Waarom vaker vrouwen sandwichverzorgers zijn dan mannen en hoe ze ermee omgaan
Na een reeks vallen vorig jaar werd duidelijk dat mijn moeder, die al tien jaar aan Parkinson leed, niet meer veilig alleen kon wonen. Mijn zus en ik verhuisden bij haar om te helpen zorgen en plotseling waren we wat men sandwichverzorgers noemt: mensen die tegelijkertijd zorgen voor kinderen en oudere ouders.
Naast het verzorgen van de 4- en 12-jarige kinderen van mijn zus, namen we ook de verantwoordelijkheid voor het helpen van onze moeder met elk aspect van het dagelijks leven: koken, schoonmaken, lopen, wassen, niet te spreken over het overnemen van coördinatie en transport naar en van alle medische afspraken en het regelen van al haar financiën en uitgebreide huisonderhoud. Hoewel we gelukkig mijn zwager hebben om te helpen, rennen aan het einde van de dag haar kinderen nog steeds vaker naar haar dan naar hem als ze moe, ziek, hongerig zijn of hulp nodig hebben met huiswerk. En hoewel onze moeder gewend is geraakt aan zijn hulp bij veel taken over de dag, als het om de badkamer gaat, kiest ze begrijpelijk voor hulp van een van haar dochters.
Ons scenario is verre zeldzaam. Volgens onderzoek van Harvard Business School-professor Joseph Fuller hebben 73% van alle werknemers in de VS een of andere vorm van huidige verzorgingsverantwoordelijkheid, maar omdat de meeste werkgevers de verzorgingsstatus niet bijhouden, bieden ze niet de voordelen die deze werknemers goed zouden ondersteunen. En hoewel het onderzoek van dr. Fuller aantoont dat een derde van de mannen van baan verandert wanneer ze verzorger worden, blijft het feit dat vrouwen vaker dan mannen eindigen als sandwichverzorgers voor hun oudere geliefden en kinderen.
Het verhaal achter de genderverschillen onder sandwichverzorgers
Volgens Sheila Moore, een gediplomeerde klinische maatschappelijk werker bij het Pacific Neuroscience Institute, worden sandwichverzorgers vaak gedwongen moeilijke keuzes te maken over het prioriteren van hun energie om voor hun gezinnen te zorgen. „Vaak geconfronteerd met angstaanjagende ‘te-doen’ lijsten en verantwoordelijkheden, offeren verzorgers vaak hun eigen zorg en gezondheid op voor die van hun gezinnen,” merkt ze op.
En hoewel Moore duidelijk is dat niet alle verzorgers vrouwen zijn, zegt ze dat dat vaak wel het geval is. Ze beschrijft het fenomeen als generationeel, omdat de rol van verzorger standaard aan een vrouw in het gezin wordt toegewezen. „Naarmate vrouwen de arbeidsmarkt zijn binnengegaan, is hun rol als moeder, dochter en verzorger niet uitgebalanceerd,” zegt Moore, die toevoegt dat gedreven door carriereisen, gezinsverantwoordelijkheden en de zorg voor een oudere ouder, sandwichverzorgers lopen risico op depressie, angst en andere ernstige gezondheidsproblemen.
Erger nog: Hoewel werkende moeders het nooit makkelijk hebben gehad, werd het balanceren van carrière en thuissituatie tijdens de pandemie nog moeilijker. Een Women in the Workplace-studie vond dat een op de drie moeders overwoog hun werk terug te schroeven of de arbeidsmarkt te verlaten om de verantwoordelijkheden thuis op te vangen. En rekening houdend met het feit dat vrouwen nog steeds meer huishoudwerk doen dan mannen, kan het toevoegen van een onevenredig deel van sandwichverzorgingsverantwoordelijkheden vrouwen nog vatbaarder maken voor burn-out.
Vrouwelijke sandwichverzorgers illustreren de waarde – en de prijs – van onbetaalde verzorging
Eve Rodsky, de auteur van „Fair Play Life” en een van de medeoprichters van het nieuw opgerichte Fair Play Policy Institute, heeft de culturele conversatie over de waarde van onbetaalde arbeid en verzorging bestudeerd en verheven. Volgens Rodsky komt een groot deel van het probleem doordat de maatschappij geen prioriteit geeft aan het ondersteunen van vrouwen in hun verzorgingstaken, omdat dat een erkenning zou vereisen dat verzorgingswerk waarde heeft.
„Het baat de machtshebbers dat vrouwen wereldwijd elk jaar 1,9 biljoen dollar aan onbetaalde arbeid verrichten,” zegt Rodsky.
