• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Placentaabruptio Tijdens de Zwangerschap

Enig vaginale bloedverlies tijdens de zwangerschap kan beangstigend zijn – maar gelukkig is het in veel gevallen niets om je zorgen over te maken.

Echter, als je vaginale bloeding ervaart vergezeld van buikpijn, kan het een teken zijn van placentaabruptio – een ernstigere maar behandelbare aandoening, vooral als het vroeg wordt opgespoord.

Hier is wat je over placentaabruptio moet weten, van symptomen tot diagnose en behandeling.

Wat is placentaabruptio?

Placentaabruptio (ook abruptio placentae genoemd) is de vroegtijdige loslating van de placenta (het foetale ondersteuningssysteem, dat de baby voorziet van voedingsstoffen en zuurstof van jou via de navelstreng) van de baarmoederwand tijdens de zwangerschap, in plaats van na de baring.

Hoe vaak komt placentaabruptio voor?

Placentaabruptio is relatief zeldzaam, met lichte loslating in slechts ongeveer 1 op de 150 zwangerschappen (dat is minder dan 1 procent).

Ernstigere loslating gebeurt in slechts ongeveer 1 op de 800 tot 1.600 geboortes. Het treedt bijna altijd op in de tweede helft van de zwangerschap, meest frequent in de derde trimester.

Wie loopt het grootste risico op placentaabruptio?

Placentaabruptio kan bij iedereen gebeuren, maar het komt het meest frequent voor bij vrouwen die:

• Meerlingen dragen
• Eerder een abruptio hebben gehad
• Roken of cocaïne of opiaten gebruiken
• Zwaar drinken tijdens de zwangerschap
• Gestationeel diabetes, pre-eclampsie of andere hoge bloeddruk aandoeningen van de zwangerschap hebben
• Een bloedstollingsstoornis hebben (trombofilie)
• Een korte navelstreng hebben
• Buiktrauma ervaren (zware slag/val op de buik of autounfall)
• Ouder zijn (boven de 35)
• Myomen hebben
• Vroegtijdige breuk van de vliezen hebben (vóór week 37 van de zwangerschap)

Als de placentaloslating licht is, is er meestal weinig gevaar voor de moeder of baby, mits de behandeling snel en de juiste voorzorgsmaatregelen genomen worden.

Als de abruptio erger is, is het risico voor de baby aanzienlijk hoger. Dat komt doordat volledige loslating van de placenta van de baarmoederwand betekent dat de baby geen zuurstof of voeding meer krijgt. In ernstigere gevallen kan placentaabruptio zowel moeder als baby in gevaar brengen voor hemorragie.

Wat zijn de signalen en symptomen van placentaabruptio?

De symptomen van abruptio placentae hangen af van de ernst van de loslating, maar omvatten meestal:

• Vaginale bloeding (die licht tot zwaar kan zijn, met of zonder stolsels)
• Baarmoedergevoeligheid
• Rugpijn
• Buikkrampen of pijn
• Buikpijn
• Vaker voorkomende baarmoedercontracties

Hoe wordt placentaabruptio gediagnosticeerd?

Een diagnose wordt meestal gesteld aan de hand van patiëntanamnese, lichamelijk onderzoek en observatie van baarmoedercontracties en foetale reactie daarop. Tests voor placentaabruptio kunnen onder andere zijn:

• Echo (buik of vaginaal)
• Foetale monitoring
• Bekkenonderzoek
• Volledig bloedbeeld
• Trombocyten telling

Behandeling van placentaabruptio

De behandeling hangt af van de ernst van de loslating:

• Lichte loslating: Als je placenta van de baarmoederwand is losgelaten maar niet volledig losgekomen is en de vitale functies van je baby regelmatig blijven, kun je in het ziekenhuis worden gehouden voor observatie en ontslagen als de toestand niet verergeren en de bloeding stopt. Je wordt waarschijnlijk ook op bedrust (deze dagen vaker activiteitsbeperking genoemd) gezet. Als de bloeding aanhoudt, heb je misschien intraveneuze vloeistoffen nodig. Je practitioner kan ook corticosteroïden toedienen om de longrijping van je baby te versnellen voor het geval je vroeg moet baren.
• Ernstige loslating: Als de abruptio ernstig is of als het doorgaat met progresseren, is de enige manier om het te behandelen de baby baren – anders krijgt de foetus geen voedingsstoffen en zuurstof en kan de moeder significante, hoewel zelden levensbedreigende, bloedverlies of postpartumhemorragie ervaren (in welk geval een bloedtransfusie meestal vereist is). De keuze tussen vaginale of keizersnede baring hangt af van jouw toestand en die van je baby. Als de moeder rhesusnegatief is en in een autounfall of trauma is geweest, kan ze het medicijn RhoGAM nodig hebben.

Wanneer je dokter bellen als je placentaabruptio vermoedt

Laat je practitioner onmiddellijk weten als je buikpijn hebt vergezeld van bloeding, vooral in de tweede helft van je zwangerschap.

Hetzelfde geldt als je op je buik valt of een autounfall hebt. Placentaabruptio kan behandeld worden om zowel jou als je baby te beschermen – maar vertraagde diagnose en behandeling kan gevaarlijk zijn voor jullie beiden.