światło pomaga niemowlętom zorganizować ich rytmy dobowe”, mówi dr Herman. Pozwalanie im drzemiać w naturalnym świetle też to wspiera. „Jeśli obudzają się z drzemki w dzień, rozumieją, że czas wstać. Jeśli obudzają się w nocy w ciemności, nauczą się zasypiać z powrotem”, wyjaśnia.

W nocy zacznijcie cisze rytuały. „Zdecydujcie się na konkretną rutynę kładzenia”, mówi Claire Lerner, M.S.W., specjalistka ds. rozwoju dziecka w Zero To Three w Waszyngtonie. Ubierzcie dziecko w piżamę i kładziecie do łóżeczka na noc z wygaszonym światłem. Tuż przed uścisknięciem przeczytajcie bajkę lub zaśpiewajcie piosenkę, co pomaga systemowi motoryczno-czujnemu dziecka zwolnić.

Dzień 2: Ćwiczenie czyni mistrza

W dniu drugim skupcie się na budowaniu konsekwentnej rutyny, którą zaczęliście. Jeśli wasze dziecko wciąż potrzebuje nocnych karmień, to dobry moment, by podkreślić różnicę między dniem a nocą, mówi Robert Ballard, M.D., dyrektor Centrum Zdrowia Snu w National Jewish Medical Center w Denverze. „Trzymajcie nocne karmienia bardzo relaksujące, z przygaszonym światłem. Zróbcie wszystko, by nie stymulować dziecka”, mówi. „A w dzień sprawcie, by karmienia były czasem dużej aktywności, gdy gzdzicie stopy lub śpiewacie piosenki, by zaczęły postrzegać różnicę”.

Zwracajcie uwagę na to, co uspokaja wasze dziecko wieczorem. „Kąpiel może uspokajać jedno dziecko, a innym dodawać energii”, mówi Lerner. Możecie też spróbować dodać biały szum, radzi Carl Johnson, Ph.D., psycholog i badacz snu u dzieci w Central Michigan University w Mount Pleasant. „Brzęk wentylatora, klimatyzacji lub radio ustawione na szum działa dobrze u wielu niemowląt. Dobrą rzeczą w białym szumie jest to, że można go stopniowo wyciszać, gdy dziecko zaczyna spać bardziej przewidywalnie”.

Dzień 3: Płacz zaczyna się

Zaatakujcie się: dzień trzeci polega na kładzeniu dziecka do łóżeczka, gdy wciąż jest czuwe. „To najważniejsza rzecz, jaką możecie zrobić”, mówi dr Schaefer. „Jeśli zasypia u piersi podczas wieczornego karmienia, na przykład, pobudźcie je na tyle, by miało otwarte oczy, gdy kładziecie je do łóżeczka”. Oczywiście, może dojść do trochę – albo dużo – płaczu. Ale bądźcie pewni, na was będzie to trudniejsze niż na dziecko.

Rodzice naturalnie cierpią, słuchając płaczu malucha, ale przypominajcie sobie, że efekt końcowy – sen! – przyniesie korzyść całej rodzinie. „Przezwyciężcie lęk, że ignorowanie dziecka, gdy płacze, zadziała na nie szkodliwie psychologicznie”, podkreśla dr Schaefer. Jeśli spełnialiście wszystkie inne jego potrzeby, ta sytuacja nie osłabi jego poczucia bezpieczeństwa.

Jeśli dojdzie do bitwy o kładzenie, sprawdzajcie dziecko okresowo i uspokajajcie, że jesteście; celujcie w co 5 minut w pierwszej nocy. Ale trzymajcie wizyty krótkie: nie zapalajcie światła, nie wyjmijcie dziecka z łóżeczka, nie dajcie smoczka ani butelki. „Jeśli zasną z jedną z tych kulek, będą o nią płakać znowu, gdy obudzą się lub jutro wieczorem”, mówi Lerner.

Dzień 4: Wytrzymajcie

Dzień trzeci był długi. Oczekujcie poprawy w dniu czwartym. Wasze dziecko pamięta nieco wcześniej, że płacz nie daje efektów. Gdy protestuje, wydłużcie czas reakcji do co 10 minut. I cokolwiek się stanie, nie ustępujcie. „Jeśli jesteście niespójni, dziecko uczy się wytrzymać – jutro wieczorem będzie płakać dwa razy dłużej”, mówi Deborah Givan, M.D., dyrektor Centrum Zaburzeń Snu Dzieci w Riley Hospital for Children w Indianapolis.

Dzień 5: Dziecko się przyzwyczaja

Większość niemowląt łapie to w 3–5 dni, więc to może być wasza szczęśliwa noc. Jeśli wasze dziecko wciąż trzyma opór, wydłużcie czas reakcji do 15 minut. „Niektóre dzieci potrzebują częstego uspokajania, że sprawdzacie je, ale inne uważają to za drwinę”, mówi Lerner.

„Sprawdzanie dziecka to tak naprawdę dla korzyści rodziców”, mówi dr High. „Jeśli zauważycie, że podpalacie reakcję dziecka każdym wejściem i wytrzymujecie bez wchodzenia, to w porządku. Tylko zajrzyjcie przez szczelinę w drzwiach, by nie widzieli was”.

Innym częstym problemem w tym momencie są nocne karmienia. W ok. 12 funtach (ok. 5,4 kg) lub 3–4 miesiącach większość niemowląt jest gotowa ich porzucić – ale u młodszego dziecka nie możecie po prostu przestać nagle. Możecie jednak trzymać je tak krótkich i cichych, jak to możliwe: przytulajcie dziecko, ale nie śpiewajcie, trzymajcie światło wygaszone nawet przy przychodzeniu, i kładziecie z powrotem do łóżeczka zaraz po skończeniu, nawet gdy jest czuwe.

Dzień 6: Dziecko śpi przez całą noc

Brzdęczy jak raj, co? Ale szanse są, że i tak będziecie chodzić po korytarzach trochę. Możecie się znaleźć, wstając, by sprawdzić dziecko – ale zrelaksujcie się. Ubierzcie je w ciepłe piżamy, by nie martwić się o zrzucone koce, i przyciszcie monitor, by słyszeć je tylko, gdy naprawdę jest w tarapaty. Skoro zrobiliście tak duży postęp, nie zepsujcie go, wbiegając za szybko. Pozwólcie dziecku uspokoić się samo. Wy też musicie zrelaksować się, byście mogli zasnąć!

Dzień 7: Wy też śpicie głośno

Dajcie sobie wielkiego po klapkę w bark. Nie tylko odzyskaliście sen, ale daliście dziecku ważny dar: dobre nawyki snowe są tak samo krytyczne dla dobrostanu dziecka jak dobra higiena. Oczywiście będą zawroty głowy, np. choroba, nowe rodzeństwo, obcy pokój w hotelu. „Nawet dzieci, które dobrze śpią, będą mieć problemy teraz i wtedy”, mówi dr Givan. Ale wracajcie do naszego niezawodnego planu, gdy potrzeba. Wasze dziecko zareaguje z jeszcze mniejszą trudnością po raz drugi, bo już zna procedurę.