Rosalina Colón, een kapsster en alleenstaande moeder van drie in Milwaukee, is een van deze onbetaalde verzorgers. Colón ervaart zowel vrouw-specifieke uitdagingen als die uniek voor Hispanic verzorgers, zoals een bijzonder sterk plichtsgevoel om oudere ouders te verzorgen.
Niet alleen is het verzorgen van haar oudere moeder, die aan dementie lijdt, fysiek en emotioneel uitputtend voor haar geweest, maar ze maakte zich ook zorgen over de impact op haar kinderen. „Eén van mijn (13-jarige) dochters stopte met uitgaan met haar vrienden omdat ze zich zo schuldig voelde om oma alleen thuis te laten,” legt Colón uit. Terwijl deze dochter zich genoodzaakt voelde om dicht bij haar abuela te blijven, begon haar 7-jarige zoon zich terug te trekken, jaloers dat oma veel van de aandacht kreeg die hij eerst ontving.
Gezonde copingstrategieën voor sandwichverzorgers
Christine Maxwell, een gediplomeerde klinische professionele counselor bij Northwestern Medicine's Ben Gordon Center in Greater DeKalb County, Illinois, zegt dat wanneer verzorgers proberen zelfzorg te prioriteren, ze schuld en schaamte ervaren. Ze benadrukt het belang van verzorgers de tijd te nemen om voor zichzelf te zorgen zoals ze dat nodig hebben – wat zowel de verzorger als de persoon of mensen die ze verzorgen ten goede komt.
„Als we constant uit ons kopje in die van anderen gieten, wordt ons kopje uiteindelijk leeg,” zegt Maxwell. „Als we zelfzorg en gezonde coping als prioriteit stellen, kunnen we ons kopje weer vullen en beter onszelf en anderen helpen.”
Hoewel op familieleden steunen, hulp inhuren, met een therapeut spreken en vrij nemen voor een massage geweldige manieren zijn voor sandwichverzorgers om stress te managen, erkent Maxwell dat het uitdagend kan zijn om af te stappen van je verantwoordelijkheden naar een oudere geliefde en kinderen. Daardoor moedigt ze verzorgers aan om enkele van de volgende zelfzorg- en copingstrategieën in hun normale routines te integreren.
- Speel je favoriete muziek terwijl je taken doet of stop even met wat je doet om te luisteren naar een geweldig nummer
- Terwijl je boodschappen doet in de stad, stop een paar minuten tussen winkels door om te staan en de zon op je vel te voelen
- Pauzeer voordat je een moeilijke taak aanpakt
- Vertraag bewust en focus op ademen
- Aan het einde van een stressvolle dag, focus op verspannen spieren door ze aan te spannen en te ontspannen als vorm van progressieve spierontspanning
Volgens Maxwell, als je bewust zelfs kleine momenten van zelfzorg in je dag integreert, kun je je houding veranderen – en voel je je verfrisscht. Vrouwen zijn niet de enigen die zorgen voor zowel oudere ouders als kinderen, maar ze komen vaker in deze situatie terecht, dus het is vooral belangrijk dat ze ruimte maken voor zorg voor zichzelf.
De kern: Vaker dan niet zijn het vrouwen die deze opwaartse strijd vochten. Terwijl we als maatschappij meer oplossingen nodig hebben, moet iedereen die met deze worsteling te maken heeft weten dat ze verre van alleen zijn, en er zijn bronnen om de last te verlichten.
En voor iedereen die een vrouw kent die sandwichverzorger is: wet dat helpen op de kleinste manier meer betekent dan je je kunt voorstellen. Van babysitten aanbieden, boodschappen halen of zelfs langskomen om een wasmachine aan te zetten, je kunt haar helpen dat moment van ontspanning vinden dat misschien wel het beste deel van haar dag is.
-
Met drukke schemas kan het uitdagend zijn om het hele gezin samen aan tafel te krijgen om een heerlijke maaltijd te genieten. Maar een regelmatig gezinsmaaltijd is de moeite waard. Voordelen van gezinsmaaltijden Of het nu een dagelijkse avondmaalti -
Eerlijk gesproken. Wandelwagens zijn handig. Zeker, er zijn kids die wegrennen voor de heuvels bij het gezicht van een set wieltjes en beperkende riempjes (je kent er een als je er een hebt), maar veel van hen vinden ze leuk. En ouders houden van wa -
Of je nu wacht tot hun 6-maanden verjaardag of hun tiende, wanneer de tijd komt om je kind de ooren te laten piercen, is er een grote kans dat je je het comfortabelst voelt om het bij hun dokter te doen. Immers, je hebt een vaststaande relatie met hu
